Prezentacja 1 10-06-2013

Report
Zasady ochrony danych
znajdujących się w zasobach
publicznych.
Prawodawstwo krajowe i
europejskie
Projekt jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Zasady ochrony danych
znajdujących się w zasobach publicznych.
Prawodawstwo krajowe i europejskie
Zasady ochrony danych osobowych w
regulacjach prawnych
dotyczących rejestrów publicznych
10 czerwca 2013 r.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
dr Wojciech Rafał Wiewiórowski
Pracownia Informatyki Prawniczej
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
[email protected]
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Nota:
Prezentacja stanowi uzupełnienie zajęć prowadzonych
w ramach czasie szkolenia realizowanego w ramach projektu pn.:
„Doskonalenie technik legislacyjnych w urzędach obsługujących organy władzy
publicznej” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego,
Priorytet V. Dobre rządzenie,
Działanie 5.1 Wzmocnienie potencjału administracji rządowej,
Poddziałanie 5.1.1 Modernizacja systemów zarządzania
i podnoszenia kompetencji kadr.
w Rządowym Centrum Legislacji 10 czerwca 2013 r.
Prezentację można kopiować i wykorzystywać w całości lub w części tylko pod
warunkiem podania pełnej informacji o utworze w poniższym brzmieniu:
W.R.Wiewiórowski, „Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych.
Prawodawstwo krajowe i europejskie”,
GIODO / WPiA Uniwersytet Gdański 2013 (wersja z 3 czerwca 2013 r.)
© W.R.Wiewiórowski
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
Dane osobowe w zasobach publicznych
Rejestr publiczny
Dane w rejestrach publicznych
Współdzielenie danych
Interoperacyjność jako klucz do wspólnych usług
Infrastruktura informacyjna Państwa
Referencyjność danych
Jawność formalna w świecie cyfrowym. „Jawność”
a „otwartość dostępu”
9. Konstytucyjna ochrona prywatności
10. Ochrona danych osobowych
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
(art. 47.)
Każdy ma prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia
oraz do decydowania o swoim życiu osobistym.
(art. 51.)
1. Nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do
ujawniania informacji dotyczących jego osoby.
2. Władze publiczne nie mogą pozyskiwać, gromadzić i udostępniać innych
informacji o obywatelach niż niezbędne w demokratycznym państwie
prawnym.
3. Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów
i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa.
4. Każdy ma prawo do żądania sprostowania oraz usunięcia informacji
nieprawdziwych, niepełnych lub zebranych w sposób sprzeczny z ustawą.
5. Zasady i tryb gromadzenia oraz udostępniania informacji określa ustawa.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 6. 1. W rozumieniu ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie
informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania
osoby fizycznej.
2. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można
określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na
numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników
określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne,
kulturowe lub społeczne.
3. Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby,
jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 2. 1. Ustawa określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych
osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być
przetwarzane w zbiorach danych.
2. Ustawę stosuje się do przetwarzania danych osobowych:
1) w kartotekach, skorowidzach, księgach, wykazach i w innych
zbiorach ewidencyjnych,
2) w systemach informatycznych, także w przypadku przetwarzania
danych poza zbiorem danych.
3. W odniesieniu do zbiorów danych osobowych sporządzanych doraźnie,
wyłącznie ze względów technicznych, szkoleniowych lub w związku z dydaktyką
w szkołach wyższych, a po ich wykorzystaniu niezwłocznie usuwanych albo
poddanych anonimizacji, mają zastosowanie jedynie przepisy rozdziału 5.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Ustawa o informatyzacji definiuje na potrzeby prawa polskiego rejestr publiczny jako: rejestr,
ewidencję, wykaz, listę, spis albo inną formę ewidencji, służące do realizacji zadań publicznych,
prowadzone przez podmiot publiczny na podstawie odrębnych przepisów ustawowych.
Lektura stenogramu z posiedzenia Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia rządowego projektu ustawy o
informatyzacji działalności niektórych podmiotów realizujących zadania publiczne z 27 listopada
2003 r. wskazuje, że definicję rejestru Sejm przyjął bez nadmiernej refleksji, nie dopuszczając
ekspertów sejmowych do wypowiedzi w tym zakresie.
Patrz: Biuletyn nr: 2583/IV Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia rządowego projektu ustawy o
informatyzacji działalności niektórych podmiotów realizujących zadania publiczne nr 5.
Na kolejnym posiedzeniu komisji strona rządowa potwierdziła wszakże, że intencją autorów definicji
rejestru publicznego było właśnie stworzenie takiego szerokiego zakresu.
Patrz: Biuletyn nr: 2637/IV Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia rządowego projektu ustawy o
informatyzacji działalności niektórych podmiotów realizujących zadania publiczne nr 6.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Już wcześniej doktryna prawa wskazywała, że rejestrem jest zbiór informacji o osobach,
rzeczach lub prawach, utworzony na podstawie przepisów prawa (tj. przepisy
przynajmniej przewidują jego utworzenie), prowadzony przez organ rejestrowy o
charakterze publicznym, gdzie przyjęcie, utrwalenie, a następnie ujawnienie
określonych w nim informacji co do zasady następuje w drodze decyzji, a prowadzenie
rejestru i ujawnianie zawartych w nim danych rodzi skutki prawne zarówno dla osoby,
której wpis dotyczy, jak i dla organu.
