Międzynarodowe prawo podatkowe - Wydział Prawa i Administracji

Report
Dominik Mączyński
Literatura
H. Hameekers, Wprowadzenie do międzynarodowego prawa
podatkowego, 2006
A. Amatucci, International Tax Law, 2006
B. Brzeiński (red.), Model Konwencji OECD. Komentarz, 2010
D. Mączyński, Międzynarodowa współpraca w sprawach podatkowych,
2009
R. Sowiński, Uchylanie się od opodatkowania: przyczyny, skutki i
sposoby zapobiegania zjawisku, 2009
Pojęcie międzynarodowego prawa
podatkowego
Normy prawne skutkujące opodatkowaniem
innym niż to, które miałoby miejsce gdyby
podatnik prowadził działalność (osiągał dochód,
posiadał majątek) tylko w jednym państwie
Normy prawne korygujące opodatkowanie w
przypadku podlegania przez podatnika
opodatkowaniu na terenie więcej niż jednej
jurysdykcji podatkowej
Eliminowanie negatywnych
zjawisk ekonomicznych
Skutki międzynarodowego
prawa podatkowego
(unikanie podwójnego
opodatkowania)
Zapewnianie efektywności
systemów podatkowych
(współpraca w sprawach
podatkowych)
Międzynarodowe
prawo
podatkowe
Krajowe prawo
podatkowe
Europejskie
prawo
podatkowe
Europejskie prawo
podatkowe
Międzynarodowe prawo
podatkowe
• Część porządku
prawnego Unii
Europejskiej dotycząca
regulacji podatkowych
• Nie jest to
ponadnarodowy system
podatkowy
• Każde z państw
członkowskich posiada
własny system
podatkowy regulowany
przepisami krajowymi
• Dziedzina prawa, która
reguluje powiązania
pomiędzy systemami
podatkowymi co
najmniej dwóch państw
• Stanowi autonomiczny
system prawny
• Stanowi element
wewnętrznego
porządku
poszczególnych państw
Art. 91. Konstytucji RP
1. Ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w
Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część
krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana,
chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy.
2. Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą
wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli
ustawy tej nie da się pogodzić z umową.
3. Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską
umowy konstytuującej organizację międzynarodową, prawo
przez nią stanowione jest stosowane bezpośrednio, mając
pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami.
1923-1927 Komitet Finansowy Ligi
Narodów opracowuje 4 Modele
Konwencji
w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
bezpośrednich
w zakresie opodatkowania majątku
w przedmiocie pomocy administracyjnej w sprawach administracyjnych
w sprawie pomocy przy poborze podatków
1928 – Liga Narodów przedstawia
modelową konwencję bilateralną w sprawie unikania
podwójnego opodatkowania dochodu
modelową konwencję bilateralną w sprawie unikania
podwójnego opodatkowania majątku
modelową konwencję bilateralną w sprawie wzajemnej
pomocy przy ustalaniu i poborze podatków bezpośrednich
1956 - 1963
1956
• Rada Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej
(OEEC) powołała Komitet Fiskalny
1963
• raport końcowy OECD: Wzorcowa Konwencja w Sprawie
Podwójnego Opodatkowania Dochodu i Majątku
30 lipca 1963
• Rada OECD przyjęła pierwszy Model Konwencji
1977 - …
1977
• nowy Model Konwencji i Komentarz
1992
• pierwszy Model Konwencji , z założenia okresowo
uaktualniany
1992 - 2014
• 1994, 1995, 1997, 2000, 2003, 2005, 2008, 2010 i 2014 –
aktualizacje Modelu Konwencji OECD
Charakter prawny Modeli i
Komentarzy
Soft law
• niewiążący pisemny instrument prawa międzynarodowego ustalający międzynarodowe
zasady
Art. 31 ust. 1 Konwencji Wiedeńskiej
• Traktat należy interpretować w dobrej wierze, zgodnie ze zwykłym znaczeniem, jakie
