pobierz

Report






1) Obserwacja, leczenie spoczynkowe i
tlenoterapia
Stanowią podstawowe metody postępowania u chorych z małą
zamkniętą odma jatrogenną bądź samoistną pierwotną i z
niewielkimi objawami podmiotowymi.
U tych chorych można rozważyć leczenie ambulatoryjne, jeżeli w
kontrolnym RTG klp wykonywanym po 3-6h nie obserwuje się
powiększania odmy. Należy poinformwać pacjenta o
konieczności niezwłocznego zgłoszenia się w przypadku
nasilenia dolegliwości i możliwości nawrotu.
Pozostali chorzy wymagają hospitalizacji.
Gdy nie ma przeciwwskazań to należy podać tlen 10l/min co
sprzyjać będzie resorpcji powietrza z jamy opłucnej
Po upływie 5-7dni kontrola RTG->gdy powietrze wchłonięte
wtedy można chorego wypisać ze szpitala.





2) Aspiracja strzykawką przez kaniulę
W odmie samoistnej pierwotnej i jatrogennej, po nakłuciu
opłucnej i wprowadzeniu kaniuli, powietrze z jamy opłucnej
usuwa się strzykawką połączoną z kaniulą trójdrożnym
kranikiem.
Gdy nieskuteczne->można powtórzyć aspirację
W odmie samoistnej wtórnej tę metodę można stosować
wyłącznie u osób poniżej 50 roku życia z niewielką dusznością
i małą odmą
Nie zaleca się stosowania aspiracji przez kaniulę u chorych z
nawracającą odmą


3) Drenaż jamy opłucnowej przez
przestrzeń międzyżebrową
Dren wprowadzony do jamy opłucnej należy połączyć z
zestawem trójkomorowym i pozostawić aż do całkowitego
rozprężenia płuca lub ustania przecieku powietrza. Jeżeli
pomimo drenażu płuco się nie rozpręża, należy zastosować
drenaż ssący umożliwiający przepływ przy niskim ciśnieniu (
od -10 do -20 cmH2O)









4) Leczenie operacyjne
Wskazania:
1) drugi epizod odmy po tej samej stronie klp
2)nawrót odmy po przeciwnej stronie klp
3) obustronna odma samoistna
4) utrzymujący się przeciek powietrza lub niecałkowite
rozprężenie płuca po >5 dniach drenażu opłucnej
5) Odma krwotoczna
6) praca w zawodzie ze zwiększonym ryzykiem odmy( nurek,
pilot, zawodowy kierowca, maszynista, marynarz, rybak,
pracownik huty szkła, trębacz).
7) mukowiscydoza- rozważyć zabieg po pierwszym epizodzie
odmy

Rodzaje zabiegów

1)pleurodeza ( najczęściej z użyciem talku) w czasie zabiegu
operacyjnego

2) pleurektomia- całkowite usunięcie opłucnej ściennej
doprowadza do trwałego zarośnięcia jamy opłucnej i niemal
całkowicie zabezpiecza przed nawrotem odmy.
Chorzy leczeni ambulatoryjnie powinni
unikać podróży samolotem do czasu
radiologicznego potwierdzenia
ustąpienia odmy( linie lotnicze zalecają
odstęp 6 tygodniowy).
 Przebycie odmy jest trwałym
przeciwwskazaniem do nurkowaniawyjątek stanowią osoby po pleurektomii.

1) Odma prężna
 2) Odma obustronna
 3) Odma z krwiakiem opłucnej





POSTĘPOWANIE:
- udrożnij drogi oddechowe
- podać tlen o wysokich stężeniach
- odbarczyć odmę, przez wkłucie kaniuli dożylnej (np.
12,14,15 G) o długości 4-5cm do dolnej części II
przestrzeni międzyżebrowej (omijając pęczek
nerwowo - naczyniowy) w linii środkowo
obojczykowej lub w V-VII międzyżebrze w linii
pachowej. Wyjąć igłę o słuchać czy syk gazu.
Przylepcem umocować kaniulę do klatki piersiowej.
Wprowadzić dren do klatki piersiowej w linii pachowej
po stronie chorej. Usunąć kaniulę. Zbadać pacjenta i
wykonać RTG klatki piersiowej.
1875- pierwszy opis zamkniętego
drenażu jamy opłucnej za pomocą
drenu wprowadzonego przez ścianę
klatki piersiowej- Hewitt
 Celem drenażu jest usunięcie powietrza,
krwi lub płynu, rozprężenie płuca i
zniesienie przesunięcia śródpiersia,
powodującego zaburzenia
hemodynamiczne.