Doktryna prawa uznaje również, że rejestr publiczny powinien być z zasady jawny, chyba że
przepisy prawa wyraźnie taką jawność wykluczają lub ograniczają.
T. Stawecki, Rejestry publiczne. Funkcje instytucji, LexisNexis, Warszawa 2005,
s. 124–136
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Wyjątkowo często pojawiającym się błędem jest zamienne stosowanie pojęć
“danych” i “informacji” w odniesieniu do baz danych.
O ile w wielu dziedzinach wiedzy można utożsamiać posiadanie danych
z posiadaniem informacji, o tyle w informatyce pojęcia te — choć
bliskoznaczne — nigdy nie stanowią synonimów.
Dane są wartościami przechowywanymi w bazie rozumianymi wręcz jako wartości
danego pola. Informacjami są zaś takie dane, które zostały przetworzone w
sposób, uwidaczniający ich znaczenie i tym samym czyniący je użytecznymi.
By odwołać się do pojęć z teorii informacji dane będą odpowiednikiem
pojęcia informacji w znaczeniu komunikatu na poziomie formalnym, zaś
informacja będzie odpowiednikiem pojęcia komunikatu w znaczeniu
semantycznym.
Dane są nośnikami informacji, nie zawsze jednak umożliwiają ich odczytanie.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
71061302190
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Podczas korzystania z danych znajdujących się w bazie należy pamiętać o tym, że brak danej i wartość „zero” nie są
w bazie tożsame.
Brak danych, czyli tzw. wartość zerowa (null) oznacza, że – celowo lub przez pomyłkę – nie wpisano żadnej wartości
w dane pole. Wpisana wartość „0” ma zaś konkretne znaczenie dla bazy.
Przykładowo w numerze PESEL wartości „0” występujące na trzeciej i jedenastej pozycji mają konkretne znaczenie
wykraczające poza fakt bycia częścią numeru PESEL. Wartość „0” z pozycji trzeciej jest częścią oznaczenia miesiąca
niosącą wspólnie z wartością „6” w polu czwartym znaczenie „czerwiec”. Jednocześnie to samo „0” na trzeciej pozycji
oznacza, że data roczna z numeru PESEL podana na pozycji pierwszej i drugiej („71” w naszym przypadku) powinna
być umiejscawiana w wieku XX. Dla osoby urodzonej w wieku XIX odpowiednia wartość zostałaby podniesiona o 8
(numer PESEL rozpoczynałby się od ciągu cyfr 718613... dla osoby urodzonej 13 czerwca 1871 r.), dla osoby urodzonej
w wieku XXI o 2 (712613... – 13 czerwca 2071 r.), a dla osoby urodzonej w wieku XXII o 4 (714613... – 13 czerwca
2171 r.) itd. „0” na pozycji jedenastej jest zaś liczbą kontrolną „sprawdzającą” poprawność całego numeru. Zupełnie
inne jest znaczenie braku wpisu. Jeśli w polach oznaczających datę utraty mocy obowiązującej przez akt wartość
wynosi null, oznacza to jedynie, że data ta nie jest znana.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Pole
Pole, zwane również atrybutem, jest najmniejszą strukturą w modelu relacyjnym bazy danych, która
przechowuje z zasady pojedynczą informację o danym obiekcie. Możliwe są sytuacje, gdy w jednym
polu przechowywanych jest więcej niż jeden typ wartości. Tak byłoby, gdyby zapisano całość numeru
CELEX dla aktu prawnego prawa europejskiego w jednym polu. Takie pole nazwiemy polem
segmentowym. Możliwe jest również przechowanie w polu wielu wartości tego samego typu (pole
wielowartościowe) lub stworzenie pola, którego wartość wynika z operacji matematycznej bądź
konkatenacji na wartościach innych pól.
