dosyayı indir

Report
Mevlid’i Nebi
Peygamber Sevgisi
İslam Dünyası Olarak 12 Ocak 2014 Pazar
Günü Kâinatın Sultanı, Âlemlerin Efendisi
Peygamberlik Halkasının Son Noktası,
Hazreti Muhammed Mustafa Sallelahu
Aleyhi Ve Sellemin Doğumunun 1443.
Yıldönümünü Heyecanla Kutluyoruz
inşallah.
SALÂT VE SELÂM SANADIR YA RASULELLAH
Alemlere rahmet olarak gönderilen Sevgililer Sevgilisi
Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.s.) salat ve selam
olsun. Her daim kendisine yapılan selama karşılık veren Sevgili
Peygamberimize bu gecelerde olan bağlılığımızı ve O’na olan
sevgimizi çokça salat ve selam getirmekle ifade edeceğiz.
ََ
َُّ
‫لى‬
‫ن ع‬
‫َه يص‬
‫َت‬
‫ِك‬
‫مََلئ‬
‫نََّّللا و‬
َ
‫إ‬
َ‫لو‬
َِّ
ََ
َ
ِ
‫منوا‬
‫آ‬
‫ن‬
‫ي‬
‫ذ‬
‫ال‬
‫ا‬
‫ه‬
‫ي‬
‫َّب‬
‫الن‬
َّ
َ
َ
َ ُّ‫يا أ‬
َ ِّ‫ِي‬
ََ
َِّ‫َس‬
َُّ
‫ِيما‬
‫تْسْل‬
‫ِ و‬
‫ْه‬
‫لي‬
‫لوا ع‬
‫ص‬
َ ‫لموا‬
“Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber’e salât
ediyorlar. Ey iman edenler! Siz de ona salât edin, selam
edin.” (Ahzâb Suresi 56. Ayet)
SPONSORLARIMIZA
TEȘEKKÜR EDIYORUZ
َّ ، ‫صَلَة‬
‫صلىََّّللا‬
» ‫عشْرا‬
َّ ‫« من‬
َّ‫صلى علي‬
َ‫ع‬
‫ها‬
‫ِ ب‬
‫ّه‬
‫لي‬
َِ
Abdullah İbni Amr İbni Âs radıyallahu anhümâ Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken
dinlediğini söylemiştir:
“Kim bana bir defa salâtü selâm getirirse, bu sebeple Allah Teâlâ da ona on
misli merhamet eder.” (Riyazü’s Salihin, Hadis 1400; Müslim, Salât 70)
‫ْم‬
‫َّاسِ بي يو‬
‫ْلى الن‬
‫َو‬
‫« أ‬
َ
» ‫َليَّ صَلة‬
‫َرهم ع‬
‫ْث‬
‫َك‬
‫ِ أ‬
‫ِيامة‬
‫الق‬
ْ
İbni Mes’ûd radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Kıyâmet gününde insanların bana en yakın olanları, bana en çok
salât ü selâm getirenleridir.” (Riyazü’s Salihin, Hadis 1401; Tirmizî, Vitir 21)
Ashâb-ı kirâm’dan Ebû Talha el-Ensârî’nin anlattığına göre, bir gün Resûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem mütebessim bir çehreyle ashâb-ı kirâmın yanına geldi ve Cebrâil
aleyhisselâm’ın kendisine şu müjdeyi getirdiğini haber verdi:
“Muhammed! Ümmetinden biri sana bir salât getirdiğinde benim
onun günahlarının bağışlanması için on defa istiğfâr etmem, o kimsenin
sana bir selâm getirmesi halinde de benim ona on selâm vermem seni
sevindirmez mi?” (Nesâî, Sehv 55).
‫ده‬
‫ِن‬
‫ْت ع‬
‫ِر‬
‫ٍ ذك‬
‫نف رجل‬
‫َغ‬
‫« ر‬
ْ‫ِم أ‬
َْ
َ‫ِّ ع‬
ََ
‫َل‬
‫ْ يص‬
‫لم‬
‫ف‬
» َّ‫لي‬
Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve
sellem şöyle buyurdu:
“Yanında adım anıldığı halde bana salâtü selâm
getirmeyen kimse perişan olsun.” (Riyazü’s Salihin, Hadis 1403;Tirmizî, Daavât 101)
، ‫ِيدا‬
‫ِي ع‬
‫ْر‬
‫َب‬
‫ْعلوا ق‬
‫تج‬
َ ‫« ال‬
ََ
ُّ َ
‫تكم‬
‫إن ص‬
‫ ف‬، َّ
‫لي‬
‫صلوا ع‬
‫و‬
َّ َ
َ‫ََل‬
ْ
» ْ
‫ْتم‬
‫ْث كن‬
‫ْلغني حي‬
‫تب‬
َ
Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle
buyurdu:
“Kabrimi bayram yeri haline çevirmeyiniz. Bana salâtü selâm getiriniz. Zira
nerede olursanız olun sizin salâtü selâmınız bana ulaşır.” (Riyazü’s Salihin, Hadis 1404; Ebû
Dâvûd, Menâsik 97)
، ‫ده‬
‫ِن‬
‫ْت ع‬
‫ِر‬
‫البخِيل من ذك‬
ْ «
َْ
َ‫ِّ ع‬
ََ
» َّ‫لي‬
‫َل‬
‫لم يص‬
‫ف‬
Ali radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:
“Cimri, yanında adım anıldığı halde bana salâtü selâm
‫الس َال ُم َع َل ْي َك ( َع َل ْي ََ‬
‫ك) َيا َسي َد ََنا َو َس َن َد َنا َو َم ْو َال َنا ُم َح َّم ًدا ياَ‬
‫لص َال ُة َو َّ‬
‫َا َّ‬
‫ِّ‬
‫َ ُ َ َّ َ َ َ َّ َ َ َ َّ َ َ َّ َّ َ َ َّ َّ‬
‫الل ِّه –‬
‫رسول الل ِّه – يا ح ِّبيب الل ِّه ‪ -‬يا خ ِّليل الل ِّه ‪َ -‬يا ن ِِّ َّ الل ِّه ‪ -‬يا ص ِّفى َ‬
‫َّ َ َ َ َ ْ َّ‬
‫َ َ ْ َ َ ْ َّ‬
‫ُ‬
‫الله – َيا َم ْن َ َّي َن َهُ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ْ‬
‫يا خير خل ِّق الل ِّه – يا نور عر ِّش الل ِّه – يا ا َِّمين وح ِّى‬
‫ز‬
‫ِّ‬
‫َّ ُ َ َ ْ َ َّ َ ُ َّ ُ َ َ ْ َ َّ َ ُ َّ ُ َ َ ْ َ َّ َ ُ َّ‬
‫الل ُه ‪َ -‬يا َمنْ‬
‫الله – يا من عظمه‬
‫الله ‪ -‬يا من شرفه الله ‪ -‬يا من كرمه َ‬
‫َ َّ َ ُ َّ ُ َ َ َ ْ ُ َّ َ َ َ َ ْ‬
‫اْلُ ْر َسل َين ‪َ -‬يا َخ َات َم ْال َّنبيي َن – ياَ‬
‫علمه الله – يا ِّامام اْلت ِّقين – يا س ِّيد َ‬
‫ِّ‬
‫ِّ‬
‫ِّ‬
‫َ ْح َم ًة ل ْل َع َاْل َين – َيا َشف َيع ْاْلُ ْذنب َين – َيا ََ ُسو َل َ ب ْال َع َاْل َين ‪َ -‬يا َسي َدَ‬
‫ر‬
‫ِّ‬
‫ِّ‬
‫ِّ‬
‫ِّ‬
‫َ ر ْ ُر ِّ َّ ِّ ْ َ َ ِّ‬
‫ِّ‬
‫ْ َ َّ َ ْ‬
‫َ َ َ َ ٌ ََ ُْ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ْ‬
‫َ‬
‫ْ‬
‫االوِّلين واْل ِّخ ِّرين وسالم على اْلرس ِّلين َواَْمد ِّلل ِّه ر ِّب الع ِّاْل َ‬
‫ين‬
‫”‪“Essalâtü vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh‬‬
‫‪“Allahumme salli ala seyyidina Muhammedin ve ala alihi ve‬‬
‫”‪sahbihi ve sellim‬‬
‫‪“Elfü elfi salatin ve elfü elfi selamin aleyke Ya Resulallah,‬‬
‫‪Elfü elfi salatin ve elfü elfi selamün aleyke Ya Habiballah,‬‬
‫‪Elfü elfi salatin ve elfü elfi selamin aleyke ya Seyyidel Evveline‬‬
‫”‪Vel Ahirin‬‬
Kim Hz. Muhammed Mustafa (SAV)’i anlatırsa
anlatsın, o’nu tam anlatma imkanına sahip
değildir.
Hassan B. Sabit der ki:
‫ِى‬
‫َاَلت‬
‫َق‬
‫ِم‬
‫َّدا ب‬
‫َم‬
‫ْت مح‬
‫دح‬
‫و‬
َ‫م‬
َ ‫ما‬
ََ
َ َ
ٍ
‫َّد‬
‫َم‬
‫ِمح‬
‫ِى ب‬
‫الت‬
‫مق‬
‫دح‬
‫َن‬
‫َٰلك‬
‫و‬
َ‫م‬
َ ‫ْت‬
َ ْ
«Ben sözlerimle Muhammed’i (SAV) övmedim.
Fakat onunla sözlerimi methettim.»
Sözün tesiri fesahat ve belağatında değil
samimi olmasında saklıdır.
“Muhabbetten Muhammed oldu hasıl
Muhammedsiz muhabbetten ne hasıl?”