należy przypisywać użytym w nim wyrazom w ich kontekście, oraz w świetle jego
przedmiotu i celu
Art. 31 ust. 4 Konwencji Wiedeńskiej
• Specjalne znaczenie należy przypisywać wyrazowi wówczas, gdy ustalono, że taki był
zamiar stron
Art. 32 Konwencji Wiedeńskiej
• Można odwoływać się do uzupełniających środków interpretacji (…)
Pierwsze umowy podatkowe
16 kwietnia 1869 r. – umowa pomiędzy Prusami i Saksonią
dotycząca opodatkowania bezpośredniego,
18 grudnia 1869 r. – umowa między Austrią i Węgrami
dotycząca opodatkowania dochodów z działalności
gospodarczej
21 czerwca 1899 r. – umowa pomiędzy Austrią i Prusami o
unikaniu podwójnego opodatkowania
Pierwsze polskie umowy
podatkowe
Umowa z dnia 17 marca 1924 r. zawarta między Rzecząpospolitą Polską a Wolnem
Miastem Gdańskiem w przedmiocie ochrony i pomocy prawnej w dziedzinie
podatków
Umowa z dnia dnia 23 kwietnia 1925 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
Czechosłowacką w sprawie zapobieżenia dwukrotnemu opodatkowaniu w
dziedzinie bezpośrednich podatków państwowych
Umowa z dnia 23 kwietnia 1925 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
Czechosłowacką w sprawie zapobieżenia dwukrotnemu opodatkowaniu w
dziedzinie podatków spadkowych (obowiązuje!)
Umowa z dnia dnia 23 kwietnia 1925 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
Czechosłowacką w sprawie ochrony prawnej i pomocy prawnej w sprawach
podatkowych
Pierwsze polskie umowy
podatkowe c.d.
Umowa z dnia dnia 24 listopada 1926 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
Austrjacką w sprawie zapobieżenia dwukrotnemu pobieraniu podatku spadkowego
(obowiązuje!)
Umowa z dnia 22 kwietnia 1932 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką
Austrjacką o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu w dziedzinie podatków
bezpośrednich oraz o pomocy prawnej w sprawach danin
Umowa z dnia 12 maja 1928 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem
Węgierskim w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w dziedzinie
bezpośrednich podatków państwowych
Umowa z dnia 12 maja 1928 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem
Węgierskim w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu spadków
(obowiązuje!)
Umowy zawarte przez Polskę
88 DTC
14 TIEA
Interpretacja umów podatkowych
Przywiązanie
do krajowej
praktyki
prawnej
Dbałość o
interes
fiskalny
państwa
Problemy
interpretacyjne
Zasady wykładni umów
podatkowych
Artykuł 31 - Ogólna reguła interpretacji
1. Traktat należy interpretować w dobrej wierze, zgodnie ze zwykłym znaczeniem,
jakie należy przypisywać użytym w nim wyrazom w ich kontekście, oraz w
świetle jego przedmiotu i celu.
2. Dla celów interpretacji traktatu kontekst obejmuje, oprócz tekstu, łącznie z jego
wstępem i załącznikami:
a) każde porozumienie dotyczące traktatu, osiągnięte między wszystkimi
stronami w związku z zawarciem traktatu; w związku z zawarciem traktatu,
b) każdy dokument sporządzony przez jedną lub więcej stron przyjęty przez inne
strony jako dokument odnoszący się do traktatu.
3. Łącznie z kontekstem należy brać pod uwagę:
a) każde późniejsze porozumienie między stronami, dotyczące interpretacji
traktatu lub stosowania jego postanowień;
b) każdą późniejszą praktykę stosowania traktatu, ustanawiającą porozumienie
stron co do jego interpretacji;
c) wszelkie odpowiednie normy prawa międzynarodowego, mające
zastosowanie w stosunkach między stronami.
4. Specjalne znaczenie należy przypisywać wyrazowi wówczas, gdy ustalono, że taki
był zamiar stron.
