преузми

Report
POSLIJE OSVAJANJA DESPOTOVINE
1459.GOD,SULTAN
MEHMED II NIJE
UKINUO SRPSKU PATRIJARSIJ ,ALI
SU NA NJU RAZREZANI VELIKI
PORESKI NAMETI KOJE ONA NIJE
MOGLA DAVATI.ZBOG TOGA JE BIO
ONEMOGUCEN RAD PATRIJARSIJE I
SAZIVANJE EPISKOPA U SABOR.
OVO JE OHRIDSKA ARHIEPISKOPIJA
JEDVA DOCECKALA DA BI SE UPELA
U POSLOVE PATRIJARSIJE I
ODREDJIVALI EPISKOPE NA
POJEDINE EPARHIJE SRPSKE
PATRIJARSIJE. VREMENOM JE
SRPSKA PATRIJARSIJA KAO
ORGANIZOVANA CJELINA
PRIPOJENA OHRIDSKOJ
ARHIEPISKOPIJI.
Sultan Mehmed II
Pomoc poturcenjaka Mehmeda Sokolovica Srpskoj
Crkvi
Kada je jedan od veoma uticajnih Srba,poturcenjak Mehmed
Sokolovic postao turski pasa,doslo je do promjena u korist Srpske
crkve,jer on nikada nije zaboravio svoje srpsko porijeklo.Bio je
rodomi z sela Sokolovica kod Visegrada.Imao je brata Makarija koji
je ranije bio monah u manastiru Milesevi,potom igumanu
Hilandaru,a u vrijeme obnavljanja Pecke patrijarsije vjerovatno je
vec bio episkop. Pecka patrijarsija je.poslije vise pokusaja,konacno
obnovljena 1557.god.Na molbu svoga brata Makarija ,Mehmed
pasa je izgradio kod sultana Sulejmana II
berat o postavljenju Makarija za
patrijarha obnovljene Pecke patrijarsije.
Mehmed Pasa Sokolovic ->
PATRIJARH MAKARIJE
Patrijarh Makarije(1557-1571) odredio je za svoje sjediste Pec I otpoceo da preuredjuje
Srpsku crkvu u dogovoru sa arhijerskim saborom.Obnovljena Pecka patrijarsija imala je
tada pod svojom upravom(jurisdikcijom) cetrdeset episkopija I mitropolija.Patrijarh
Makarijaje izradio ukaz(hatiserif) o slobodi zidanja novih I obnavljanju starih crkava I
manastira,mahom skromnijih razmjera.Iz toga vremena je grupa Ovcarsko-kablarskih
manastira na Zapadnoj Moravi.Sam Makarije obnovio je o svom trosku hram manastira
na patrijarsijskom imanju Budisavcima,blizu Peci;prezidao je pripratu u Peci isagradio
pripratu manastirs Gracanice na Kosovu.Sa u Carigradu patrijarh Makarije je donio Pec
neke crkvene knjige,a po predanju osnovana je I jedna bogoslovenska skola u
Djakovici.Osim prepisivanja knjiga ,knjige sujos I stampane u Milesevi I Mrksinoj crkvi na
Skadaru.Mnoge knjige donesebne su iz Rusijea 1570.god spominjw se cak I jedna
knjizara u Skoplju.Z vrijeme patrijarha Makarija Sokolovica obnovljenja crkva dobila je
pravo da stice I da slobodno upravlja svojim pokretnim I nepokretnim imanjem.Srpski
patrijarsi su stekli pravo da sude svojim vjernicima u crkvenim I nekim krivicnim
gradjanskim sporovima,u bracnim sukkobima I pitanjima nasledja.Ovi su stvarno bili
narodne starijesine(etnarh,milet-pasa)
Patrijarh Makarije
Sokolovic ->
Pećka patrijaršija je bila pomjesna autokefalna
pravoslavna crkva sa sedištem u Peći, koja je postojala
u periodu između 1346-1463 u srednjovekovnoj srpskoj
državi, te 1557-1766 u Otomanskom carstvu.