Sevgili Peygamberimiz (sas) ’in dünyaya teşrifleri
Rabiülevvel ayının 12. gecesidir [20 Nisan 571,
Pazartesi sabaha karşı] ki buna Mevlid–i Nebi [Kutlu
Doğum] denir.
Kâinat ve beşeriyetin yüzyıllardır yolunu gözlediği o
Peygamberler Peygamberi’nin doğum günüdür bugün.
‫ِيْسَى‬
‫َ ى ع‬
‫َبشْر‬
‫َ و‬
‫ِيم‬
‫ٖه‬
‫بر‬
‫َة إ‬
‫ْو‬
‫دع‬
‫َن‬
‫ا‬
َ ‫َا‬
ِْ
Hz. İbrahim’in duası, Hz. İsâ’nın müjdesi ve Dedesi
Abdülmuttalip ve Annesi Âmine’nin rüyasıdır.
İslâm târihçileri, Peygamberimiz (s.a.s.)'in doğduğu
gece bir takım olağanüstü olayların meydana
geldiğini naklederler.
1. O gece gökyüzünü aydınlatan bir yıldız doğmuş,
2. O gece iran kisrâsı (hükümdarı)'nın medâyin şehrindeki
sarayının 14 sütûnu yıkılmış,
3. Mecûsîlerin iran'da ıstahrâbat şehrinde bin yıldır yanmakta
olan "ateşgede"leri sönmüş,
4. Sâve (taberiyye) gölü yere batmış,
5. Bin yıldan beri kurumuş olan semâve deresinin suları taşmış,
6. Dönemin önde gelen insanları çok ilginç rüyalar
görmüşlerdir.
7. Kâbe'deki 360 put yüz üstü yere devrilmişler.
Süleyman Çelebi yazdığı mevlid-i şerif’inde bu
hakikatleri şu beytiyle dile getirmektedir:
"Hem Muhammed gelmesi oldu yakin
Çok alâmetler belirdi gelmeden
…
Bû gece şâdân olur erbâbı dîl
Bû geceye can verîr eshâbı dîl
…
Rahmetel lil âlemîndir Mustafâ
Hem şefîul müznibîndir Mustafâ
Ol Rebiûl evvel âyın nîcesi
On ikinci gîce isneyn gîcesi
Ol gîce kim doğdu ol hayrûl-beşer
Ânesi anda neler gördü neler
Doğdu ol saatte ol Sultân–ı Dîl
Nûra gark oldu semâvât ü zemîn”
Bu gelen ilm-i ledün sultanıdır,
Bu gelen tevhid-i irfan kânıdır.
Kâinattaki her şey edip seda,
Çağrışarak dediler ki, merhaba!
Merhaba, ey âl-i sultan merhaba!
Merhaba, ey kân-i irfan merhaba!
Merhaba, ey sırr-ı furkan merhaba!
Merhaba, ey derde derman merhaba!
Merhaba, ey rahmeten lil-âlemin!
Merhaba, sensin şefial müznibin!
Bütün dertlilerin dermanı sensin,
Cümle âlemlerin sultanı sensin. (Mevlid, Süleyman Çelebi)
Tevrat ve İncil’de müjdelenen peygamber
‫ِي‬
‫بن‬
‫يم‬
‫مر‬
‫ل ع‬
‫ْ ق‬
‫ِذ‬
‫َإ‬
‫و‬
َ‫َا‬
َ ‫يا‬
َ َ
َْ
َ ‫بن‬
ْ‫ِيْسَى ا‬
‫دقا‬
‫مص‬
‫َِلي‬
‫ََِّّللا إ‬
‫َسول‬
‫ِّي ر‬
‫ِن‬
‫َ إ‬
‫ِيل‬
‫َائ‬
‫ِسْر‬
‫إ‬
َِّ
ُّ ‫ْكم‬
‫َشِّرا‬
‫َمب‬
‫ِ و‬
‫َاة‬
‫ْر‬
‫َّو‬
‫َ الت‬
‫ِن‬
‫ديَّ م‬
‫ْن‬
‫بي‬
‫ِّلم‬
َ‫ي‬
َ َ
َ ‫َا‬
‫َد‬
‫ْم‬
‫َح‬
‫ِي اسْمه أ‬
‫ْد‬
‫بع‬
‫ِي م‬
‫ْت‬
‫يأ‬
‫َسول‬
‫ِر‬
‫ب‬
َ ‫ِن‬
َ ٍ
“Hani, Meryem oğlu İsa, “Ey İsrailoğulları! Şüphesiz ben, Allah’ın
size, benden önce gelen Tevrat’ı doğrulayıcı ve benden sonra
gelecek, Ahmed adında bir peygamberi müjdeleyici
(olarak gönderdiği) peygamberiyim” demişti. (SAFF 6)
Hz. Adem’e Allah bildirmiş: «O’nun
ismi yeryüzünde
Muhammed, gökyüzünde Ahmet’tir.»
İncilde: Mesih Derki:
«Ben
gidiyorum ki, zamanın efendisi gelsin»
(yuhanna, bab 16)
Doğduğunda sünnetli ve göbek bağı kesilmiş vaziyetteydi.102
Sırtında, iki kürek kemiği arasında, tam kalbinin hizasında
peygamberlik mührü “Hâtem–i Nübüvvet” vardı.
Babası Abdullah: Allahın kulu, kulluğa layık bir evlat
Annesi Amine: Emin ve doğru kadın, doğan emin ve emniyetli
bir evlat…
Dedesi Abdülmuttalip adını “Muhammed” koymuştu. Zira
Muhammed “Övülen” demekti. Çünkü onu Allah övmüştü;
melekler, insanlar ve cinler de övecekti.
Sonra tornunu Kâbe’ye götürdü ve Allah’a duada bulundu:
“Bana bu temiz çocuğu ihsan eden Allah’a hamdolsun”
Hafız B. Cezeri buyurur ki:
Ebu Lehep’e yeğeninin doğduğu müjdesini
Süveybe ismindeki cariyesi vermişti.
Ebu Lehep sevincinden cariyesini azat
etmiş ve Hz. Peygamber’e süt annelik
yapmasını emretmiştir.
Doğum Tarihi: 571 Yılı 20 Nisan / 12 Rebiul Evvel Pazartesi
Doğum Yeri: Mekke-i Mükerreme
Baba Adı: Abdullah (Doğmadan 6 Ay Önce Babasını Kaybetti)
Ana Adı: Amine (6 Yaşında Annesini Kaybetti)
Süt Annesi: Halime (2 Yaşına Kadar O’nu Süt Annesi Emzirdi)
Dedesi: Abdulmuttalib (8 Yaşına Kadar Dedesi ‘İn Yanında Kaldı)
Amcası: Ebu Talip (Dedesinin De Ölümünden Sonra Amcası O’nu Himayesine
Aldı)
Ünvanı: El-emin (En Güvenilir İnsan)
Evliliği: 25 Yaşında İken Hz. Hatice İle Evlendi.
Çocukları: Zeynep, Rukiyye, Ümmü Gülsüm , Fatıma, Kasım, Abdullah (Hz.
Hatice ); İbrahim (Hz. Mariye)
Hz Adem
Hz İbrahim
MÖ:1800
Kusay
Hz Saad
Halide B.
Esved
Hz Amine bint
Vehb
Hz Muhammed (s.a.v)
HZ MUHAMMED’İN SOY KÜTÜĞÜ
Abd-i Menaf
Hz Abdullah
Haşim
5 Erk-5 Kız
(Şeybe)
Abdulmuttali
b
Hz Abbas
Ebu Talip
(İslamı Red)
Ebu Leheb
(İslamı Red)
Hz Hamza
Zübeyr
(isl.önce öl)
Haris (isl.önce
öl)
Kusem
Dırar
Mukavvim
Hacl
PEYGAMBERİN DOĞDUĞU CAHİLİYE DÖNEMİNDE MEKKE
Peygamberin doğduğu Cahiliye Döneminde Mekke
1. Devir cehalet çağını yaşıyordu, tam bir karanlık vardı.
2. Mekkeliler Hz İbrahim’in öğrettiği dinin bozulmuş halini yaşamaya devam
ediyorlardı.
3. Allah’a inanıyorlar ama putların, Allah ile aralarında aracı olduğuna
inanıyorlardı. (Yunus 18/zümer 3)
4. Hakka batıl bulaştırdıkları için müşrik olmuşlardı.
5. Meleklere inanıyorlar ancak melekleri allahın kızları olarak görüyorlardı.
6. İnsanlar birbirlerini öldürmekten dolayı şeref duyuyorlardı.