Zasady wykładni umów
podatkowych
Artykuł 32 - Uzupełniające środki interpretacji
Można odwoływać się do uzupełniających środków interpretacji, łącznie
z pracami przygotowawczymi do traktatu oraz okolicznościami jego
zawarcia, aby potwierdzić znaczenie wynikające z zastosowania
artykułu 31 lub aby ustalić znaczenie, gdy interpretacja oparta na
artykule 31:
a) pozostawia znaczenie dwuznacznym lub niejasnym albo
b) prowadzi do rezultatu wyraźnie absurdalnego lub nierozsądnego.
Wykładnia w świetle Modelu
Konwencji
Art. 3 ust. 2 MK:
– przy stosowaniu niniejszej konwencji przez umawiające się
państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie
w niej niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie ma
ono w przepisach prawnych tego państwa w zakresie podatków,
do których ma zastosowanie niniejsza konwencja, przy czym
znaczenie wynikające z ustawodawstwa podatkowego tego
państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym
określeniu przez inne przepisy prawne tego państwa.
Dylematy wykładni umów
podatkowych
Wykładnia
dynamiczna
Wykładnia
statyczna
Rozstrzygnięcia interpretacyjne
Procedura Wzajemnego Porozumiewania
się (art. 25 MK)
Rada niezależnych ekspertów
Światowy Sąd Podatkowy
Podwójne opodatkowanie w
sensie prawnym
podmiot
przedmiot
podatek
okres
Przyczyny podwójnego
opodatkowania w sensie prawnym
Zasada
rezydencji
Zasada
źródła
Przedmiot
opodatkowania
(dochód)
Sposoby eliminacji podwójnego
opodatkowania
Sposoby jednostronne
Sposoby dwustronne
Sposoby wielostronne
Metody eliminacji podwójnego
opodatkowania
Kredyt podatkowy
Zwolnienie podatkowe
Potrącenie podatkowe
Ryczałt podatkowy
Metody zapobiegania
nieopodatkowaniu
Subject to tax
Switch-over
Podwójne opodatkowanie w sensie
ekonomicznym (dywidenda)
przedmiot
podatek
okres
Inny podatnik
Metody eliminowania podwójnego
opodatkowania ekonomicznego
Model klasyczny (brak eliminowania)
Metoda kosztu
Split-rate system
Zwolnienie partycypacyjne
Kredyt podatkowy
•
•
•
ROZDZIAŁ I Zakres stosowania konwencji
Artykuł 1. Zakres podmiotowy
Artykuł 2. Podatki, których dotyczy konwencja
•
•
•
•
ROZDZIAŁ II Definicje
Artykuł 3. Definicje ogólne
Artykuł 4. Miejsce zamieszkania lub siedziba
Artykuł 5. Zakład
•
•
•
•
ROZDZIAŁ III Opodatkowanie dochodu
Artykuł 6. Dochód z majątku nieruchomego
Artykuł 7. Zyski przedsiębiorstw
Artykuł 8. Żegluga morska, żegluga śródlądowa i
transport lotniczy
Artykuł 9. Przedsiębiorstwa powiązane
Artykuł 10. Dywidendy
Artykuł 11. Odsetki
Artykuł 12. Należności licencyjne
Artykuł 13. Zyski z przeniesienia własności majątku
Artykuł 14. [Skreślony]
Artykuł 15. Dochód z pracy
Artykuł 16. Wynagrodzenia dyrektorów
Artykuł 17. Artyści i sportowcy
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Artykuł 18. Emerytury
Artykuł 19. Pracownicy państwowi
Artykuł 20. Studenci
Artykuł 21. Inne dochody
•
•
ROZDZIAŁ IV Opodatkowanie majątku
Artykuł 22. Majątek
•
ROZDZIAŁ V Metody unikania podwójnego
opodatkowania
Artykuł 23A. Metoda zwolnienia
Artykuł 23B. Metoda odliczenia
•
•
•
•
•
•
•
•
•
ROZDZIAŁ VI Postanowienia szczególne
Artykuł 24. Równe traktowanie
Artykuł 25. Postępowanie polubowne
Artykuł 26. Wymiana informacji
Artykuł 27. Pomoc w poborze podatków
Artykuł 28. Członkowie misji dyplomatycznych i
urzędów konsularnych
Artykuł 29. Rozszerzenie zakresu terytorialnego
•
•
•
ROZDZIAŁ VII Postanowienia końcowe
Artykuł 30. Wejście w życie
Artykuł 31. Wypowiedzenie
Zakres podmiotowy
MK dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w
jednym lub w obu umawiających się państwach.