Pećka patrijaršija je uglavnom obuhvatala Srbe, ali i
mnoge druge pravoslavne balkanske narode pod
njenom nadležnošću. U periodu otomanske vladavine je
imala ogroman značaj za očuvanje verske autonomije i
hrišćanskog identiteta. U nadležnosti pećkog patrijarha
su, osim srpskog klera, bili i drugi pravoslavni
sveštenici. Tako je u nadležnosti Pećke patrijaršije bio i
Rilski manastir, najveći i najpoznatiji pravoslavni
manastir u Bugarskoj. Veliki broj pećkih patrijarha je bio
bugarskog porekla. Pećki patrijarsi (uključujući Makarija,
Gerasima, Jeroteja, Pajsija, Mojsija, Arsenija III,
Arsenija IV i druge) su nosili titulu patrijarha "svim
Srbljem i Bugarom"
PECKA
PATRIJARSIJA
Mehmed-paša Sokolović (1505. ili 1506, Sokolovići - 1579, Istanbul) je bio osmanlijski vojskovođa i veliki vezir
Osmanlijskog carstva. Sokolović je bosanskohercegovačkog porijekla[1][2][3][4][5].
Rodio se u selu Sokolovići pored Rudog, kao dijete pravoslavnih roditelja. Sa šest godina, Sokolović je odveden u
osmanlijsku vojsku na adžami-oglan, više poznat kao danak u krvi. Podvrgnut je pod oštru vojničku disciplinu u
osmanlijskoj vojnoj akademiji u Istanbulu gdje je primio islam. Ovo je bila uobičajena praksa u osmanlijskoj vojsci
u to doba (vidjeti: janjičari).Već istaknut u ratovima sa Ugarskom i Austrijom (1526-1533), u vrijeme sultana
Sulejmana Veličanstvenog, Mehmed-paša Sokolović obavlja razne dužnosti u carskom saraju. Godine 1543. bio
je zapovjednik dvorske straže (kapidžibaša), a 1546. biva unaprijeđen u kapudan-pašu (admirala). Za dalje ratne
zasluge, posebno na istoku i perzijskom frontu dobija položaj trećeg vezira, 1555. godine.Diplomatski i vojni
uspjesi otvorili su put Mehmed-paši ka položaju prvog činovnika Carstva. Dana 28. juna 1565. godine Mehmedpaša biva unaprijeđen na položaj velikog vezira. Nakon smrti sultana Sulejmana Veličanstvenog pod opsjednutim
Sigetom 6. novembra 1566, janjičari na juriš zauzimaju sigetsku tvrđavu tri dana kasnije. Pune tri sedmice, koliko
je trajala opsada Sigeta u kojoj se nalazio Sulejman Veličanstveni, Mehmed-paša je čvrsto držao vojnu snagu
Carstva u svojim rukama, a i kasnije punih 13 godina bio je, u sklopu Carstva, jedan od najsnažnijih svjetskih
vladara.Osvajanjem Sigeta, pod vodstvom Mehmed-paše Sokolovića, hrvatski ban Nikola Šubić Zrinski je,
prilikom proboja posljednjih branitelja iz tvrđave, ranjen, te živ zarobljen i odmah pogubljen. Njegovu odrubljenu
glavu Mehmed-paša Sokolović šalje budimskom namjesniku, svom nećaku Gulabi-agi, da je ovaj proslijedi u Beč
na ugarski carski dvor. Mehmed-paša je u međuvremenu, uz pomoć carskog štitonoše Džafer-bega i tajnog pisara
Feriduna, pune tri sedmice krio od vojske i ostalih carskih dostojanstvenika smrt Sulejmana Veličanstvenog.