7. Kız çocukları kendilerinden utanç duyulduğu için toprağa diri diri
gömülüyorlardı. (Nahl 58-59/Tekvir 8-9/ ) (Bunu giydir dayısına götüreceğim)
8. Kadınlara hak, miras verilmek bir yana kendileri mirasa konu oluyorlardı.
9. Ahlaksızlık, alkol tüketimi, kumar ve fuhuş yayılmıştı.
10. Bazen doğan çocukların babası tahmini olarak tespit ediliyordu.
11. Haksızlık, kibir, gasp, yağma, kaos almış başını gitmişti.
12. Kabilecilik duygusuyla haram aylar dışında durmadan savaşıyorlardı. (Bakara
170)
13. Ticaret kervanları soyuluyor, zorba ve zalimlerin yaptıkları yanına kalıyordu.
ْ
ََ
‫ِذ‬
‫َ إ‬
‫ِين‬
‫ِن‬
‫المؤم‬
‫ََّّّللا ع‬
‫من‬
‫َلق‬
ْ ‫لى‬
َْ
َ ‫د‬
َ
ِ
‫ْ أ‬
‫م‬
‫ه‬
‫ْس‬
‫نف‬
‫من‬
‫ْ ر‬
‫ِم‬
‫ِيه‬
‫َ ف‬
‫َث‬
‫بع‬
َ
ِْ
ِّ ‫َسوال‬
ََ
‫ِم‬
‫ِّيه‬
‫َك‬
‫َيز‬
‫ِ و‬
‫ِه‬
‫يات‬
‫ِم‬
‫ْه‬
‫لي‬
‫ْلو ع‬
‫يت‬
َ‫ْ آ‬
َ
ْ
ََ
َِّ
‫ة‬
‫ْم‬
‫الحِك‬
‫َ و‬
‫َاب‬
‫ِت‬
‫الك‬
‫َيع‬
‫و‬
ْ َ
ْ ‫لمهم‬
‫ََلل‬
‫ِي ض‬
‫ْل َلف‬
‫َب‬
‫ِن ق‬
‫ْ م‬
‫َانوا‬
‫ِن ك‬
‫َإ‬
‫و‬
ٍ
‫مب‬
ُّ
ٍ‫ِين‬
“İçlerinden, kendilerine Allah’ın ayetlerini
okuyan, kendilerini temizleyen, kendilerine kitap
ve hikmeti öğreten bir peygamber göndermekle
Allah,
Müminlere
büyük
bir
lütufta
bulunmuştur. Hâlbuki onlar önceleri apaçık bir
sapıklık içindeydiler.” (Ali-imran 164)
İnsanları Aydınlığa Çıkarmak İçin Gelen
Peygamber
ِ
‫ِه‬
‫ذ ن‬
ْ‫إ‬
‫ىََّّللا ب‬
ِ‫َِل‬
‫ِيا إ‬
‫داع‬
‫و‬
ََ
ِِ
‫ِيرا‬
‫من‬
‫ِر‬
‫َس‬
‫و‬
ُّ ‫َاجا‬
“Allah’ın izniyle bir dâvetçi ve nur saçan bir
kandil” (Ahzâb, 33/46)
َْ‫ْس‬
‫َة‬
‫ْم‬
‫َح‬
‫ِال ر‬
‫لن‬
‫َر‬
‫ما ا‬
‫و‬
َّ‫َاكَ ا‬
ََ
ْ‫ل‬
َ َ
ِ
‫المين‬
‫لع‬
َ
“Biz Seni ancak alemlere rahmet olarak
gönderdik”.
(Enbiyâ, 21/107)
 Gerçekten hz. Peygamber (s.A.S.) Efendimizin yaşama getirdiği ilahi
kaynaklı prensipler ile bütün dünyada hüküm sürmekte olan cehâlet ve
küfür ateşi sönmüş,
 Putperestlik yıkılmış, zulmün baskısı son bulmuştur.
 Karanlıklar içerisinde kalan insanlık o’nun öğretileriyle doğru yol olan
hidayeti bulmuş,
 Kız çocuklarına reva görülen insanlık dışı muamele son bulmuş,
 Kadınlara yapılan haksızlıklar haktan gelen ilahi mesajlarla hak
sahiplerine iletilmiş,
 Haksız yere kan akmasının önüne geçilmiş,
 Zulüm islam’ın yaşandığı coğrafyada yaşam alanı bulamamış,
 Ve hayat bütün canlılar için yaşanılabilir bir hayata dönüştürülmüştür.
‫لَّّللا‬
ِ‫َسو‬
‫ْ فى ر‬
‫ن َلكم‬
‫د ك‬
‫َلق‬
َ‫َا‬
َْ
ٌَ
ِ ‫ة‬
‫واَّّللا‬
َ ‫ْج‬
‫ير‬
‫ْ ك‬
‫َن‬
‫لم‬
‫َْسَن‬
‫ة ح‬
‫اسْو‬
َ‫َا‬
ٌَ
َ ‫ن‬
‫َثيرا‬
‫رَّّللا ك‬
ََ
‫َك‬
‫َذ‬
‫َ و‬
‫االخِر‬
‫ْم‬
‫َو‬
‫الي‬
‫و‬
ْ َ
ْ َ
"Gerçekten sizin için,
Allah'a ve Ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve
Allah'ı çok zikredenler için
Allah'ın Rasülü'nde çok güzel bir örnek vardır."
(Ahzab, 33/21)
ROL MODEL İNSAN
Yüce Allah, insan için gerekli olan her şeyi, bir taraftan
vahiy ile bildirmiş; diğer taraftan da peygamberler
vasıtasıyla, bildirdiklerinin sosyal hayata nasıl
geçirileceğinin somut örneğini göstermiştir.
Dinin insana ulaşması ve öğretilmesi konusunda
peygamberin önemi son derece büyüktür. Dini koyan
Allah'tır, ama onu eksiksiz bir şekilde insanlığa sunan
peygamberdir.
Dini
değerleri
hayatında
yaşantı
haline
dönüştürebilmesi için de insanın, peygamberin
örnekliğine ihtiyacı vardır.
Her millete peygamber gelmiştir.
‫َذير‬
‫ها ن‬
‫ِال خ‬
‫مة‬
‫ِن‬
‫ن م‬
‫َا‬
‫و‬
َّ‫ٍ ا‬
ِْ
َ‫َََل في‬
َّ‫ْ ا‬
ٌ
"Hiçbir millet yoktur ki, içlerinden bir uyarıcı
peygamber gelmiş olmasın."
(Fâtır, 35/24)
‫ء‬
‫َا ج‬
‫ِذ‬
‫َا‬
‫ل ف‬
‫ٍ ر‬
‫مة‬
‫ِكل‬
‫َل‬
‫و‬
ٌ‫َسو‬
َّ‫ِّ ا‬
َ‫َا‬
ِ
‫ِْسْط‬
‫الق‬
‫ْ ب‬
‫َهم‬
‫ْن‬
‫بي‬
‫ْ قض‬
‫َسولهم‬
‫ر‬
ْ ِ
َ َ‫ِى‬
َْ
‫ن‬
‫ْ َال يظ‬
‫َهم‬
‫و‬
َ‫لمو‬
"Her ümmetin (Allah'ın emirlerine davet eden bir yol
gösterici) peygamberi mevcuttur..."
(Yûnus, 10/47)
Geçmiş zamanlarda insanların problemleriyle ilgilenen şüphesiz başka
insanlar da vardır.
Krallar, komutanlar, topluma yön verme iddiasıyla sistemler
kuran filozoflar, fikir adamları, şairler ve daha niceleri gelip
geçmişlerdir. Fakat bunların hiçbiri insanlara mutluluk getirme
yönünden peygamberlerle mukayese edilemez.
Şüphesiz bunlar arasında insanlara faydalı olanlar da çıkmıştır. Fakat
peygamberlerin bıraktığı derin izi, hiç biri bırakamamıştır.
Çünkü onlar, topraklara sâhip olma, ülkeleri fethetme, düşmanına galip
gelme, insanlara hükmetmenin ötesinde, insanın öz cevherini görememişler,
adeta onu hiç hesaba katmamışlardır
Bu sebeple denilebilir ki, tarih boyunca dünyanın
her yerinde görülen, hayır, ahlak, vicdan, adalet,
merhamet, şefkat tezâhürleri, Allah'ın irşad ve
hidayetine, peygamberlerin ilâhi dâvetine dayanır.
Çünkü dünya ne kadar geniş olursa olsun, her tarafa o yüce
insanların daveti ulaşmış, bütün milletler o ulvi yol göstericilerin
hayata mutluluk müjdesi veren seslerini duymuşlardır.
Bu hakikat Kur'an-ı Kerim'de şöyle ifade edilmektedir:
َْ‫ْس‬
‫ِلن‬
‫َّة ل‬
‫َاف‬
‫ِال ك‬
‫لن‬
‫َر‬
‫ما ا‬
‫و‬
َّ‫َاكَ ا‬
ِ‫َّاس‬
ََ
‫َر‬
‫ْث‬
‫َك‬
‫َّ ا‬
‫ِن‬
‫َٰلك‬
‫ٖيرا و‬
‫نذ‬
ََ
‫ٖيرا و‬
‫بش‬
َ
َ
َْ
‫ن‬
‫يع‬
‫الن‬
َ‫لمو‬
َ ‫َّاسِ َال‬
“Biz seni,
bütün insanlara, ancak
müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik;
fakat insanların çoğu bunu bilmezler. ”
(Sebe 28)
ِ
ِ ‫َدي‬
‫ِه‬
‫ْْس‬
‫َف‬
‫لن‬
‫هت‬
‫نم‬
‫د ى ف‬
‫هت‬
َّ‫إ‬
ََ
َ ‫َا‬
َ
ْ‫ي‬
َِ
ْ‫منِ ا‬
ََ
‫ها و‬
‫لي‬
‫ُّ ع‬
‫ِل‬
‫يض‬
‫نم‬
‫َّ ف‬
‫َل‬
‫من ض‬
‫و‬
َّ‫إ‬
َ‫َال‬
َْ
َ ‫َا‬
ََ
َِ
‫َّا‬
‫ما كن‬
‫َ ى و‬
‫ْر‬
‫َ أخ‬
‫ْر‬
‫ِز‬
‫ة و‬
‫ِر‬
‫َاز‬
‫ِر و‬
‫تز‬
َ
ٌَ
ََ
َِّ
‫َسوال‬
‫َ ر‬
‫َث‬
‫ْع‬
‫نب‬
َ ‫َّى‬
‫َت‬
‫َ ح‬
‫ِين‬
‫ذب‬
‫مع‬
“Kim hidayete gelirse kendisi için hidayete
gelmiş olur, kim de saparsa kendi aleyhine
sapar. Hiçbir günâhkâr, başkasının günâh
yükünü taşımaz.
Biz elçi göndermedikçe azâb
edecek değiliz.”