W teorii baz danych pojawia się pojęcie pola doskonałego, do którego cech należy zbliżać wszelkie pola
występujące w bazie. Polem doskonałym jest pole, które:
– reprezentuje cechę tematu tabeli, w której występuje;
– zawiera pojedynczą wartość, a więc nie jest wielowartościowe;
– nie można go rozłożyć na mniejsze elementy, czyli nie stanowi pola
segmentowego;
– nie zawiera wartości będącej wynikiem jakiejkolwiek operacji na innych polach;
– jest unikatowe w strukturze bazy;
– nie zmienia wartości niezależnie od tego, w jakiej tabeli występuje.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Pole zawierające wartość unikalną staje się tzw. kluczem. Klucz podstawowy
umożliwia jednoznaczne zidentyfikowanie rekordu. Numer CELEX, utworzony
w celu jednoznacznego zidentyfikowania dokumentu w bazach prawnych Unii
Europejskiej, jak widać w obecnej chwili, przeżyje samą bazę, dla której został
stworzony. Baza CELEX nie jest rozwijana po 1 stycznia 2005 r., a same linki do tej
bazy znikają powoli z Portalu Unii Europejskiej. Tym niemniej samo pojęcie
numeru CELEX nadal się utrzymuje. Jest ono stosowane jako podstawowe
kryterium wyszukiwawcze, a łatwość budowania samego numeru zachęca wręcz,
aby stosować go jako klucz w bazach danych. Wskazanie w jednej tabeli klucza
podstawowego oraz klucza innego elementu (czyli tzw. klucza obcego) umożliwi
stworzenie relacji między rekordem określanym kluczem podstawowym
i rekordem określanym kluczem obcym.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Klucz podstawowy powinien być jednoznaczny, to jest dla każdego rekordu w bazie powinien
przyjmować inną wartość. Wskazane jest, by był to klucz naturalny, tj. taki, który nie jest tworzony
specjalnie na potrzeby bazy, lecz istnieje niezależnie od niej. Wartość klucza podstawowego musi być
określona dla każdego rekordu i nigdy nie może przyjąć wartości null (dla klucza złożonego warunek
ten dotyczy każdego z jego elementów). Powinien w końcu być nieredukowalny, czyli powinien
zawierać tylko pola niezbędne dla jego unikalności. Numer CELEX spełnia wszystkie cechy przypisane
kluczowi podstawowemu. W wypadku klucza podstawowego, jakim dla aktów prawnych
publikowanych w polskich dziennikach publikacyjnych jest tzw. adres publikacyjny (składający się
z określenia dziennika, roku, numeru i pozycji), jest widoczny natomiast kompromis między zasadą, że
klucz podstawowy powinien być naturalny i nieredukowalny. Dla aktu publikowanego w Dzienniku
Ustaw czy w Monitorze Polskim określenie numeru dziennika nie jest konieczne, gdyż kombinacja rokpozycja jest wystarczająco unikalna. Ponieważ jednak adres publikacyjny jest tradycyjnie podawany
w całości w systemach informacji prawnej uznano, że lepiej będzie stosować konstrukcję „naturalną”
przyjętą przez tradycję, niż skracać klucz przez usunięcie z niego numeru dziennika.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Od klucza podstawowego należy odróżnić pojęcie identyfikatora rekordu, czyli tzw.
identyfikatora rid (record id, id rekordu). Jest to wewnętrzny identyfikator bazy danych
umożliwiający narzędziom wyszukującym znalezienie odpowiedniego obiektu w bazie.
Musi być on również unikalny i zawsze oznaczony. Jednak – jako z reguły niewidoczny dla
użytkownika bazy – nie musi spełniać pozostałych opisanych wyżej cech klucza
podstawowego. Niekiedy czytając akty prawne dotyczące kwestii metadanych nie do końca
możemy się zorientować, czy polski prawodawca poprawnie odróżnia pojęcia klucza
podstawowego oraz identyfikatora rid. Do przepisów takich należy zaliczyć § 2 ust. 2 pkt 1
rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2006 r.
w sprawie niezbędnych elementów struktury dokumentów elektronicznych, w którym za
niezbędną metadaną dokumentu elektronicznego uznano „identyfikator – jednoznaczny
w danym zbiorze dokumentów znacznik dokumentu, który umożliwia jego identyfikację”.
Należy przyjąć, że prawodawca nie chciał rozstrzygać, czy metadaną taką powinien być
klucz podstawowy niezależny od identyfikatora rid czy sam identyfikator rid.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Dokumentem elektronicznym jest stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych
uporządkowanych w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym
nośniku danych
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
[Ustawa o infrastrukturze informacji przestrzennej – art. 3 pkt 13]
rozwiązania prawne, organizacyjne i techniczne, umożliwiające organom administracji wzajemny
dostęp do zbiorów i usług danych przestrzennych oraz wymianę i korzystanie z tych zbiorów i
usług dla realizacji zadań publicznych;
[Ustawa o informatyzacji – art. 15]
1. Podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi
niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych
przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji,
nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie
niezbędnym do realizacji tych zadań.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane drogą elektroniczną i mogą być
wykorzystane wyłącznie przez podmiot, któremu udostępniono dane do realizacji zadań
publicznych.
3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania danych, o
których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji zadań publicznych,
zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia wykorzystania
danych do celów realizacji zadań publicznych.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Kodeks postępowania administracyjnego
Art. 220. § 1 Organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia na potwierdzenie faktów
lub stanu prawnego, jeżeli:
1) znane są one organowi z urzędu,
2) możliwe są do ustalenia przez organ na podstawie:
a) posiadanych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych,
b) rejestrów publicznych posiadanych przez inne podmioty
publiczne, do których organ może mieć dostęp w drodze
elektronicznej na zasadach określonych w przepisach
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne,
c) wymiany informacji z innym podmiotem publicznym na zasadach
określonych w przepisach o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne,
d) przedstawionych przez zainteresowanego do wglądu dokumentów
urzędowych (dowodu osobistego, dowodów
rejestracyjnych i innych).
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Komisja
Europejska
podjęła
współpracę
z
przedstawicielami
wysokiego
szczebla
z
państw
członkowskich
w
sprawie
Europejskiej
Strategii
Interoperacyjności
w dziedzinie europejskich usług użyteczności publicznej (EIS).