Wskazania:
- odma samoistna
- odma prężna (wentylowana)
- odma otwarta (po urazach klatki piersiowej)
- po zabiegach torakochirurgicznych (zabiegi w obrębie
klatki piersiowej)
- czynniki jatrogenne (w skutek działań medycznych)









Wskazania do odbarczenia opłucnej bez
wczesnej kontroli radiologicznej:
- zapaść
- hipotonia
- sinica
- spadek wysycenia hemoglobiny
- przepełnione żyły szyjne
- boczne przesunięcie tchawicy
- jednostronne zniesienie szmerów















NIEZBĘDNE WYPOSAŻENIE:
- cewniki z tworzywa sztucznego z prowadnicą do nakłucia opłucnej
typu intracath
- troakar lub skalpel
- dren do odprowadzenia treści
- lignokaina 1% strzykawka i igły do znieczulenia skóry
- środek antyseptyczny
- jałowe kleszczyki typu pean do zaciskani drenu
- żaneta
- jałowe probówki do badań
- jałowy zestaw do ssania (1-, 2-,3-, butylowy)
- jałowe rękawiczki
- jałowe gaziki
- plaster
- wazelina biała
- szwy skórne








Opis zabiegu:
W zależności od wskazań dren wprowadza się przez V-VIII
przestrzeń międzyżebrową w linii pachowej środkowej lub
rzadziej przez II przestrzeń międzyżebrową w linii
środkowoobojczykowej, zawsze po górnym brzegu żebra.
Nakłuwa się jamę opłucnej, aby potwierdzić obecność odmy.
Dreny cienkie wprowadza się metodą Seldingera
Grubsze dreny wymagają nacięcia skóry i rozpreparowania na
tępo tkanek miękkich międzyżebrza w celu wytworzenia otworu.
Po przedziurawieniu opłucnej ściennej zakłada się szew
odroczony, służący do zamknięcia otworu po usunięciu drenu,
wprowadza dren, a następnie mocuje go szwem do ściany klp.
Zabieg najczęściej wykonuje się u chorego w pozycji leżącej na
zdrowym boku z uniesioną kończyną górną po stronie
drenowanej.
Dreny kieruje się do szczytu płuca.
Położenie drenu należy zweryfikować w RTG



Drenaż ssący:
Wszystkie dreny wprowadzone do jamy opłucnej powinny
być połączone z układem przepływu jednokierunkowego,
najlepiej zestawem trójkomorowym z zabezpieczeniem przed
przepływem wstecznym.
Zaleca się stosowanie układów ssących umożliwiających
przepływ dużej objętości powietrza przy niskim ciśnieniu
ssania ( od -10 do -20 cmH2O).










POWIKŁANIA:
- zakażenia
- krwotok z naczyń międzyżebrowych
- wysięk do opłucnej
- zrosty w jamie opłucnej
- uszkodzenie narządów leżących pod przeponą i samej przepony
- zrastanie i uszkodzenie płuca
- wysunięcie się drenu i spowodowanie odmy wtórnej
- wysunięcie się drenu i spowodowanie odmy wtórnej
- zmniejszenie wydolności oddechowej (spłycony oddech spowoduje
obkurczenie oskrzelików)



Zbyt szybkie rozprężenie płuca w trakcie leczenia dużej odmy
opłucnowej może odprowadzić od obrzęku płuc.
Po takim zabiegu pacjent przez rok czasu nie może wykonywać pracy
fizycznej i nie może palić tytoniu




Usuwanie drenu:
Dren usuwa się jeżeli spełnione są następujące warunki:
1) Powietrze nie przepływa przez dren( w zestawie z zastawką
podwodną nie ma pęcherzyków powietrza)
2)RTG potwierdza całkowite rozprężenie płuca
Niektórzy zalecają zaciśnięcie drenu na 12-48h przed jego usunięciem.
Nie należy zaciskać drenu, z którego wydobywają się pęcherzyki powietrza,
ani drenu wprowadzonego z powodu odmy opłucnej.
W chwili wysuwania drenu z opłucnej nakazuje się choremu wykonanie
próby Valsalvy, co zmniejsza ryzyko zassania powietrza i nawrotu odmy.
Po usunięciu drenu należy zawiązać szew, aby uszczelnić kanał po drenie.
Podczas drenażu i po jego zakończeniu należy stosować rehabilitację
oddechową.



- zapewnić drożność dróg oddechowych,
- szybko zamknąć otwartą ranę klatki piersiowej w
jakikolwiek sposób, np.: defibrylator, nawazelinowana
gaza, gumowa rękawiczka, kawałek folii. Założenia
szczelnego opatrunku grozi przekształceniem odmy
otwartej w prężną - aby tego uniknąć należy zakleić
opatrunek plastrem jedynie z trzech stron - tworząc
mechanizm zastawkowy- powietrze swobodnie
wydostaje się z klatki piersiowej a nie będzie zasysane
do środka. W dalszym postępowaniu konieczne
będzie założenie drenażu ssącego, i chirurgiczne
zamknięcie rany ściany klatki piersiowej,
- podać tlen,
Piśmiennictwo
 Choroby wewnętrzne- Andrzej Szczeklik
 Chirurgia- Jan Fibak
 www.mp.pl
 www.youtube.pl
 ebookpp.com


similar documents