(İsra, 17/15)
Peygamberimizin; ona inananlar için eşsiz bir model ve ideal örnek olduğu
son derece açıktır. Zira peygamberlerin en önemli gönderiliş gayelerinden
birisi de insanlığa örnek ve model olma konumlarıdır.
‫لَّّللا‬
ِ‫َسو‬
‫ْ فى ر‬
‫ن َلكم‬
‫د ك‬
‫َلق‬
َ‫َا‬
َْ
ٌَ
ِ ‫ة‬
‫واَّّللا‬
َ ‫ْج‬
‫ير‬
‫ْ ك‬
‫َن‬
‫لم‬
‫َْسَن‬
‫ة ح‬
‫اسْو‬
َ‫َا‬
ٌَ
َ ‫ن‬
‫َثيرا‬
‫رَّّللا ك‬
ََ
‫َك‬
‫َذ‬
‫َ و‬
‫االخِر‬
‫ْم‬
‫َو‬
‫الي‬
‫و‬
ْ َ
ْ َ
"Gerçekten sizin için, Allah'a ve Ahiret gününe
kavuşmayı umanlar ve Allah'ı çok zikredenler için
Allah'ın Rasülü'nde çok güzel bir örnek vardır."
(Ahzab, 33/21)
‫َظيم‬
‫ٍ ع‬
‫َلى خلق‬
‫َّكَ َلع‬
‫ِن‬
‫َا‬
‫و‬
ٍ
"Muhakkak sen çok yüce bir ahlâk üzeresin"
(Kalem, 68/4).
Hz. Peygamber'i örnek almak, bir müslüman için
öncelikli dini bir görev durumundadır.
Hz. Peygamberin kişiliği kendi döneminde olduğu gibi,
kendisinden sonraki dönemlerde de Müslüman
toplumların yaşayışı için örnek olmuştur.
Müslüman, hangi makam, statü, konum ve mevkide
olursa olsun Rasülullah’ı örnek olarak almalıdır:
Bir eğitimci olarak, bir anne-baba olarak, bir lideryönetici olarak, tüccar olarak vb.
Müslümanlar için örnek alınması ve hayata geçirilmesi
için gereken şeyler Hz. Muhammed (s.a.v)’in şekli
yönüyle ilgili hususlardan ziyade;
Günümüz insanı, peygamberimizi örnek almayı,
onun gibi eş, onun gibi baba, onun gibi komşu, onun gibi
vatandaş, kısaca onun gibi insan olmak şeklinde anladığı ve bunu
gerçekleştirmeye koyulduğu zaman, gündelik hayatı da dahil, toplum
hayatında ne kadar büyük bir değişikliğin ve mânevi zenginliğin meydana
geldiğini kendiliğinden fark edecektir.
İslam toplumlarının bugün karşı karşıya bulunduğu problemlerin
çözümünde, ifade etmeye çalıştığımız bu örnek almanın çok büyük rolü
olacaktır.
Ancak, peygamberimizi örnek alma işinin söylendiği kadar kolay bir iş olmadığı
da açıktır.
Ama dindar insandan beklenen, öncelikle onun hayatının iyi öğrenilmesi ve
doğru değerlendirilmesidir. Çünkü bir şeyin örneğini, çıkarma işleminde
olduğu gibi, bir insanı örnek alma hususunda da, örneği alınacak insanın
doğru tanınması ve hakkında yeterli bilgi sahibi olunması zaruridir.
model insan
Örnek alınacak
bilinmeli ve doğru tanınmalıdır






Örnek çıkarmak için elde bir model olmalı
Hanımlar oya yaparken örnekten hareket ederler
Yemek yaparken bir tariften istifade edilir
Bina yaparken projeden, mimardan istifade edilir
Elektrik kabloları kopunca bir bilen aranır
Buzdolabı arızalanınca marangoza götürülmez
















Kur’an’a uyması,
Allah’a itaati, sarsılmaz iman’ı,
Salih amelleri,
Ahlakı,
Allah yolunda mücadelesi,
Doğruluğu ve dürüstlüğü, adaleti,
İnsanlara sevgi ve saygısı,
Güvenilirliği, müsamahası,
Barışa verdiği önem,
Yumuşak huyluluğu, çalışkanlığı, kanaati,
Şefkat ve merhameti, cömertliği,
Helal ve haram karşısındaki duyarlılığı,
Komşularla ilişkileri,
Ailesiyle ilişkileri,
Ticaret anlyışı,
Kamu malına bakışı gibi faziletlerdir.
Onun gelişiyle şafak sökmeye başlamıştır….
‫ْ هو‬
‫بل‬
‫َشَر‬
‫الب‬
‫ٌ َال ك‬
‫بشَر‬
‫محم‬
ْ َ
ٌَّ
َ
َ ِ
َ ‫د‬
‫َر‬
‫َج‬
‫الح‬
‫ْن‬
‫بي‬
‫الي‬
‫ك‬
ْ َ
ْ َ
َ ِ‫َاقوت‬
ِ
«Muhammed bir beşerdir.
Fakat o, diğer insanlar gibi değildir.
O, taşlar arasında yakut gibidir.»
Batılı düşünürler derler ki:
«Şüphesizki Muhammed, güneş
ışığı altında doğan tek kişidir.»
(Ragıp Güzel,
3/404)
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
O’nu Allah seçti ve peygamber kıldı. (Enam 87)
Vahyi o’nun aracılığıyla bize ulaştırdı.(Nahl 44)
Vahyi tebliğ etti, uygulamaya koydu. (Nahl 64)
Örnektir. (Ahzab 21)
Allah sevgisinin anahtarı kılındı. (Ali İmran 31-32/Tevbe 24)
Hüküm koyma yetkisine sahip oldu. (Haşr 7/tevbe 29)
Cennet için biletimiz kabul edildi. (Nisa 13-14)
Müminlere yakındır. (Ahzab 6)
Şefaat makamındadır.
Kendisi de müminlere düşkündü.(Tevbe 128)
O'nu örnek almak demek;
 Güvenilir olmak demek, (Emanetlerini O'na veriyorlar, "Emin" diyorlardı.)
 Affedici olmak demek, (Mekkenin fethinde Mekkelileri toptan affetmişti.)
 Merhametli olmak demek, (Ağır tahriklere rağmen beddua etmemiştir.
Taif..)
 Hoşgörülü olmak demek, (Mescide bevl, zinaya müsaade isteyen genç…)
 Sözünde durmak demek, (Hudeybiye günü Ebu Cendel'i geri vermesi.)
 Cömert olmak demek, (Ölüm hastalığında yanında bulunan üç dinarı
dağıtmak..)
 Alçakgönüllü olmak demek, (Ben kurutulmuş et yiyen bir kadının
oğluyum…)
 Çalışkan olmak demek, (İşlerini kendisi yapmak isterdi, söküğünü
dikerdi..)
 Dosdoğru olmak demek, (Size bir düşman saldıracak desem bana inanır
mısınız?)
 Adaletli olmak demek, (Kızım Fatıma dahi çalsa… Taif Dönüşü sırasında
Çaban Addas’a koyunları sahibine vermesini istemesi)
 Vefakar olmak demek, (Geceler boyu ayakta durup ibadet etmek.)
ُِّ
‫لوا‬
‫تض‬
‫ْ أمرينِ َلن‬
‫ِيكم‬
‫تركت ف‬
َ ْ
‫ََّّللا‬
ِ
‫َاب‬
‫ِت‬
‫ ك‬:‫َا‬
‫ِم‬
‫ِه‬
‫ْ ب‬
‫َْسّكتم‬
‫تم‬
َ ‫ما‬
َّ
َ ‫ت‬
ِ‫َسو‬
.ِ
‫له‬
‫ة ر‬
‫َسن‬
‫ و‬،‫عالى‬
َ
Hz. Peygamber (s.a.v) şöyle buyurmuştur:
"Size iki şey bırakıyorum. Bunlara uyduğunuz
müddetçe asla sapıtmayacaksınız:
Allah'ın Kitab'ı ve Resûlünün sünneti.
(Muvatta, Kader, 46, II, 899)
Sevgili peygamberimizin hayatının; inanan insan için
özel bir anlamı vardır, çünkü inanan kişi, dini
hükümlerin yaşantı haline dönüştüğünü, ahlaki
değerlerin de somutlaştığını Hz. Peygamberin
hayatında görür.
‫َمن‬
‫ّنى و‬
‫َب‬
‫َح‬
‫د ا‬
‫َق‬
‫ِى ف‬
‫َّت‬
‫َا سن‬
‫ْي‬
‫َح‬
‫ْ ا‬
‫من‬
ْ
َْ
َ
ِ
‫َّة‬
‫َن‬
‫الج‬
‫ِى ف‬
‫مع‬
‫ِى ك‬
‫َّن‬
‫َب‬
‫َح‬
‫ا‬
ْ ‫ِى‬
َ‫َا‬
َ ‫ن‬
“Kim benim sünnetimi ihya ederse beni sevmiş olur.
Beni seven de cennette benimle beraber olur.” (Tirmizi,
Sünen, İlim, 39/16 )














Her işe besmele ile başlardı…
severdi…
Herkese selam verirdi…
 Güler yüzlüydü…
İlim öğrenenlere destek verirdi  Yemeğin sonunda şükrederdi…
Her konuda güvenilir bir
 Yoksullara yardım ederdi…
insandı…
 Arkadaşlarının hal ve hatırını
Komşu ilişkilerinde çok
sorardı…
hassastı…
 Verdiği sözde dururdu…
Ayıpları asla yüze vurmazdı…  Merhametliydi… Affetmeyi
İnsanlar arasında hiçbir ayrım
severdi…
yapmazdı…
 İyi bir eş… Şefkatli bir babaydı…
Evine selam vererek girerdi…  Emanete ihanet etmezdi…
Temizliğe çok önem verirdi…  O bir peygamberdi…ve aynı
Çocuklarla şakalaşırdı.
zamanda bir insandı…
Çocukları çok severdi…
 Kötü söz söylemezdi.
