przypowiesc o siewcy

Report
TREŚĆ
 OMÓWIENIE
 ZNACZENIE
 INTERPRETACJA - PROBLEMATYKA

Przypowieść w Ewangelii
według św. Łukasza (8,4-8)
w Nowym Testamencie.
Gdy zebrał się wielki tłum
i z miast przychodzili do niego;
rzekł w przypowieściach:
<< Siewca wyszedł siać ziarno.
A gdy siał, jedno padło na drogę
i zostało podeptane,
A ptaki powietrzne wydziobały je.
Inne padło na skałę
i gdy wzeszło, uschło,
bo nie miało wilgoci.
Inne znowu padło między ciernie,
a ciernie razem z nim wyrosły
i zagłuszyły je.
Inne w końcu padło na ziemię żyzną
I gdy wzrosło, wydało plon stokrotny
>>.
Przy tych słowach wołał:
<< Kto ma uszy do słuchania,
niechaj słucha! >>
Najistotniejsze informacje
 Przypowieść o siewcy jest historią
człowieka, który wyszedł w pole, by zasiać
ziarno.
 Jedne ziarna padły na drogę i zostały
zjedzone przez ptaki, inne padły na skały,
gdzie wypaliło je słońce, jeszcze inne
wpadły między wybujałe ciernie i zostały
zagłuszone.
 Tylko te ziarna, które trafiły na żyzną glebę
„wydały plon: trzydziestokrotny,
sześćdziesięciokrotny, stokrotny”
 Jest to obraz odzwierciedlający pracę
rolnika.
ZNACZENIE
Czy tak trudno jest zauważyć, że ta
przypowieść ma głębsze znaczenie?
Siewcą jest sam Bóg,
a ziarnem – Słowo Boże.
Różne rodzaje gleby to ludzie, tylko część z nich
przyjmuje nauki Boga
i wciela je w życie, u innych
ta mądrość jest przyćmiona
przez rozkosze świata.
Niestety są też ludzie
głusi na Słowo Boże…
Ludzie niewierzący nie przyjmą Słowa
Bożego. Są jak droga, którą chodzi Szatan
i zbiera ziarna, wydziobując Słowo Pana.
Skałą są słuchający Słowa,
którym brakuje wiary,
czyli korzeni.
A wiara człowieka…
…bywa słaba i wątła, więc każda
próba może ją zniszczyć, wypalić.
Jak ziarno potrzebuje
podlewania, tak wiara
potrzebuje ciągłego
pogłębiania. Inaczej umiera,
a ludzie odwracają się od Boga.
Słowo Boże może zaginąć wśród
spraw codziennych, trosk, bogactw,
a także przyjemności. Tak dzieje się
w przypadku, gdy trafia ono do
człowieka, który nie stawia Boga na
najważniejszym miejscu wśród
życiowych wartości.
Symbol ziarna, które pada na
żyzną glebę oznacza ludzi,
którzy nie tylko słuchają
Słowa, ale także zatrzymują
je, a to wydaje owoce.
Dla ciekawych i tych, którzy
chcieliby dłużej zastanowić się nad
problematyką takiego podziału
słuchających:
Przypowieść ta jest przenośnią głoszenia słowa Bożego między ludźmi.
Siewca to nauczyciel, sam Jezus, ale także każdy, kto naucza Ewangelii.
Jego nauki są porównane do ziaren, a słuchacze do różnego rodzaju
podłoża, na które upada ziarno.
Ci, którzy przychodzą słuchać, ale nie rozumieją, są jak ziarno rzucone
na drogę, które ptaki (wyobrażające szatana) natychmiast porwą.
Z takiego ziarna nie będzie pożytku.
Grunt kamienisty jest metaforą słuchaczy, którzy mają dobre chęci,
ale brak im wytrwałości.
Słowo Boga nie zdoła się zakorzenić w ich duszach i wyrzekną się go,
kiedy tylko jakieś trudności i prześladowania zagrożą jego bezpieczeństwu.
Im także nauka Chrystusa nie przyniesie korzyści duchowych.
Kolejna grupa słuchaczy to ci, którzy dopuszczają do siebie naukę,
ale zapominają o niej pod wpływem pokus światowych:
bogactwa, przyjemności.
Te ziemskie, złudne dobra zagłuszą w nich głos Boga,
a słowa nauczania zmarnują się w ich duszach.
Wreszcie są ludzie, którzy są otwarci i przygotowani na słowo Boga,
jak urodzajna gleba.
W ich sercach nauczanie Ewangelii zakorzeni się, ponieważ chcą słuchać
i starają się je zrozumieć.
Tacy słuchacze są prawdziwymi chrześcijanami, którzy będą przekazywać
prawdę następnym pokoleniom
i w ten sposób rozmnożą prawdziwą wiarę na świecie.
KONIEC
Prezentację przygotowała Sylwia Mazurkiewicz

similar documents