Mehmed-paša je podizao brojne zadužbine i vakufe širom Carstva. U svome rodnom selu Sokolovićima kod
Rudog izgradio je džamiju, a u Beogradu, na Kalemegdanu, česmu. Podigao je tri do pet mostova na prostoru
Bosne i jedan na prostoru Crne Gore, a to su: ćuprija na Drini u Višegradu, Arslanagića most u Trebinju, Vezirov
most u Podgorici u Podgorici, most na ušću Žepe u Drinu, i Kozju Ćupriju u Sarajevu. Od njih je svakako
najpoznatija ćuprija na Drini, koja je tematska osnovica romana Na Drini ćuprija poznatog
bosanskohercegovačkog pisca i nobelovca Ive Andrića.Nema podataka da je Mehmed paša Sokolović gradio
kršćanske objekte po Bosni, vjerovatno jer se o tom nije vodila evidencija. Međutim, ono što se sigurno zna da je
Mehmed-paša, kao član vezirskog vijeća, uticao prilikom donošenja odluke osmanske državeda se obnovi Pećka
patrijaršija 1557, na čije je mjesto doveo svoga brata (ili bratovljeva sina) Makarija.
Mehmed II. zvani el Fatih (Osvajač) (Edirn, 30. ožujka 1432. - 3. svibnja 1481.), turski sultan.Mehmed II.Mehmed
II. je rođen u Edirnu, tada glavnom gradu Osmanske države, 29. ožujka 1432. godine. Njegov otac je bio sultan
Murat II, a majka Huma Hatun. Kada je imao 11 godina poslan je u Amaziju da pohađa školu i stekne iskustvo što
je bila praksa i ranijih sultana. Još u mladosti, mladi prijestolonasljednik Mehmed II. se okitio visokim znanjima o
vjeri, povijesti, zemljopisu, inženjerstvu, pjesništvu, književnosti. Takođe je naučio i nekoliko jezika: arapski,
perzijski, grčki, srpski i talijanski. Mehmed II. postaje sultan prvi put 1444. godine poslije abdikacije svog oca
Murata II. To prvo razdoblje vlasti završava iste godine kada mu se vojnici bune poslije poraza od križarske vojske
i vraćaju na vlast Murata II. Njegov otac sultan Murat II. po drugi put abdicira 1451. godine.Mladi sultan prvo na
redu je imao osvajanje Carigrada koji pada u Turske ruke 1453. godine. Osvajanje Carigrada (Konstantinopola) je
omogućilo Mehmedu II. da okrene svoju pažnju ka Anadoliji. Mehmed je pokušao stvoriti jedinstvenu vlast u
Anadoliji osvajajući Turske države zvane Bejlik i Grčko carstvo Trebizonda na sjeveroistoku Anadolije, ujedinjujući
se sa Zlatnom hordom sa Krim.Mehmed II. je na Istok išao do Beograda, gdje je pokušao zauzeti grad John
Hunyadija na Opsadi Beograda 1456. Mađarski činovnici su uspješno odbranili grad i Osmanlije su se privremeno
povukle, ali su na poslijetku oni zauzeli cijelu Srbiju.Srbija je osvojena 1459. godine, Bizant to jest Morea njegova
posljednja provincija 1460. godine zajedno s Atenom nakon čega se rat prebacuje u Aziju. Novi vojni cilj postaje
Trapezuntsko Carstvo koji je u stvarnosti posljednji slobodni teritorij starog Bizanta. Da bi se ono osvojilo 15.
kolovoza 1461. godine sultan uz put osvaja nekoliko malenih turskih kneževina. Po povratku u Europu on osvaja
Bosnu 1463. godine i ne zamara se kasnijom tamošnjom mađarskom ofenzivom želeći s njima izbjeći sukob.U
drugom dijelu svoje vladavine Mehmed II. osvaja Krim, dijelove Albanije i otok Eubeju. Uz sve te pobjede užasno
po njega pada poraz u Moldaviji 1475. godine.Mehmed II. se smatra za nacionalnog heroja u Turskoj.Ahdnama
Mehmeda Fatiha data bosanskim franjevcima smatra se najstarijim pisanim dokumentom o ljudskim pravima.U
njegovo vrijeme je djelovao i veliki vezir bosanskog podrijetla Ahmed-paša Hercegović.
SULTAN
MEHMED II

similar documents