Hep hayrı ve iyiliği tavsiye
 Kimseyle çekişmezdi.
ederdi…
 Kapısına yardım için gelen
Hasta ziyaretini ihmal etmezdi… kimseyi geri çevirmezdi.
Misafire ikram etmeyi
O’na salat ve selam olsun…
Süfyan B. Üyeyne (R.a.) Derki:
“Şüphesiz ki Rasulüllah efendimiz en
büyük terazidir. Her şey onun ahlakına,
hayatına ve yoluna arz edilir.
O’nun terazisinde tartılır.
Uygun geleni haktır,gelmeyen batıldır.”
ََ
‫َل‬
‫َع‬
‫ها ج‬
‫َو‬
‫ما ح‬
‫ءت‬
‫َض‬
‫َّا أ‬
‫لم‬
‫ف‬
َ
َ‫َْل‬
َ ْ
َ‫َا‬
ِ
‫ِي‬
‫ِي ف‬
‫ُّ اَّلت‬
‫َاب‬
‫الدو‬
‫ِه‬
‫هذ‬
‫َاش و‬
‫َر‬
‫الف‬
ْ
َّ
ََ
‫ْجزهن‬
‫يح‬
‫َل‬
‫َع‬
‫َج‬
‫ها و‬
‫َ ف‬
‫ْن‬
‫َع‬
‫يق‬
‫َّار‬
‫الن‬
َّ
َ َ
َ‫ِي‬
َ ِ
‫ل‬
‫ها ق‬
‫َ ف‬
‫من‬
‫َح‬
‫َق‬
‫َت‬
‫َي‬
‫َه ف‬
‫ْن‬
‫ِب‬
‫ْل‬
‫يغ‬
‫و‬
َ‫َا‬
َ‫ِي‬
ََ
َّْ
ََ
‫ذ‬
‫َن‬
‫ْ أ‬
‫َلكم‬
‫مث‬
‫ِي و‬
‫َل‬
‫مث‬
‫ِكم‬
‫ذل‬
‫ف‬
ٌِ‫َا آخ‬
ََ
َ ْ
‫َّار‬
‫َنِ الن‬
‫َّ ع‬
‫هلم‬
‫َّار‬
‫َنِ الن‬
‫ْ ع‬
‫ِكم‬
‫َز‬
‫ِحج‬
‫ب‬
َ ِ
ِ
‫ن‬
‫َح‬
‫تق‬
‫ِبون‬
‫ْل‬
‫َغ‬
‫َت‬
‫ِ ف‬
‫َّار‬
‫َنِ الن‬
‫َّ ع‬
‫هلم‬
َ‫َّمو‬
َ ‫ِي‬
َ
‫ها‬
‫ف‬
َ‫ِي‬
Ebu Hüreyre (r.a.), "Hz. Peygamber (s.a.s.)'in şöyle buyurduğunu
rivayet etmiştir: Benim misâlimle sizin misâliniz, şu temsile
benzer: Bir adam var ateş yakmış. Ateş etrafı aydınlatınca,
pervaneler (gece kelebekleri) ve aydınlığı seven bir kısım
hayvanlar bu ateşe kendilerini atmaya başlarlar. Adamcağız
onları kurtarmaya (mâni olmaya) çalışır. Ancak hayvanlar
galebe çalarak çoklukla ateşe atılırlar. Ben (tıpkı o adam gibi)
Hz. Peygamber aleyhisselamı tanımak yetmez.
Örnek alıp itaat etmek ve sevmek gerekir…
‫َاب‬
‫ِت‬
‫الك‬
‫ْن‬
‫تي‬
‫َ ا‬
‫ٖين‬
‫ََّلذ‬
‫ا‬
ْ ‫َاهم‬
َٰ
َ
‫ءهم‬
‫بن‬
‫ن ا‬
‫ْر‬
‫يع‬
‫َم‬
‫َه ك‬
‫ِفون‬
‫ْر‬
‫يع‬
َ‫ِفو‬
َ ‫َا‬
َ
ْ
َْ
َ‫َا‬
‫ن‬
‫َك‬
‫ْ َلي‬
‫ْهم‬
‫ِن‬
‫ٖيقا م‬
‫َر‬
‫ِن ف‬
‫و‬
َ‫ْتمو‬
َّ‫َا‬
َْ
‫ن‬
‫يع‬
‫َهم‬
‫َّ و‬
‫َق‬
‫الح‬
ْ
َ‫لمو‬
َ ْ
“Kendilerine kitap verdiklerimiz onu (o kitaptaki peygamberi), öz
oğullarını tanıdıkları gibi tanırlar. Buna rağmen onlardan bir
gurup bile bile gerçeği gizler”. (Bakara 146)
Peygamber sevgisi imandan gelir…
Allah’a ve peygamberine olan sevgimiz,
emirlerine uymak ve yasaklarından
kaçınmakla mümkündür.
Nitekim Kuran’ı Kerim bu sevgiyi
ispatlamanın yolunun Resulüne itaatten
geçtiğini şöyle vurgulamaktadır.
‫َّٰللا‬
ّ‫ن‬
َُّ
‫ْ تحِب‬
‫ْتم‬
‫ن كن‬
‫ْ ا‬
‫قل‬
َ‫و‬
ِْ
‫َّٰللا‬
ّ‫ْكم‬
‫ِب‬
‫ْب‬
‫ِعوني يح‬
‫اتب‬
‫ف‬
َّ َ
ٰ
‫ََّللا‬
‫و‬
ّ ْ
‫بكم‬
‫ْ َلكم‬
‫ِر‬
‫ْف‬
‫يغ‬
‫و‬
َ‫ْ ذنو‬
ََ
‫َحيم‬
‫ٌ ر‬
‫َفور‬
‫غ‬
ٌ
“(Resûlüm!) De ki:
Eğer Allah'ı seviyorsanız bana uyunuz ki,
Allah da sizi sevsin
ve
günahlarınızı bağışlasın. Allah
bağışlayandır, çok merhamet edendir.”
(Al-i İmran, 31)
Ahzab, 33/6
‫َب‬
‫َح‬
‫ن أ‬
‫َّى أ‬
‫َت‬
‫ْ ح‬
‫َدكم‬
‫َح‬
‫ِن أ‬
‫ْم‬
‫الَ يؤ‬
َ‫َكو‬
َّ
ِ‫َا‬
‫َالن‬
‫ِ و‬
‫ِه‬
‫ََلد‬
‫َو‬
‫ِ و‬
‫ِه‬
‫لد‬
‫ْ و‬
‫ِن‬
‫ِ م‬
‫ْه‬
‫َِلي‬
‫إ‬
ِ‫َّاس‬
‫أ‬
‫ِين‬
‫َع‬
‫ْم‬
‫َج‬
َ
“Sizden biriniz, beni
anasından-babasından,
çoluk-çocuğundan ve
bütün insanlardan
daha çok sevmedikçe
iman etmiş olmaz”
(Buhâri,İman 8;Müslim,İmân 70)
َ
‫ة‬
‫ََلَو‬
‫َّ ح‬
‫ِن‬
‫ِه‬
‫د ب‬
‫َج‬
‫ِ و‬
‫ِيه‬
‫َّ ف‬
‫ْ كن‬
‫من‬
‫ثَلث‬
ََ
ََ
َ ٌ
َ
‫َسوله‬
‫َر‬
‫نََّّللا و‬
‫ن‬
‫يم‬
‫اإل‬
َ‫يكو‬
ْ
َ ‫ أ‬:ِ‫َان‬
َِ
‫ن‬
‫ وأ‬، ‫ِواهما‬
‫َّا س‬
‫ِم‬
‫ِ م‬
‫ْه‬
‫َِلي‬
‫َّ إ‬
‫َب‬
‫َح‬
‫أ‬
َْ
، ‫الَََّّّلل‬
ِِ
‫ُّه إ‬
‫ء ال يحِب‬
‫َر‬
‫َّ الم‬
‫يحِب‬
َْ
َ
َ
‫ر‬
‫ف‬
‫الك‬
‫في‬
‫د‬
‫و‬
‫ع‬
‫ي‬
‫ن‬
‫أ‬
‫ه‬
‫ر‬
‫ك‬
‫ي‬
‫ن‬
‫و‬
ْ
ْ
ْ
َ َ
َ َ ‫َأ‬
ِْ
ََ
‫َا‬
‫َم‬
‫ ك‬،‫ْه‬
‫ِن‬
‫ذهََّّللا م‬
‫نق‬
‫ن أ‬
‫د أ‬
‫بع‬
َْ
َْ
َْ
َ
َْ
. ِ
‫َّار‬
‫َ في الن‬
‫ذف‬
‫ن يق‬
‫َه أ‬
‫ْر‬
‫يك‬
َْ
َ
“Şu üç özellik kimde bulunursa o kişi, imanın
zevkine ermiş olur. Allah ve Resulünü, her
şeyden daha çok sevmek, sevdiği kimseyi
sadece Allah için sevmek, Allah’ın kendisine
iman nasip etmesinden sonra inançsızlığa
َّ
‫لى َّللا‬
‫َعرابيا قال لرسولََّّللا ص‬
‫َن أ‬
‫أ‬
ََ
ََّ‫ِ وس‬
‫َة ؟ قال‬
‫َى الْسَّاع‬
‫مت‬
‫ْه‬
‫لي‬
‫ع‬
َ : ‫لم‬
ََ
ََّ‫ِ وس‬
َّ
‫ما‬
‫ْه‬
‫لي‬
‫لى َّللا ع‬
‫رسولََّّللا ص‬
َ « : ‫لم‬
َ
َ
‫ََِّّللا‬
‫ حب‬: ‫ها ؟ » قال‬
‫ل‬
‫ت‬
‫د‬
‫د‬
‫ع‬
َ
َ
ْ
َ
ْ‫أ‬
ِ‫ورسو‬
‫من‬
‫مع‬
‫نت‬
‫ « أ‬: ‫ِ قال‬
‫له‬
َْ
ْ
َ َ
َ َ
. » َ
‫ْت‬
‫َب‬
‫ْب‬
‫َح‬
‫أ‬
Enes (r.a)’den şöyle dediği rivayet olunmuştur: Bir
bedevi Resûlullah (s.a.s)’e:
– Kıyamet ne zaman kopacak? diye sordu.