każda osoba, która zgodnie z prawem tego państwa podlega
tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania,
miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne
kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również samo
państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny
Określanie miejsca zamieszkania
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, w
którym ma ona stałe ognisko domowe; jeżeli ma ona stałe ognisko
domowe w obu umawiających się państwach, to uważa się ją za mającą
miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, z którym ma ona ściślejsze
powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie można ustalić, w którym państwie osoba ma ośrodek interesów
życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego ogniska domowego w
żadnym z państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w
tym umawiającym się państwie, w którym zwykle przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu państwach lub nie przebywa
zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce
zamieszkania w tym państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem
żadnego z nich, to właściwe organy umawiających się państw
rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Określanie miejsca siedziby
Jeżeli osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu
umawiających się państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w
tym umawiającym się państwie, w którym znajduje się miejsce jej
faktycznego zarządu.
Ustawa o PDOF
Art. 3 ust. 1a
– Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
• 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów
życiowych) lub
• 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
183 dni w roku podatkowym.
Podatki objęte działaniem
Konwencji
1. Niniejsza konwencja dotyczy podatków od dochodu i od majątku, bez względu
na sposób ich poboru, pobieranych na rzecz każdego umawiającego się
państwa, jego jednostek terytorialnych lub organów lokalnych.
2. Za podatki od dochodu i od majątku uważa się wszystkie podatki, które pobiera
się od całego dochodu, od całego majątku albo od części dochodu lub części
majątku, włączając podatki od zysku z przeniesienia własności majątku
ruchomego lub nieruchomego, podatki od całkowitych kwot pensji lub
wynagrodzeń wypłacanych przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od
przyrostu majątku.
3. Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy konwencja, należą w
szczególności:
a) w państwie A: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
b) w państwie B: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
4. Niniejsza konwencja będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków
takiego samego lub w istotnym stopniu podobnego rodzaju, które po podpisaniu
niniejszej konwencji zostaną wprowadzone obok już istniejących podatków lub w
ich miejsce. Właściwe organy umawiających się państw będą informowały się
wzajemnie o znaczących zmianach dokonanych w ich odnośnych ustawach
podatkowych.
Kategorie dochodu
Brak ograniczeń opodatkowania w państwie źródła
• dochód i majątek, który może być opodatkowany bez żadnych
ograniczeń w państwie, w którym znajduje się źródło dochodu lub w
którym jest położona rzecz będąca źródłem dochodu
Ograniczone opodatkowanie w państwie źródła
• dochód, który może być przedmiotem ograniczonego opodatkowania
w państwie, w którym znajduje się źródło dochodu
Wyłączone opodatkowanie w państwie źródła
• dochód i majątek, który nie może być opodatkowany w państwie, w
którym znajduje się źródło dochodu lub w którym położona jest rzecz
Brak ograniczeń opodatkowania w
państwie źródła
Dochód z majątku nieruchomego
Zyski zakładu
Dochód artystów i sportowców
Ograniczone opodatkowanie w
państwie źródła
Dywidendy
Odsetki
Zakaz opodatkowania w państwie
źródła
Należności licencyjne
Zyski ze sprzedaży akcji i papierów wartościowych
Emerytury sektora prywatnego
Zyski przedsiębiorstw niezwiązane z zakładem
Metody unikania podwójnego
opodatkowania
metoda wyłączenia
– dochód lub majątek, podlegający opodatkowaniu w państwie źródła
dochodu lub miejsca położenia majątku, jest zwolniony z opodatkowania
w państwie miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika, lecz ten
zwolniony z opodatkowania dochód lub majątek może być wzięty pod
uwagę przy określeniu stawki podatku w odniesieniu do pozostałego
dochodu lub majątku podatnika;
metoda odliczenia
– dochód lub majątek, który podlega opodatkowaniu w państwie, w którym
znajduje się źródło dochodu lub w którym położony jest majątek, podlega
opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika,
lecz podatek pobrany w państwie, w którym znajduje się źródło dochodu
lub w którym położony jest majątek, jest odliczany od podatku od tegoż
dochodu lub majątku pobieranego przez państwo miejsca zamieszkania
lub siedziby podatnika.