EIS wyznacza kierunek i określa priorytety w zakresie działań niezbędnych do poprawy transgranicznej
i międzysektorowej interoperacyjności, wymiany i współpracy pomiędzy europejskimi administracjami
publicznymi w procesie tworzenia europejskich usług użyteczności publicznej.
Strategia obejmuje trzy grupy przyszłych działań na rzecz interoperacyjności:
• wymiana wiarygodnych informacji;
• architektura interoperacyjności;
• ocena skutków nowego ustawodawstwa UE z punktu widzenia zastosowań TIK.
Działania będą wspierane przez środki dodatkowe związane z podnoszeniem poziomu wiedzy oraz z
wymianą najlepszych praktyk.
[Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i
Komitetu Regionów „W kierunku interoperacyjności europejskich usług użyteczności publicznej” z dnia dnia
16.12.2010 KOM(2010) 744 wersja ostateczna]
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Jednocześnie – po przeprowadzeniu szerokich konsultacji z państwami
członkowskimi i z innymi zainteresowanymi podmiotami – Komisja opracowała
Europejskie Ramy Interoperacyjności dla europejskich usług użyteczności
publicznej (EIF,). Ramy interoperacyjności to uzgodniony sposób podejścia w
zakresie interoperacyjności dla organizacji, które w ramach współpracy pragną
wspólnie świadczyć usługi użyteczności publicznej.
EIF zawierają wytyczne dla europejskich administracji publicznych dotyczące
definicji, tworzenia i wdrażania europejskich usług użyteczności publicznej.
Ich praktyczne wdrożenie do polskiego systemu prawnego
w rozporządzeniu w sprawie krajowych ram interoperacyjności.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
nastąpiło
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
EIF Wprowadzają:
• 12 podstawowych zasad ilustrujących oczekiwania administracji publicznych,
przedsiębiorstw i obywateli w zakresie świadczenia usług użyteczności
publicznej;
• konceptualny model świadczenia usług użyteczności publicznej, w ramach
którego ustala się strukturę europejskich usług użyteczności publicznej
i podkreśla, dlaczego i gdzie konieczna jest interoperacyjność;
• cztery poziomy interoperacyjności: prawny, organizacyjny, semantyczny i
techniczny;
• pojęcie uzgodnień dotyczących interoperacyjności, w oparciu o normy i otwarte
platformy.
W EIF podkreśla się również znaczenie zarządzania interoperacyjnością i potrzebę
koordynacji pomiędzy wszystkimi szczeblami administracji.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
European
Interoperability
Framework for
European Public
Services (EIF)
Version 2.0 ,
Komisja Europejska,
grudzień 2010, s. 21
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
§ 5. 1. Podmioty realizujące zadania publiczne stosują rozwiązania z zakresu interoperacyjności na
poziomie organizacyjnym, semantycznym i technologicznym.
2. Interoperacyjność na poziomie organizacyjnym osiągana jest w szczególności przez:
1) informowanie przez podmioty realizujące zadania publiczne o sposobie dostępu oraz zakresie
użytkowym serwisów usług realizowanych przez te podmioty;
2) wskazanie przez ministra właściwego do spraw informatyzacji miejsca przeznaczonego do publikacji
informacji o których mowa w pkt 1;
3)
stosowanie
przez
podmioty
realizujące
zadania
publiczne,
uzgodnionych
i opublikowanych na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, rekomendacji
dotyczących
rozwiązań
na
poziomie
semantycznym
i technologicznym, innych niż wynikające z obowiązujących przepisów prawa, wypracowanych
w jawnym i otwartym procesie uzgodnień z możliwie szerokim gronem interesariuszy;
4) standaryzację i ujednolicenie procedur z uwzględnieniem potrzeb wynikających
z informatyzacji podmiotu;
5) publikowanie i uaktualnianie przez podmiot realizujący zadania publiczne, w Biuletynie Informacji
Publicznej, opisów procedur obowiązujących przy załatwianiu spraw na drodze elektronicznej
z zakresu jego właściwości.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
§ 5. ust. 3. Interoperacyjność na poziomie semantycznym osiągana jest w szczególności
przez:
1) stosowanie struktur danych i znaczenia danych zawartych w tych strukturach,
określonych
w
niniejszym
rozporządzeniu
oraz
w rekomendacjach ministra właściwego do spraw informatyzacji publikowanych
na ePUAP;
2) stosowanie w rejestrach prowadzonych przez podmioty publiczne odwołań w zakresie
niezbędnym do realizacji zadań do rejestrów zawierających dane referencyjne.
4. Interoperacyjność na poziomie technologicznym osiągana jest w szczególności poprzez:
1) stosowanie rozwiązań zawartych w przepisach § 10 – 14;
2) stosowanie odrębnych regulacji, a w przypadku ich braku norm krajowych, norm Unii
Europejskiej, norm międzynarodowych, a także rekomendacji publikowanych przez
ministra właściwego do spraw informatyzacji lub standardów uznanych w drodze
dobrej praktyki przez organizacje międzynarodowe.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Kompleks instytucji, jednostek organizacyjnych, zasobów i systemów
informacyjnych
oraz
technologii
informacyjnych,
warunkujących
funkcjonowanie określonych stosunków społecznych (w tym stosunków
prawnych), politycznych i ekonomicznych.