Efendimiz:
– “Kıyamet için ne hazırladın?” buyurdu.
– Allah
ve Resûlünün sevgisini, dedi.
Bunun üzerine Hz. Peygamber:
– “O
halde sen, sevdiğin ile berabersin”
Hz. Peygamber’e gönülden inanan ashabı ondan gelen emirleri
büyük bir teslimiyetle yerine getirdiler.
O’na derin saygı duydular, derdine ortak oldular.
Ayağına batacak dikene bile razı olmadılar.
Hidayetin insanlara ulaştırılmasında, O’na her zaman maddi ve
manevi destekte bulundular.
Onu her şeyden fazla sevdiler.
Hz. Ali’ye Rasûlullah’a olan sevginiz nasıldır? diye sorulduğunda
O:
“Rasûlullah’ı susuz bir insanın
suya hasreti gibi severdik”
buyurmuştur.
Ashabın, Hz. Peygamber sevgisini şu örnek çok güzel
yansıtmaktadır.
Ensardan bir kadın adı SÜMEYRA. Uhut meydanında hz.
Peygamberin şehit olduğunu duyunca uhut dağının eteklerine
gelir. Orada kendisine şehit olan babası, kocası ve
çocuklarının naaşları gösterilir. O, hemen «Rasûlullah’a
ne oldu» diye sormuş, kendisine «işte peygamber şurada» diye
gösterilince kendini onun önünde yere atmış ve
ََ
‫كل‬
‫ِيب‬
‫ُّ مص‬
‫َة‬
‫دكَ ج‬
‫بع‬
‫لل‬
ٌ
َْ
َ ٍ
«Artık
sen hayatta olduktan sonra bütün
musibetler hafif gelir ya rasulellah»
(Heysemi, Mecmeuz zevaid 6/115)
Ma-i Reci Gazvesinde Hafız-ı Kelam 70 sahabe hayatlarını
kaybetmişlerdi. Hubeyb B. Adiy (Ra) da gözü dönmüş kafirler
tarafından esir alınıp idam sehpasına çıkarıldığında ona şu
soruyu sormuşlar:
«Şuanda senin yerine Hz. Muhammed’in idam edilmesini arzu
eder miydin?»
Hubeyb: «Hayır. Vallahi benim kurtuluşum pahasına dahi olsa
ayaklarına bir dikenin batmasına razı olmam»
Bu sözden sonra idam sehpasında ellerini açar ve
«Ya Rabbi! Buraya gelirken senin habibine veda edemeden
geldim. Benim selamımı o’na ulaştır.» der. Tam o esnada Allah
Rasulü ashabıyla oturmuş konuşurlarken, birden bire doğrulur
ve «Selam sana Ey Hubeyb» der.
Yanındakiler ne olduğunu sorunca da göz yaşları içinde
«Müşrikler Hubeyb’i Şehit ettiler, son anında bana selam
gönderdi, ben de selamını aldım.» buyurdu. (Taberani, el
Mucem’ul Kebir, 5/260)
Melekler o’na hayran, peygamberler o’na hayran,
yerdekiler ve göktekiler o’na hayran, canlı cansız
butün alem o’na hayranken Müslümanlar giderek bu
hayranlık kervanından maalesef koptular.
Ashab-ı kiramın sevgi tezahürlerini gösteremediler, o’nu
hakkıyla takdir edemediler, bağlılık ve sadakat gösteremediler.
Gösteremedik…
-Hz. Peygamber’e kabe avlusunda insanların içinde hakaret
eden Ebu Cehil’e okkalı bir tokat atan Hamza’yı hiç düşündük
mü? Sadakatini, bağlılığını, şehadetini, cesedine yapılanları…
-Mescidi Haramın kapısında «La ilahe illellah, Muhammedür
rasulüllah» dediği için bayılıncaya kadar dövülen ve ancak
akşamüzeri gözlerini açabilen ve ilk sözü «Rasulüllah nasıl?»
olan Hz. Ebu Bekir’i düşündük mü? Sadakatle bağlılık, hangi
hal üzere olursa olsun peygamberi düşünmek…
Muaz B. Cebel Yemen valisidir.
Peygamberin zaman zaman gelir durumları arz eder.
Peygamberin son dönemlerinde sefere çıkacağı bir gün gelir
efendiler efendisinin yanına. Arzusu duasını alıp yola revan
olmaktır.
Efendimiz: «Git Ya Muaz! Fakat dönüşünde ihtimal
ancak benim kabrimi
edebileceksin» dedi.
ve
mescidimi
ziyaret
Muaz yerinde çakılı kaldı. Bırakın yerine gitmeyi, yerinden
doğrulup hareket edecek mecali kalmamıştı…(Ahmet b.
Hanbel, Müsned)
Amr B. As (R. Anh) diyor ki:
«Hiç kimse bana Rasulüllah’tan daha sevimli olmadığı
gibi, hiç kimse de nazarımda o’ndan yüce değildir.
O’na karşı olan hürmet ve saygımdan
dolayı, gözlerimi doyura doyura mübarek
yüzlerini seyredemezdim.»
(Tecrid-i Sarih C.1, S.31)
Hz. Ebu Bekir (R. Anh)’ı düşünelim:
Yetim bir çocuk, Ebu Cehil zengin bir insan diye,ona gitmiş, sırtına giyecek elbise
istemişti. Ebu Cehil o çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığı gibi, onu azarlayıp, kovmuştu.
Bu defa aynı çocuk, Hz. Peygamberimize gelerek, kendisine yardım olunmasını
istemişti. Fakat Allah Resulünün elinde ve evinde gelen bu yetim çocuğa verebileceği
hiçbir şeyi kalmamıştı. Ebu Cehil’in kovduğu yetime sahip çıkmak gerekirdi. O’da bu
yetimi, Hz. Ebubekir’e gönderdi.
Git yavrum, Ebu Bekire benim selamımı söyle senin ihtiyacını karşılasın, dedi. Çocuk
bu kez üçüncü kapıya gelmişti. Fakat takdiri ilahi, o esnada her şeyini dağıtan Ebu
Bekir’de de hiçbir şey kalmamıştı. O her şeyini fakir ve yoksullara dağıtmıştı. Ebu
Cehil’in sokağa attığı, Allah Resulünün kendisine gönderdiği yetimi nasıl geri çevirirdi.
Bir an düşündü, tamam buldum dedi. Hemen üzerinde bulunan elbiseyi çıkardı. O
yetim çocuğa verdi. Al yavrum bunu kendine göre ayarla, giy. Başka verebileceğim bir
şeyim yok, dedi. Yetim sevindi, oradan ayrıldı ama Ebu Bekir çıplak kalmıştı. Etrafına
bakındı, bir hasır parçası gördü, hemen onu vücuduna sardı. Bu esnada namaz vakti
geldi. Namazı bu şekilde nasıl kılarım diye üzüntüyle, telaşla çırpınırken, tam esnada
Cibril-i Emin gelip, Allah resulünün karşısına çıkıyor. Allah sana selam ediyor ey
Allah’ın Resulü! Arşın bütün melekleri feryad ediyorlar. Hz. Ebu Bekir sırtındaki son
elbiseyi bir fakire verdi. Kendisi perişan kaldı. Çabuk onun ihtiyacını karşılayın, yer gök
inliyor dediler ve arkasından MAUN suresi nazil oldu.
Eyyüp El Ensari (R.a.) Rasulüllahın kabrine yüzünü sürerken mani olmak isteyen
birisine “Beni bırak, taşa, toprağa değil, rasulüllahın huzuruna geldim ben”
buyurmuştur.
Halid B. Velid sarığının içinde sakalı şerif taşırdı ve katıldığı her savaşta başarı
kazanırdı. Her an salavatı şerife getirmesine sebep olurdu.
Bazı insanlar onun bir saçının telini elde edebilmek için servetlerini
Bazıları ölümünden sonra gezdiği yerlerde
gezmiş, su içtiği yerlerde su içmiş, yattığı ağaçların altına
gidip yatmış. Kimisi onun bir eşyasına dokunmak suretiyle hasret
vermişlerdir.
gidermiş. Bazı sahabeler onun aynasına bakarak hatırasını canlandırmışlar ve
her sebeple onu anmış ve yad etmişlerdir.
Hz. Mevlana:
“Ben
hayatım
boyunca,
kuranın
kölesiyim,
Muhammed’ül Muhtar’ın ayağının tozuyum”.
Hitaplarda, kitaplarda, gönüllerde her daim peygamber aşkı
Efendimizin kabri şeriflerini ziyarete gelen
Hatip el Bağdadi Hz.