Dochód z majątku nieruchomego
Dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce
zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się
państwie z majątku nieruchomego (włączając
dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego)
położonego w drugim umawiającym się państwie,
może być opodatkowany w tym drugim
państwie (państwo źródła)
– także dochód z użytkowania, dzierżawy i majątku
nieruchomego przedsiębiorstwa
Zyski przedsiębiorstw
Zyski przedsiębiorstwa umawiającego się państwa podlegają
opodatkowaniu tylko w tym państwie (wyłączne opodatkowanie w
państwie rezydencji), chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim
umawiającym się państwie działalność gospodarczą poprzez
położony tam zakład.
Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski,
jakie można przypisać zakładowi zgodnie z postanowieniami ustępu
2, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie (państwo
źródła).
Przedsiębiorstwo
Przedsiębiorstwo
prowadzenie wszelkiej działalności zarobkowej (wykonywanie
wolnych zawodów i innej działalności o charakterze niezależnym)
przedsiębiorstwo jednego umawiającego się państwa” i
przedsiębiorstwo drugiego umawiającego się państwa
przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce
zamieszkania lub siedzibę w jednym umawiającym się państwie i
przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce
zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się państwie
Zakład
Stała placówka, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest
działalność gospodarcza przedsiębiorstwa
-
siedziba zarządu,
filia,
biuro,
zakład fabryczny,
warsztat,
kopalnia, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne
miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko
wtedy, jeżeli trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.
Żegluga morka, żegluga
śródlądowa i transport lotniczy
Zyski osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków
morskich lub statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w
tym umawiającym się państwie, w którym znajduje się miejsce
faktycznego zarządu przedsiębiorstwa (wyłączne opodatkowanie w
państwie rezydencji).
Zyski osiągane z eksploatacji barek w transporcie śródlądowym
podlegają opodatkowaniu tylko w tym umawiającym się państwie, w
którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
(wyłączne opodatkowanie w państwie rezydencji)
Żegluga morka, żegluga
śródlądowa i transport lotniczy c.d.
Jeżeli miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa żeglugi morskiej
lub przedsiębiorstwa żeglugi śródlądowej znajduje się na pokładzie
statku lub barki, to uważa się, że znajduje się ono w tym
umawiającym się państwie, w którym znajduje się port macierzysty
statku lub barki, a jeżeli statek lub barka nie ma portu macierzystego,
to w tym umawiającym się państwie, w którym osoba eksploatująca
statek lub barkę ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
Przedsiębiorstwa powiązane
Jeżeli:
a) przedsiębiorstwo umawiającego się państwa uczestniczy
bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale
przedsiębiorstwa drugiego umawiającego się państwa albo
b) te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w
zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa umawiającego
się państwa i przedsiębiorstwa drugiego umawiającego się państwa
jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma
przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków handlowych lub
finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki, które różnią
się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne
przedsiębiorstwa, wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z
przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z powodu tych warunków ich
nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i
odpowiednio opodatkowane.