Składają się nań :
– normy informacyjne,
– zasoby informacji,
– systemy informacyjne,
– instytucje informacyjne oraz
– struktury organizacyjne i urządzenia techniczne wspierające
procesy gromadzenia, przetwarzania i przekazywania informacji.
J. Oleński, Infrastruktura informacyjna państwa w globalnej gospodarce,
Warszawa 2006 s. 270-272.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Infrastruktura informacyjna Państwa to zbiór procedur, modeli, systemów i zasobów informacyjnych oraz ludzkich,
których zadaniem jest zgodne z prawem gromadzenie, przechowywanie, przetwarzanie i udostępnianie
informacji spełniających wymogi określonych norm w celu realizacji zadań publicznych.
Rozwój i funkcjonowanie infrastruktury informacyjnej państwa zależne są od wielu podmiotów,
ale muszą być koordynowane przez centralną administrację rządową w dziedzinie:
- wprowadzania zasad identyfikacji i klasyfikacji obiektów informacyjnych o znaczeniu
ogólnokrajowym,
- wprowadzania norm i reguł interoperacyjności,
- inicjowania regulacji prawnych dotyczących informacyjnych kontaktów obywateli
i przedsiębiorców z administracją publiczną,
tworzenia
stosownych
rozwiązań
techniczno-technologicznych
i
organizacyjnych
infrastruktury informacyjnej,
- określenia zasad udostępniania publicznych zasobów informacyjnych jednostkom
administracji publicznej oraz obywatelom i przedsiębiorcom.
B.Szafrański, Centralny model danych infrastruktury informacyjnej Państwa. podsumowanie dotychczasowych
prac Zespołu KRMI ds. Koordynacji Rozwoju Infrastruktury Informacyjnej Państwa, Komitet Rady
Ministrów ds. Informatyzacji i Łączności 26 marca 2009 r.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Klasyczna definicja państwa Georga Jellinka (1851-1911),
że z założenia powinno ono posiadać
terytorium,
obywateli
władzę (rozumianą jako system prawny i tych którzy go
tworzą i egzekwują).
Infrastruktura informacyjna Państwa :
1) Zbiór informacji o tym jak wygląda terytorium państwa, kim są obywatele
i inne podmioty władzy państwowej podlegające, jak wygląda prawo danego kraju i kto nim
rządzi.
2) Kompleks instytucji, jednostek organizacyjnych, zasobów i systemów informacyjnych oraz
technologii informacyjnych, warunkujących funkcjonowanie określonych stosunków społecznych
(w tym stosunków prawnych), politycznych i ekonomicznych
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Podmioty publiczne w wykonaniu przepisów ustawowych prowadzą obecnie około 270 zbiorów
ewidencyjnych, które są rejestrami publicznymi w rozumieniu art. 3 pkt. 5 ustawy o
informatyzacji*)
Ich podstawę prawną stanowi ponad 150 ustaw i ponad 150 rozporządzeń
*) Najnowsze całościowe opracowanie tego problemu można znaleźć w pracy: Systemy informacyjne
administracji publicznej. Źródła danych dla badań statystyki publicznej. Częsć 1, Główny Urząd
Statystyczny 2011 (427 systemów). Warto również odesłać do – obejmującego 268 aktów
prawnych
–
opracowania
D.Chromicka,
Aneks.
Dane identyfikujące w rejestrach publicznych w Polsce (stan prawny na dzień 1 maja 2008 r.)
[w:] G.Szpor et al., Diagnoza barier technologiczno-prawnych w zakresie informatyzacji lokalnej i
regionalnej
administracji
samorządowej
i
ich
wpływ
na zdolność wykonywania zadań publicznych oraz rekomendacje rozwiązań prawnych
i technologicznych, Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej 2008, s. 137-162. Dokument
elektroniczny:
http://www.frdl.org.pl/downloads/Diagnoza 20_barier_w_JST.pdf .
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Prawidłowo zbudowaną infrastrukturę informacyjną charakteryzują:
- integralność wszystkich jej warstw, która zapewnia stosowanie
wspólnych, jednolitych norm informacyjnych,
- oparcie zasobów i systemów użytkowych na bazowych rejestrach
pierwotnych oraz
- interoperacyjność i wymiana informacji między wszystkimi
systemami, służąca optymalnej realizacji procedur
administracyjnych.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Pojęcie pozornie jednoznaczne
Konieczność ustalenia znaczenia pojęcia „referencyjności” z punktu widzenia języka
prawnego i prawniczego.
Pojęcia pochodne: „referencyjna baza”, „referencyjny rejestr”, „referencyjna informacja” i
„referencyjne dane.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Samo pojęcie referencyjności pojawia się w polskim prawie stanowionym wielokrotnie. W większości
przypadków rozumiane jest jednak kontekstowo
Prowadzenie jakichkolwiek porównań znaczeniowych pomiędzy sposobami ujęcia przymiotnika
„referencyjny” w organizacji służby zdrowia z jednej strony i przepisach o jakości pasz z drugiej
strony mija się z celem.
Źródłosłów
jest
tu
oczywiście
taki
sam,
jednak
„referencyjność”
z
pogranicza
informatyzacji
i
zarządzania
informacją
trafiła
od zastosowań w innych aktach prawnych.