Ey günahlılar sığınağı, sana sığınmaya geldim
Çok kabahatler işledim, sana yalvarmaya geldim
Dertlilere tabipsin, bense gönül hastası
Kalp yarama deva için, kapını çalmaya geldim
Günahım çok, dağ gibi, yüzüm kara katran gibi
Bu yükten siyahlıktan tamamen kurtulmaya geldim
Temizler elbet hepsini, ihsan deryandan bir damla
gerçi, yüzüm gibi kara, amel defterimle geldim…
Hz. Aişe annemiz bildirdiğine göre bir adam Rasulüllah’a
gelerek şöyle demiştir:
«Ya Rasulellah! Seni kendimden, çoluk çocuğumdan
daha çok seviyorum. Senden ayrılıp evime
döndüğümde duramıyor ve hemen gelip seni
görüyorum. Düşünüyorum ki; öldüğümüzde sen,
cennette peygamberlerle birlikte yüce makamlara
götürüleceksin. Ben ise cennete girsem bile
zannederim seni göremeyeceğim.»
Efendimiz adamın bu derin üzüntüsüne cevap verememiş ve
susmuştur. Bunun üzerine şu ayet nazil olmuştur:
‫مع‬
‫ولئ‬
‫ل ف‬
‫َالر‬
‫َّٰللا و‬
ِّ
‫ِع‬
َ
‫ْ يط‬
‫من‬
‫و‬
ٰ ‫َا‬
َ‫َّسو‬
َ
َ َ‫ِك‬
ََ
ََ
‫ّٖن‬
‫ِي‬
‫َّب‬
‫َ الن‬
‫ِن‬
‫ْ م‬
‫ِم‬
‫ْه‬
‫لي‬
‫َّٰللا ع‬
َّ
‫َم‬
‫نع‬
‫َ ا‬
‫ٖين‬
‫الذ‬
َّ
َْ
َ
ِ‫دا‬
‫ِحٖين‬
‫َّال‬
‫َالص‬
‫ء و‬
‫َ و‬
‫ٖين‬
‫ٖيق‬
‫د‬
‫َالص‬
‫و‬
َ
َ‫ه‬
ِّّ
َُّ‫َالش‬
‫ٖيقا‬
‫َف‬
‫ِكَ ر‬
‫ولئ‬
‫َْسن‬
‫َح‬
‫و‬
ٰ ‫َ ا‬
ٰ
‫ِاَّلل‬
ّ‫ٰىِب‬
‫َف‬
‫َك‬
‫َّٰللا و‬
َّ
‫ِن‬
‫ْل م‬
‫َض‬
‫الف‬
‫ٰل‬
‫ذ‬
ْ َ‫ِك‬
‫ٖيما‬
‫َل‬
‫ع‬
«Kim Allah'a ve Resûl'e itaat ederse işte onlar,
Allah'ın kendilerine lütuflarda bulunduğu
peygamberler, sıddîkler, şehidler ve salih kişilerle
beraberdir.
Bunlar ne güzel arkadaştır! Bu lütuf Allah'tandır.
Bilen olarak Allah yeter.»
(Nisa 69-70)
Bir dinin peygamber olmadan insanlara ulaştırılması,
anlaşılması mümkün değildir. Hz. Peygamber olmadan da İslâm
dininin doğru bir şekilde insanlığa aktarılmasını düşünmek son
derece yanlıştır.
Allah'ın Rasulü, bir taraftan Kur'an'ı tebliğ etmiş, onu
açıklamış ve uygulamaya koymuş, diğer taraftan da, Kur'an'ın
değinmediği konularda tamamlayıcı rol üstlenmiştir.
Bu açıdan, Hz. Peygamber'in ve dolayısıyla sünnetin dinde
önemli bir yeri vardır.
Buna göre; bazen peygamber'e mutlak itaat etmeyi, ona
karşı çıkmamayı, onun verdiği hükümlere boyun eğmeyi
emreden pek çok ayet kuranda mevcuttur.
Allah’a giden yolda tek örnek, tek lider
Hz. Muhammed (SAV)’dir.
O’na uzanan eller, o’na yönelen gönüller,
o’nu anan diller, o’nu seven kalpler, o’nun
izinde yürüyen ayaklar dünya ve ahirette
saadete ereceklerdir.
Hz. Mevlana diyor ki:
«Gökler kadar geniş bir ağız isterim
ki, o, meleklerin bile kıskandıkları
peygamberimizi öveyim.»
ONU HER VARLIK SEVDİ (Mehmet PAKSU)
Onu neler sevmedi, kimler sevmedi ki...
Onu her şey sevdi, her varlık sevdi.
İşte onu sevenlerin bazıları:
Bulutlar sevdi onu, güneşten koruyarak...
Ağaçlar sevdi onu, toprağı yarıp yerinden çıkarak...
Güvercinler sevdi onu, önünde yuva yaparak
Örümcekler sevdi onu, huzurunda ağ örerek...
Keçiler sevdi onu, sütsüz halde iken süt vererek...
Develer sevdi onu, görünce önünde çökerek...
Azgın boğalar sevdi onu, karşısında boyun bükerek...
Dağlar sevdi onu, heyecanından titreyip sallanarak...
Taşlar sevdi onu, avucuna girince “Allah Allah!” diyerek.
Toprak sevdi onu, ayağını vurunca bağrından su fışkırtarak...
Kuyular sevdi onu, kupkuru iken sularla çağlayarak...
Aylar sevdi onu, bir işareti ile iki parçaya ayrılarak...
Güneşler sevdi onu, batmasını geciktirerek...
Melekler de sevdi onu, savaşlarda yardım ederek...
Cinler sevdi onu, sesini duyunca hayran kalarak...
İnsanlar sevdi onu, sesini duyunca hayran kalarak...
Bebekler sevdi onu, can atarak, canlar vererek...
Ama asıl onu Rabbi seviyordu, ona “Habibim” dedi en çok sevdiğini ifade ederek...
Peygamberimizi sevmek, imandır, ibadettir, Cennettir, huzurdur, mutluluktur.
Sev kardeşim… Her şey sevgiden doğar…
Önce sev…
Sev ki teslim olasın.
Sev ki itaat edesin.
Sev ki kurtulasın.
Sev ki kamil mümin olasın.,
Sev ki o’na uymak sana zor gelmesin.
Sev ki şefaate nail olasın.
Gel, ey Muhammed, bahardır…
Dudaklar ardında saklı
Âminlerimiz vardır…
Hacdan döner gibi gel;
Mi’râc’dan iner gibi gel;
Bekliyoruz yıllardır!
(Arif Nihat ASYA)
Peygamber’e uymak ve itaat etmek şarttır
‫َخذوه‬
‫َّسول ف‬
‫تاكم الر‬
‫و‬
َ‫ما آ‬
ََ
‫َهوا‬
‫َانت‬
‫ْه ف‬
‫َن‬
‫ْ ع‬
‫هاكم‬
َ ‫ما‬
‫و‬
َ‫ن‬
ََ
"Peygamber size neyi getirmiş ve emretmişse, onu
alın (yapın); neyi yasaklamış ise, ondan sakının"
(Haşr, 59/7)
‫ََّّللا‬
‫َاع‬
‫َط‬
‫د أ‬
‫َق‬
‫ل ف‬
‫ِ الر‬
‫ِع‬
‫ْ يط‬
‫من‬
َ‫َّسو‬
َْ
َّ
"Kim Peygambere itâat ederse, gerçekte Allah'a itâat etmiştir."
(Nisa, 4/80)
PEYGAMBERE İTAAT EDENİN MÜKAFATI CENNET
ِْ
‫َِّّللا‬
َ
‫ِع‬
‫من يط‬
‫ودَّّللا و‬
ِ ‫لكَ حد‬
‫ت‬
ََ
ِْ‫دخ‬
َ ‫َس‬
‫ِن‬
‫ِي م‬
‫ْر‬
‫تج‬
‫َن‬
‫له ج‬
‫َر‬
‫و‬
َ ٍ‫َّات‬
ْ‫وله ي‬
ِ‫َا‬
‫ها‬
‫َ ف‬
‫ِين‬
‫لد‬
‫هار خ‬
‫ْت‬
‫تح‬
َْ‫ها األ‬
َ
َ‫ِي‬
َ‫ن‬
َِ
‫من‬
‫} و‬13{ ‫ِيم‬
‫َظ‬
‫الع‬
‫َو‬
‫الف‬
‫َل‬
‫َذ‬
‫و‬
ْ ‫ْز‬
ْ َ‫ِك‬
ََ
َ ‫َس‬
‫ده‬
‫َع‬
‫يت‬
‫وله و‬
‫َر‬
‫صَّّللا و‬
َ
‫يع‬
ِْ
َ‫د حدو‬
ََّ
ََ
َ
ِْ‫دخ‬
‫ََله‬
‫ها و‬
‫ِدا ف‬
‫َال‬
‫َارا خ‬
‫له ن‬
ْ‫ي‬
َ‫ِي‬
ََ
}14{ ٌ
‫ِين‬
‫مه‬
‫ذاب‬
‫ع‬
ُّ ٌ
“ İşte bütün bu hükümler, Allah'ın koyduğu hükümler ve çizdiği
sınırlardır. Kim Allah'a ve Peygamberine itâat ederse Allah onu
altlarından ırmaklar akan cennetlere koyar. Onlar, orada ebedî
olarak kalacaklardır. İşte büyük kurtuluş budur. Kim de Allah'a
ve Peygamberine isyan eder ve Allah'ın koyduğu sınırları aşarsa
Allah onu da ebedî kalacağı cehennem ateşine koyar. Onun için
Sen ey peygamberi seviyorum diyen Ey insan!
o Peygamberini ne kadar tanıyorsun?
o Ne kadar sözünü biliyorsun?
o Hangi sözlerini bilerek yaşıyorsun?
o Hangi ibadetlerinde peygamber gibi hareket ediyorsun?
o Bu gün hiç özlemini yüreğinde hissettin mi?
o O’nun için bu gün bir şey yaptın mı? Sadece onun için…
o Sahi bu gün kaç kez salat-ü selam getirdin?