Opodatkowanie dywidend
Państwo B
Podatek od
dochodu z
dywidendy
Podatek od
dochodu
spółki B
Państwo A
Spółka A
Dywidenda
Spółka B
Dywidendy
Dywidendy, wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w umawiającym
się państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w
drugim umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym
drugim państwie (państwo rezydencji odbiorcy dywidendy)
Jednakże dywidendy te mogą być opodatkowane także w tym
umawiającym się państwie (państwo źródła), w którym spółka
wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego
państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się państwie, to
podatek tak wymierzony nie może przekroczyć:
a) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna
niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki
wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 25%,
b) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Odsetki
Odsetki, które powstają w umawiającym się państwie i są wypłacane
osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim
państwie (państwo rezydencji odbiorcy odsetek).
Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym
umawiającym się państwie, w którym powstają (państwo źródła), i
zgodnie z ustawodawstwem tego państwa, ale jeżeli osoba
uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w
drugim umawiającym się państwie, to podatek w ten sposób ustalony
nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych odsetek. Właściwe
organy umawiających się państw rozstrzygną, w drodze wzajemnego
porozumienia, sposób stosowania tego ograniczenia.
Należności licencyjne
Należności licencyjne powstające w umawiającym się państwie i
wypłacane osobie uprawnionej, mającej miejsce zamieszkania lub
siedzibę w drugim umawiającym się państwie, podlegają
opodatkowaniu tylko w tym drugim państwie (wyłączne
opodatkowanie w państwie rezydencji odbiorcy).
Należności licencyjne
wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do
użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego,
artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego
patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy
technologii lub procesu produkcyjnego lub za korzystanie z
doświadczenia zawodowego w dziedzinie przemysłowej, handlowej
lub naukowej
Zyski z przeniesienia własności
majątku
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę
w umawiającym się państwie, pochodzące z przeniesienia własności
majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 i położonego w
drugim umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym
drugim państwie (państwo źródła)
Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku ruchomego
podlegają opodatkowaniu tylko w tym umawiającym się państwie, w
którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę
(wyłączne opodatkowanie w państwie rezydencji)
Dochód z pracy
Pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca
miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie otrzymuje za
pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie,
chyba że praca wykonywana jest w drugim umawiającym się
państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią
wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim państwie
(państwo źródła)
Dochód z pracy - wyjątki
Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba
mająca miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie
otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim umawiającym
się państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym państwie,
jeżeli (wyłączne opodatkowanie w państwie rezydencji):
a) odbiorca przebywa w drugim państwie przez okres lub okresy
nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy
rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym i
b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu
pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w
drugim państwie, i
c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca
posiada w drugim państwie.
Wynagrodzenia dyrektorów
Wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne wypłaty, które osoba mająca
miejsce zamieszkania w jednym umawiającym się państwie
otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie dyrektorów lub w radzie
nadzorczej spółki mającej siedzibę w drugim umawiającym się
państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie (państwo
źródła).
Artyści i sportowcy
Dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w umawiającym się
państwie uzyskany z tytułu działalności artystycznej, na przykład
artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też
muzyka lub sportowca, osobiście wykonywanej w drugim
umawiającym się państwie, może być opodatkowany w tym drugim
państwie (państwo źródła)
Emerytury
Emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej
miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie z tytułu jej
wcześniejszej pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym
państwie, w którym odbiorca emerytury ma miejsce zamieszkania
(wyłączne opodatkowanie w państwie rezydencji)
Pracownicy państwowi
Pensje, płace oraz podobne wynagrodzenia, inne niż emerytura,
wypłacane przez umawiające się państwo, jego jednostkę terytorialną
lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na