Aby
do
języka
niezależnie
określić
prawnicze
rozumienie
pojęcia
referencyjność
używanego
na potrzeby doktryny prawa przy budowaniu podstaw infrastruktury informacyjnej państwa,
warto prześledzić informatyczne zastosowania tego pojęcia w dokumentach quasi-prawnych
stosowanych w dziedzinie przetwarzania informacji ze szczególnym uwzględnieniem
przetwarzania elektronicznego.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
W dokumentach normalizacyjnych z zakresu informatyki angielskie
sformułowanie „reference” jest również tłumaczone kontekstowo. Jednak
najczęstsze sformułowania języka polskiego używane jako odpowiedniki
„referencji” i „referencyjności” to pojęcia „odnośnika” (w znaczeniu odnoszenia
się do klasycznego typu) lub „wzorca”.
Porównaj: „nazwa odnośnikowa typu (lub wartości)” – „type (or value) reference name” – z normy PN-T-20000:1994
oraz odpowiednio „obiekt z informacją odnośnikową” – „reference information object”, „odnośnik do egzemplarza
testu” - test case reference”, „odnośnik do pojęcia nadrzędnego” – „superior reference” i w końcu: „odnośnik
do wiedzy” – „knowledge reference” oraz „ścieżka odnośników” – „reference path” w tej samej normie i w jej opisie.
W innych normach znajdujemy „Wywołanie przez odniesienie” – „call by reference” (PN-ISO/IEC 2382-15:2001 15.06.08), „model odniesienia” – „Computer Graphics Reference Model” (PN-ISO/IEC 2382-13:1998 - 13.01.16),
„wzorcowy komplet testów abstrakcyjnych modelu odniesienia OSI” – „reference OSI abstract test suite standard”
(PN-T-20000:1994) czy „kartę wzorcową” – „secondary reference card” (PN-I-01000:1997 – 092). Dokumenty
normalizacyjne używają również samego pojęcia referencyjności w omawianym przez nas znaczeniu. Za przykłady
uznać należy m.in.: „znak referencyjny” – „reference” (PN-ISO 7982-1:2000 - 3.123), „referencyjny mechanizm
badania zgodności” - reference validation mechanizm (PN-I-02000:2002 - 3.4.072), „referencyjny numer PIN” –
„reference PIN” (PN-I-01000:1997 – 191) czy „systemowy numer referencyjny” – „system reference number”. Szerszy
wybór w: K.Waćkowski, J.Krawiec, J.Bereda, E.Chmielewska, M.Malińska, Informatyka terminologia znormalizowana
i wykaz norm, PKN Warszawa 2006.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
„Danymi referencyjnymi” powinniśmy nazywać danych, które składowane są w zasobie
traktowanym jako bazowy („podstawowy”, zazwyczaj „pierwotny”).
Dane w tym zasobie objęte są jakiegoś rodzaju domniemaniem prawdziwości.
W związku z takim domniemaniem prawdziwości dane te powinny być „przywoływane”
w procesie tworzenia innych zasobów informacyjnych.
Zmiana tych danych w zasobie powinna doprowadzić do zmiany w zasobach pochodnych.
Przy poprawnie zbudowanej infrastrukturze informacyjnej państwa dane referencyjne
zgromadzone są w rejestrze, który – z zastrzeżeniem, o którym poniżej – można
nazwać referencyjnym. Dane takie nie są powielane w innych rejestrach, a co
najwyżej uzupełniane o dane specyficzne dla owego rejestru pochodnego.
Na tej zasadzie dane ze zbioru PESEL – jeśli byłby on rzeczywiście referencyjny – nie
powinny być powielane w innych rejestrach osobowych. Podanie unikalnej cechy
referencyjnej (w tym przypadku numeru PESEL) powinno powodować, że w trakcie
czynności rejestrowej dotyczącej rejestru pochodnego „zassane” zostaną konieczne
dane z rejestru referencyjnego po czym uzupełnione zostaną one o komplementarne
dane z rejestru pochodnego.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Dla czystości pojęciowej należy uznać, że stosowanie pojęcia
„rejestr referencyjny” jest pewnym skrótem myślowym.
Referencyjne są de facto dane, a nie rejestr jako całość.
Nie musi być bowiem referencyjna architektura rejestru.
Nie zawsze też wszystkim danym z rejestru przyznamy cechę
referencyjności.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 7.
Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach
prawa.
Art. 54.
1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz
pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Podejście tradycyjne:
Jawność formalna publicznego zbioru danych obejmuje cztery elementy:
a) uprawnienie do wglądu do zbioru i bezpośredniego zapoznania się z treścią dokonanych
wpisów oraz złożonych dokumentów [tj. prawo do poznania danych],
b) uprawnienie do samodzielnego sporządzania odpisów i notatek [tj. prawo do prywatnego
utrwalenia danych],
c) uprawnienie do żądania wydania odpisów, wyciągów i zaświadczeń potwierdzających
urzędowo treść wpisu w danym zbiorze (rejestrze), bądź treść dokumentów złożonych
do zbioru lub towarzyszących mu akt [tj. prawo do otrzymania urzędowego dokumentu
potwierdzającego dane zawarte w zbiorze], oraz
d) obowiązek ogłaszania niektórych danych w gazetach lub przeznaczonych do tego celu
publikacjach [obowiązek zapewnienia publicznej wiedzy o faktach opisanych w zbiorze].