Güzel yurdumuzda peygamber sevgisi dünyanın her
tarafın daha fazla değer bulmaktadır.
o
o
o
o
Osmanlıdan günümüze çocuklara peygamber isimlerini
vermişiz,
Milletin ordusuna, adeta Hz. Muhammed (s.a.s.) gözüyle
bakılmasından dolayı “Küçük ve sevimli Muhammed”
manasına gelen “Mehmetçik” ismi verilmiştir.
O’nun mensup olduğu askerlik mesleği ile icra ettiği görev ve
hizmetinin önemini vurgulamak için de, “Peygamber Ocağı”
denmiştir.
Her vesileyle “Mevlid Okumak Ve Okutmak” suretiyle ona
olan sevgimizi izhar etmekteyiz.
ْ
ِ
‫م‬
‫م‬
‫ت‬
‫ال‬
ِ
‫ت‬
‫ث‬
‫بع‬
َ
َ ِّ
‫َْلَق‬
‫َ االخ‬
‫ِم‬
‫َار‬
‫مك‬
َ
ِ
Ben güzel ahlakı
tamamlamak
için gönderildim"
"
(Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s: 5: 381)
Örnek alınacak yegane insan Hz. Muhammed Mustafa (sav)dir
 İmanın kemali bakımından
 İbadet hayatımız açısından farz, nafile, gece ibadeti
 Sosyal ilişkilerimize yön verirken facebook, twetter
 Aile yuvası kurmak için yola çıkarken, güzellik ve eşya alımı
 İş ve ticari meselelerimizi yaparken yalan, dolan
 Çocuklarımızı yetiştirirken allah rızası/ parasal getiri
 Komşuluk ilişkilerimizle yoğrulurken
 Bir araya geldiğimizde konuşurken, gıybet, iftira
 Sokakta, çarşıda pazarda dolaşırken selam, gözlere dikkat
 Yiyip içerken besmele, sağ el, midenin üçte biri
 Ahlaki yaşantı açısından
 Tv, internet, cep telefonu… vakti değerlendirirken
 Büyüklere saygı küçüklere sevgi gösterirken
 Aleyhimize de olsa bir davaya taraf olurken
 …
‫َفوا‬
‫َسْر‬
‫َ ا‬
‫ٖين‬
‫الذ‬
‫َاد‬
‫ِب‬
‫يا ع‬
‫قل‬
َّ َ‫ِ ى‬
َ ْ
‫ِن‬
‫َطوا م‬
‫ْن‬
‫تق‬
‫ِم‬
‫ِه‬
‫نفْس‬
‫ٰى ا‬
‫َل‬
‫ع‬
َْ
ْ
َ ‫ْ َال‬
‫ُّنوب‬
‫ِر الذ‬
‫ْف‬
‫يغ‬
ّ‫ِن‬
‫َّٰللا ا‬
ِّ
‫َة‬
ِ
‫ْم‬
‫َح‬
‫ر‬
ََّ
َ
َ ‫َّٰللا‬
‫َّحٖيم‬
‫َفور الر‬
‫الغ‬
‫َّه هو‬
‫ِن‬
‫ٖيعا ا‬
‫َم‬
‫ج‬
ْ َ
De ki: "Ey kendilerine kötülük edip aşırı giden
kullarım! Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Doğrusu
Allah günahların hepsini bağışlar. Çünkü O, bağışlayandır,
merhametlidir." (Zümer, 53)
ِ
‫َّاد‬
‫َ الز‬
‫ْر‬
‫َي‬
‫ِن خ‬
‫َّدوا ف‬
‫َو‬
‫تز‬
‫و‬
َّ‫َا‬
ََ
‫ِى‬
‫يا اول‬
‫ٰ ى و‬
‫ْو‬
‫َّق‬
‫الت‬
َّ َ
َ ِ‫اتقون‬
‫االَْلب‬
ْ
ِ‫َاب‬
"(Ahiretiniz için) azık edinin; kuşkusuz, azığın en
hayırlısı takvadır”
MEVLİD KANDİLİNİ GEREĞİ GİBİ DEĞERLENDİRMEK İÇİN












Tevbe Ve İstiğfarı Çokca Yapalım, Allahı Bol Bol Zikredelim
Nafile Oruçlar Tutalım
Kur’an-I Kerim Ve Mealini Okuyalım,
Peygamberimizin Hayatını Ve Hadislerini Okuyalım
Peygamberimize Her Fırsatta Salâtü-Selâm Getirelim
Namazlarımızı Camilerde Cemaatle Kılmaya Çalışalım
Kendimize, Aile Efradımıza ve Ümmeti Muhammed’e Dua
Edelim
Hayatımızın Muhasebesini Her Gece Yatmadan Yapalım
Aile Büyüklerimizi, Hastalarımızı, Akrabalarımızı ve
Kabirleri Ziyaret Edelim
Çevremizde Küsler Varsa Barıştırmaya Çalışalım
Hayır Ve Hasenatımızı Çoğaltma Gayretinde Olalım
Çocuklara Hediyeler Verelim Ve Onları Camiye Getirip
Manevi Hazzı Onlara Tattıralım
Hayatımızı yeniden gözden geçirme zamanındayız
Tıpkı vücudun zaman zaman muayeneden geçirilmesi gibi manevî
dünyamızı adeta bir check-up yapmalıyız.
 Allah ile aram nasıl? Onun istediği bir kul olabildim mi?
 Allah’a karşı kulluk vazifemi yapabiliyor muyum?
 Beni ondan uzaklaştıran kötü alışkanlıklarım var mı?
 Peygamberin sünnetini, ahlakını yaşayabiliyor muyum?
 Her an ölüm gelecek olsa buna ne kadar hazırlıklıyım?
 Ruhumuzu İslâm’ın güzellikleriyle ne derece süsleyebildik?
İslâm ahlâkını ne kadar hayata geçirebildik?
 Ailemiz ve çocuklarımız için üzerimize düşen görevleri yapabildik mi?
 Bugüne kadar İslam’ın yaşanmasına katkıda bulunacak hizmetim var
mı?
 Kaç kişinin daha iyi müslüman olması için, daha iyi ibadet edebilmesi
için gayret gösterdim?
 Kaç yetimin başını okşadım, karnını doyurdum, üstünü giydirdim?
 İnsanlığa hizmet edecek, malımdan, ilmimden, neslimden örnek bir
evlat kazanabildim?
Bu gece rahmet iklimine açılma gecesi.
Bu gece arınma gecesi.
Bu gece bağışlanma gecesi.
Bu gece, bedenini ve ruhunu uyanık bırakanlara ikramların bollaştığı bir
gecedir.
Bu gece Muhsinlere ihsanların ulaştırıldığı gecedir.
Bu gece ellerimizi semaya gönlümüzü Mevla’ya açalım.
Bu gece günahlardan ve günaha götürebilecek şeylerden olabildiğince
kaçmaya çalışalım.
Bu gece en güzel kelimeleri söyleyelim, dualarla niyazlarda bulunalım.
Kuran’ı okumaya, Salat-u Selamları getirmeye gayret gösterelim.
Unutmayalım ki, bu gece bizler için büyük bir lütuf.
Kandil Gecelerini ihya etmek, gönlümüzü ihya etmektir.
Ruhum sana âşık, sana hayrandır Efendim,
Bir ben değil alem sana kurbandır Efendim!.
Aşkınla buhurdan gibi tükenmekte bu kalbim,
Sensiz bana cennet bile hicrandır Efendim!.
(Ali. Ulvi KURUCU, Gümüş Tül ve Alevler)
Tek şefaat dilenecek, ol Muhammet Mustafa’dır.
Peşi sıra gidilecek, yol Muhammet Mustafa’dır.
Bütün beşer toplanacak, neyin var yoklanacak,
Ömür boyu koklanacak, gül Muhammet Mustafa’dır.
Dünyada dost istersen, Allah yeter,
Mürşid-i kamil istersen, Hz. Kur’an yeter,
Delil istersen, Hz. Muhammet yeter,
Meşgul olmak istersen, ibadet yeter,
İbret almak istersen, ölüm yeter,
Zengin olmak istersen, kanaat yeter.
En yüksek ses, onun sesidir,
En yüce davet, onun davetidir,
Onu görmeyen gözler, kördür
Onu duymayan kulaklar sağırdır
Ona açılmayan gönüller mühürlüdür
Onu anmayan diller kilitlidir
Ne mutlu bugünün kadir ve kıymetini bilip hayatını Sevgili Peygamberimizin
hayatı gibi geçirmeye özen gösterenlere. Ne mutlu bu günün hürmetine
kendini affettirmesi bilenlere. Ne mutlu gönlünü Allah’ın Habibine
açabilenlere.
Mevlid kandilinizi tebrik eder Yüce Milletimize, Tüm Müslüman
Kardeşlerimize hayırlar getirmesini Cenab-ı Mevla’dan niyaz ederim.
Not : Bu Vaaz İdris YAVUZYİĞİT Tarafından Ahmet ÜNAL, Şükrü ÖZBUĞDAY,
Mehmet ESER Hocalarımızın Örnek Vaaz Metinleri; Gazi ERDEM hocamızın
“Mevlid kandili ve hz. Peygamber (s.a.s.) Sevgisi” isimli vaaz projesinden;
Hasenat 4 Kuran Araştırma Programı, İslam Tarihi Özet Konu Anlatımı Ve
Diyanet Dergilerinden Derlenerek Oluşturulmuştur.

similar documents