Monitorowanie chorego w czasie i po znieczuleniu regionalnym.

Report
Monitorowanie chorego w czasie
i po znieczuleniu regionalnym.
Maciej Naturalny
Cele monitorowania
• Monitorowanie pomaga ocenić czynności
najważniejszych narządów i układów podczas
znieczulenia oraz czuwać nad nimi.
• Standardowe monitorowanie do znieczulenia
regionalnego obejmuje:
• ELEKTROKARDIOGRAM
• POMIAR CIŚNIENIA KRWI
• CZĘSTOŚĆ ODDECHÓW
• SATURACJE KRWI TĘTNICZEJ
EKG
• Monitorowanie umożliwia wykrycie
zaburzeń rytmu, niedokrwienia mięśnia
sercowego,zaburzeń elektrolitowych.
• Najczęściej wykorzystywane
odprowadzenia II i V5
CIŚNIENIE TĘTNICZE KRWI
• CTK jako wskaźnik przepływu krwi przez
narządy
• Pomiar nieinwazyjny
• Źródła najczęstszych błędów
- Niewłaściwy rozmiar mankietu
- Zbyt duża szybkość opróżniania mankietu
SATURACJA KRWI
TĘTNICZEJ
• Wykorzystanie metody spektrofotometrii do
pomiaru zmian absorpcji światła przez
hemoglobinę
• Niska saturacja może wynikać ze stanu
klinicznego pacjenta lub może być wynikiem
artefaktów
• 1. błękit metylenowy 2.methemoglobina
3.karboksyhemoglobina 4.elektrokoagulacja, słaba
perfuzja, ruch pacjenta
NAJCZĘSTSZE POWIKŁANIA
ZNIECZULENIA
RDZENIOWEGO
•
•
•
•
•
•
•
•
Spadek ciśnienia krwi
Bradykardia
Wzmożona wrażliwość na leki uspokajające
Nudności i wymioty
Bóle głowy
Uszkodzenia nerwów
Całkowite znieczulenie podpajęczynówkowe
Krwiak / ropień w miejscu wkłucia
SPADEK CIŚNIENIA
• Utrata naczyniowego oporu obwodowego
podlegającego kontroli współczulnej (spadek
CTK, OCŻ a AS, objętość wyrzutowa i rzut serca
obniżają się w niewielkim stopniu)
• Kiedy wzrasta częstość hipotensji ?
• Leczenie hipotensji. (pozycja Trendelenburga)
• Ostrożne stosowanie nawodnienia u pacjentów z
ograniczoną rezerwą krążeniową.
RÓŻNICE POSTEPOWANIA W
ALGORYTMIE ALS
• Różnice postępowania w zatrzymaniu
krążenia u pacjenta po znieczuleniu
podpajęczynówkowym.
NUDNOŚCI I WYMIOTY
• Wynik hipotensji i spadku przepływu
mózgowego.
ETIOLOGIA I CZYNNIKI
RYZYKA BRADYKARDII
• 1.Wzrost napięcia nerwu błędnego
• 2.Blokada włókien przyspieszających Th1Th4
• 3. Odruch Bezolda-Jarischa
• 4. Pacjenci z grupy ryzyka
• LECZENIE
WZMOŻONA WRAŻLIWOŚĆ
NA LEKI USPOKAJAJĄCE
• Zauważono, że znieczulenie rdzeniowe i
zewnątrzoponowe wzmaga efekt nasenny
midazolamu, izofluranu, sewofluranu,
tiopentalu.
CECHY KLINICZNE I
LECZENIE PDPH
• Popunkcyjne bóle głowy, mechanizm
powstawania
• Cechy bólu
• Pacjenci predysponowani
• Leczenie
KRWIAKI
ZEWNĄTRZOPONOWE
• Kiedy powstają
• Symptomatologia
• Diagnostyka i leczenie
BLOKADA CENTRALNA A
FIZJOLOGIA
•
•
•
•
•
Zmiana wentylacji
Rozciągnięcie pęcherza moczowego
Perystaltyka
Zmiany termoregulacji
Zmiany neuroendokrynne
WSTRZYKNIĘCIA
DONACZYNIOWE
•
•
•
-
Objawy neurotoksyczności
Objawy kardiotoksyczności
Dawki maksymalne dla
bupiwakaina 2,5 mg/kg, a z adrenaliną 3
mg/kg
- lidokaina 4,5 mg/kg, a z adrenaliną 7 mg/kg
ZAPOBIEGANIE
TOKSYCZNOŚCI
•
•
•
•
•
•
Aspiracja
Rozcieńczanie
Wolne podawanie
Zastosowanie markerów
Ograniczenie dawki
LECZENIE (ALS, emulsja lipidowa)
•
•
•
•
•
•
•
ANTYKOAGULACJA I
ZNIECZULENIE
REGIONALNE
Warfaryna/acenokumarol, heparyna standardowa
LMWH, acenokumarol gdy INR poniżej 1,5
Acenokumarol odstawić na 4 do 5 dni
NLPZ
Klopidogrel 7 dni
Tiklopidyna 14 dni
Trombocytopenia

similar documents