T. Stawecki: Rejestry publiczne. Funkcje instytucji, LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 101 i n.
oraz Z. Fenichel, Księgi gruntowe a rejestr handlowy. Próba zestawienia porównawczego, „Przegląd
Notarialny” 1935, nr 10, s. 11
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Uzupełniające elementy w społeczeństwie informacyjnym:
a)
zapewnienie elektronicznego dostępu (on-line) do informacji, które wcześniej były i niekiedy
nadal są udostępniane w tradycyjny sposób (np. do treści wpisów dokonanych w publicznych
rejestrach);
b)
zapewnianie dostępności określonego zakresu informacji, które są niekiedy gromadzone i
przetwarzane w różnych bazach danych, a czasem są ad hoc organizowane i ujawniane publicznie
(Biuletyn Informacji Publicznej);
c)
zapewnianie dostępu do baz danych (zwykle prowadzonych przez podmioty publiczne inne niż
organy rejestrowe), przy jednoczesnym założeniu, że dostęp polega na możliwości samodzielnego
wyszukiwania, a następnie pobierania (jak to się mówi potocznie „ściągania”) i dalszego
przetwarzania plików tekstowych, grafiki, plików muzycznych itp.
T.Stawecki, Dostępność publicznych baz danych - stan dzisiejszy i kierunki zmian. Konspekt wypowiedzi
przygotowanej na konferencję w dniu 7 grudnia 2006 r. pt. „Prawne uwarunkowania wymiany
informacji w gospodarce”, s. 25-26
http://www.bik.pl/NR/rdonlyres/6E3BCFB2-4C4D-4E54-B7DCD79828903612/230/Broszurastreszczeniarefertat%C3%B3w1.pdf
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Dwa podstawowe zakresy realizacji zasady jawności:
a) jawność zwykła, gdy przedmiotem ujawnienia są wszystkie informacje zgromadzone w bazie danych
bez ograniczeń przedmiotowych;
b) jawność ograniczona polegającą na udostępnianiu podmiotom zewnętrznym wobec prowadzącego
bazę jedynie części informacji zawartych w bazie, czyli na swoistym selekcjonowaniu danych
służących publicznemu udostępnieniu oraz pozostających do dyspozycji jedynie
producenta/właściciela/operatora bazy.
Jawność ograniczona jest kategorią stopniowalna w tym sensie, że ograniczenia przedmiotowe mogą być
większe lub mniejsze. Dla przykładu baza danych wykorzystywana jako elektroniczna księga
wieczysta jest udostępniana niemal w całości, to znaczy wszystkie informacje zapisane w księdze
mogą być udostępniane z wyjątkiem informacji wchodzących w skład zbioru dokumentów księgi
wieczystej. Natomiast baza danych Krajowego Rejestru Podmiotów Gospodarki Narodowej
zwanego potocznie systemem REGON służy przede wszystkim potrzebom statystyki państwowej i
zakłada ujawnianie jedynie numeru identyfikacyjnego REGON oraz kilku elementarnych informacji
określających status podmiotu.
T.Stawecki, Dostępność publicznych baz danych - stan dzisiejszy i kierunki zmian. Konspekt wypowiedzi przygotowanej
na konferencję w dniu 7 grudnia 2006 r.. „Prawne uwarunkowania wymiany informacji w gospodarce”, s. 25-26
http://www.bik.pl/NR/rdonlyres/6E3BCFB2-4C4D-4E54-B7DC-D79828903612/230/Broszurastreszczeniarefertat%C3%B3w1.pdf
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Powody ograniczania jawności
a) ze względu na umacniające się przekonanie o potrzebie ochrony prawa do
prywatności obywateli (np. ustawa o ochronie danych osobowych,
przepisy o Krajowym Rejestrze Karnym);
b) ochrona informacji niejawnych (dobro wspólnoty politycznej
i reprezentującego ją aparatu państwowego);
d) postawa biurokratyczna przejawiająca się w tworzeniu rozbudowanych
zbiorów informacji (w tym i baz danych), ale wyłącznie z myślą o własnych
potrzebach i bez zamiaru udostępniania zgromadzonych danych innym
osobom (np. ustawa o systemie informacji oświatowej);
e) zasada przejrzystości działania kontrahentów procesów gospodarczych (wymuszona np. przez przepisy o rejestrach
handlowych, przepisy o publicznym obrocie papierami wartościowymi itp.) rywalizuje z zasadą poufności
informacji gospodarczych (bazy danych zawierające informacje dotyczące podatków, depozytów bankowych,
opłat celnych itp. są dostępne jedynie pod szczególnymi warunkami).
T.Stawecki, Dostępność publicznych baz danych - stan dzisiejszy i kierunki zmian. Konspekt wypowiedzi przygotowanej na konferencję w dniu
7 grudnia 2006 r.. „Prawne uwarunkowania wymiany informacji w gospodarce”, s. 25-26
http://www.bik.pl/NR/rdonlyres/6E3BCFB2-4C4D-4E54-B7DC-D79828903612/230/Broszurastreszczeniarefertat%C3%B3w1.pdf
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
(art. 47.)
