Samotność

Report
L3i/11
Samotność to odmiana cierpienia, które dotyka duszę.
Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność
jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los.
W literaturze spotykamy różne odmiany samotności:
samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród
tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy,
samotność odrzuconych dzieci i starców.
Samotność jest jednym z ludzkich doświadczeń,
wzbogacającego każdego z nas. Tylko w samotności
przychodzi bowiem czas na głębszą refleksje nad światem,
życiem i samym sobą.
Samotność
Pablo Picasoo, Portret
Jaime Sabartesa (1901)
Jacques Brenner, francuski
autor Historii literatury,
twierdził, że prawdziwi
pisarze pracują zawsze
samotnie. Literatura
bowiem to wszelkie
osamotnienie, lecz
równocześnie – jeden z
najskuteczniejszych
sposobów ucieczki przed
nim.
rodzaj skazania
niezrozumianego
artysty
w chwili śmierci
we dwoje
SAMOTNOŚĆ
w tłumie
samotność
jednostki
samotność narodów
SAMOTNOŚĆ JAKO ŚWIADOMY WYBÓR DROGI
ŻYCIOWEJ
Legenda o świętym Aleksym
Samotność bohatera średniowiecznej legendy polega na
odsunięciu się od świata i ludzi i wybraniu życia ascety.
Święty Aleksy poświęca się rozmyślaniom o Bogu. Może
zatem jego samotność nie jest tak dotkliwa, a towarzystwo
Stwórcy wypełnia pustkę?
SAMOTNOŚĆ JAKO ŚWIADOMY WYBÓR DROGI
ŻYCIOWEJ
Bolesław Prus, Lalka
Stary subiekt Rzecki przemierza życie samotnie. W jego
burzliwej biografii nie było miejsca na miłość: najpierw brał
udział w Wiośnie Ludów, następnie zajął się pracą w sklepie
Wokulskiego. Sens życia odnajdzie, pomagając Stachowi,
którego traktuje jak syna.
SAMOTNOŚĆ JAKO ŚWIADOMY WYBÓR DROGI
ŻYCIOWEJ
Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni
Tomasz Judym jest przekonany, że tylko w samotności uda
mu się zrealizować ideę naprawy świata. Odrzuca zatem
miłość do Joasi:
Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony, ani jednej
rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z
oblicza ziemi nie znikną podłe zmory.
BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ
Biblia, Nowy Testament
Chrystus doświadcza samotności w chwili głoszenia
prawdy, której ludzie nie przyjmują. Podążają za nim, gdy
czyni cuda, na słowo pozostają głusi. Jest tez samotny – jak
każdy z nas – w chwili śmierci. Umierając wypowiada
słowa:
Ojcze mój, ojcze, czemuś mnie opuścił?
Granicę między życiem i śmiercią każdy musi przekroczyć
w samotności.
BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ
Jan Kochanowski, Treny
W trenach ukazana jest samotność ojca, filozofa, poety,
chrześcijanina w obliczu śmierci dziecka. Bóg, któremu tak
ufał, stał się Nieznajomym wrogiem i nie wsparł go w chwili
nieszczęścia, a mądrość – cnota, której pochwałę wcześniej
głosi, okazała się nieprzydatna.
Poeta pozostał sam z
odwiecznym pytaniem o sens
śmierci.
BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ
Maria Kuncewiczowa, Cudzoziemka
Róża, bohaterka powieści, czuje się samotna i
niedowartościowana. Nie znalazła spełnienia w miłości,
zaprzepaściła talent muzyczny. Swoje nieuświadomione
kompleksy odreagowuje, niszcząc psychicznie swoich
najbliższych.
BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ
Albert Camus, Dżuma
Tarrou twierdzi, że skazał się na straszliwą samotność i obcość
świata:
Kiedy nie zgodziłem się zabijać (tzn. gdy znalazłem się poza
jakąkolwiek ideologią) skazałem się na ostateczne wygnanie.
Bernard Rieux boleśnie odczuwa rozłąkę z żoną przebywającą
poza Oranem, wiernie jednak trwa na posterunku lekarza i
spełnia swój ludzki i lekarski obowiązek. W końcu jego żona
umiera i bohater zostaje sam.
BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ
Tadeusz Borowski, Opowiadania
Borowski opowiada o samotności więźniów obozów
koncentracyjnych skazanych na wspólny los – na jednakowo
podłe życie. Każdy więzień walczy samotnie o przetrwanie.
Ową samotność potęguje fakt, że świat potęguje fakt, że świat
patrzy z obojętnością na ich los.

similar documents