Każdy ma prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do
decydowania o swoim życiu osobistym.
(art. 51.)
1. Nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania
informacji dotyczących jego osoby.
2. Władze publiczne nie mogą pozyskiwać, gromadzić i udostępniać innych informacji
o obywatelach niż niezbędne w demokratycznym państwie prawnym.
3. Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów
danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa.
4. Każdy ma prawo do żądania sprostowania oraz usunięcia informacji nieprawdziwych,
niepełnych lub zebranych w sposób sprzeczny z ustawą.
5. Zasady i tryb gromadzenia oraz udostępniania informacji określa ustawa.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 6. 1. W rozumieniu ustawy za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące
zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej.
2. Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, której tożsamość można określić
bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny
albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jej cechy fizyczne, fizjologiczne,
umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne.
3. Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby
to nadmiernych kosztów, czasu lub działań.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 2. 1. Ustawa określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych
osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą
być przetwarzane w zbiorach danych.
2. Ustawę stosuje się do przetwarzania danych osobowych:
1) w kartotekach, skorowidzach, księgach, wykazach i w innych zbiorach
ewidencyjnych,
2) w systemach informatycznych, także w przypadku przetwarzania danych poza
zbiorem danych.
3. W odniesieniu do zbiorów danych osobowych sporządzanych doraźnie,
wyłącznie ze względów technicznych, szkoleniowych lub w związku
z dydaktyką w szkołach wyższych, a po ich wykorzystaniu niezwłocznie
usuwanych albo poddanych anonimizacji, mają zastosowanie jedynie przepisy
rozdziału 5.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 26a. 1. Niedopuszczalne jest ostateczne rozstrzygnięcie
indywidualnej sprawy osoby, której dane dotyczą, jeżeli jego treść jest
wyłącznie wynikiem operacji na danych osobowych, prowadzonych
w systemie informatycznym.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli rozstrzygnięcie zostało podjęte
podczas zawierania lub wykonywania umowy i uwzględnia wniosek
osoby, której dane dotyczą.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
Art. 27. 1. Zabrania się przetwarzania danych ujawniających
- pochodzenie rasowe lub etniczne,
- poglądy polityczne,
- przekonania religijne lub filozoficzne,
- przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową,
- danych o
-- stanie zdrowia,
-- kodzie genetycznym,
-- nałogach,
-- życiu seksualnym
- danych dotyczących skazań, orzeczeń o ukaraniu i mandatów karnych,
a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym lub
administracyjnym.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
2. Przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, jest jednak dopuszczalne, jeżeli:
1) osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę na piśmie, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej
danych,
2) przepis szczególny innej ustawy zezwala na przetwarzanie takich danych bez zgody osoby, której dane
dotyczą, i stwarza pełne gwarancje ich ochrony,
3) przetwarzanie takich danych jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane
dotyczą, lub innej osoby, gdy osoba, której dane dotyczą, nie jest fizycznie lub prawnie zdolna do
wyrażenia zgody, do czasu ustanowienia opiekuna prawnego lub kuratora,
4) jest to niezbędne do wykonania statutowych zadań kościołów i innych związków wyznaniowych,
stowarzyszeń, fundacji lub innych niezarobkowych organizacji lub instytucji o celach politycznych,
naukowych, religijnych, filozoficznych lub związkowych, pod warunkiem, że przetwarzanie danych
dotyczy wyłącznie członków tych organizacji lub instytucji albo osób utrzymujących z nimi stałe
kontakty w związku z ich działalnością i zapewnione są pełne gwarancje ochrony przetwarzanych
danych,
5) przetwarzanie dotyczy danych, które są niezbędne do dochodzenia praw przed sądem,
6) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadań administratora danych odnoszących się do
zatrudnienia pracowników i innych osób, a zakres przetwarzanych danych jest określony
w ustawie,
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
2. Przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, jest jednak dopuszczalne, jeżeli:
7) przetwarzanie jest prowadzone w celu ochrony stanu zdrowia, świadczenia usług
medycznych lub leczenia pacjentów przez osoby trudniące się zawodowo leczeniem lub
świadczeniem innych usług medycznych, zarządzania udzielaniem usług medycznych i są
stworzone pełne gwarancje ochrony danych osobowych,
8) przetwarzanie dotyczy danych, które zostały podane do wiadomości publicznej przez osobę,
której dane dotyczą,
9) jest to niezbędne do prowadzenia badań naukowych, w tym do przygotowania rozprawy
wymaganej do uzyskania dyplomu ukończenia szkoły wyższej lub stopnia naukowego;
publikowanie wyników badań naukowych nie może następować w sposób umożliwiający
identyfikację osób, których dane zostały przetworzone,
10) przetwarzanie danych jest prowadzone przez stronę w celu realizacji praw i obowiązków
wynikających z orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.
dr Wojciech R. Wiewiórowski
Uniwersytet Gdański, GIODO
Zasady ochrony danych znajdujących się w zasobach publicznych
dr Wojciech Rafał Wiewiórowski
Pracownia Informatyki Prawniczej
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
[email protected]

similar documents