rzecz tego państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego,
podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie (wyłączne
opodatkowanie w państwie źródła)
Jednakże taka pensja, płaca lub inne podobne wynagrodzenie podlega
opodatkowaniu tylko w drugim umawiającym się państwie (wyłączne
opodatkowanie w państwie rezydencji) jeżeli usługi te są
świadczone w tym państwie przez osobę, która ma miejsce
zamieszkania w tym właśnie państwie i która:
1) jest obywatelem tego państwa; lub
2) nie wybrała miejsca zamieszkania w tym państwie wyłącznie w celu
świadczenia tych usług
Studenci
Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie
praktyki przez studenta lub praktykanta, który przebywa w pierwszym
umawiającym się państwie wyłącznie w celu kształcenia się,
odbywania praktyki lub szkolenia, a który ma miejsce zamieszkania w
drugim państwie (lub miał bezpośrednio przed przybyciem do
pierwszego państwa) nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym
państwie (państwo studiowania), jeżeli świadczenia te pochodzą
ze źródeł spoza tego państwa
Inne dochody
Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w
umawiającym się państwie, bez względu na to gdzie są osiągane, a
nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej
konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie (wyłączne
opodatkowanie w państwie rezydencji)
Przykładowo:
- alimenty
- zasiłki socjalne
- renty z tytułu dożywocia
Majątek
Majątek nieruchomy, określony w artykule 6, będący własnością osoby
mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się
państwie, a położony w drugim umawiającym się państwie, może być
opodatkowany w tym drugim państwie (państwo źródła)
Majątek ruchomy, stanowiący część majątku zakładu, który
przedsiębiorstwo umawiającego się państwa posiada w drugim
umawiającym się państwie, może być opodatkowany w tym drugim
państwie (państwo źródła)
Wszelkie inne części majątku osoby mającej miejsce zamieszkania lub
siedzibę w umawiającym się państwie podlegają opodatkowaniu tylko
w tym państwie (wyłączne opodatkowanie w państwie rezydencji)
Metoda zwolnienia - zasada
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym
się państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z
postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w
drugim umawiającym się państwie, wówczas pierwsze państwo
zwolni taki dochód lub majątek od podatku
Metoda zwolnienia - ograniczenia
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym
się państwie osiąga dochód z dywidend lub odsetek, który może
być opodatkowany w drugim umawiającym się państwie, wówczas
pierwsze państwo zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu
tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tym drugim
państwie. Jednak takie odliczenie nie może przekroczyć tej części
podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia, i która
odpowiada tej części dochodu, która została osiągnięta z tego
drugiego państwa
Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem konwencji, dochód
osiągnięty lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce
zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie jest
zwolniony od opodatkowania w tym państwie, to jednak państwo to
przy obliczeniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku
takiej osoby może wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód i
majątek
Metoda odliczenia
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym
się państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z
postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w
drugim umawiającym się państwie, wówczas pierwsze państwo
zezwoli na:
a) odliczenie od podatku dochodowego danej osoby kwoty równej
podatkowi dochodowemu zapłaconemu w tym drugim państwie;
b) odliczenie od podatku od majątku danej osoby kwoty równej
podatkowi od majątku zapłaconemu w tym drugim państwie.
Jednakże takie odliczenie w żadnym razie nie może przekroczyć tej
części podatku dochodowego lub podatku od majątku, obliczonego
przed dokonaniem odliczenia, która przypada bądź na dochód, bądź
na majątek, jaki może być opodatkowany w tym drugim państwie
Równe traktowanie
Obywatele umawiającego się państwa nie mogą być poddani w drugim
umawiającym się państwie ani opodatkowaniu, ani związanym z nim
obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i
związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani w takich
samych okolicznościach, w szczególności w odniesieniu do miejsca
zamieszkania lub siedziby, obywatele tego drugiego państwa.
Niniejsze postanowienie stosuje się, bez względu na postanowienia
artykułu 1, również do osób, które nie mają miejsca zamieszkania lub
siedziby w jednym lub obu umawiających się państwach
Równe traktowanie
Osoby nieposiadające obywatelstwa, mające miejsce zamieszkania
w jednym z umawiających się państw, nie będą poddane w żadnym z
umawiających się państw opodatkowaniu ani związanym z nim
obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i
związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani w takich
samych okolicznościach (w szczególności w odniesieniu do miejsca
zamieszkania) obywatele danego państwa
Postępowanie polubowne przedłożenie
Jeżeli osoba uzna, że działania jednego lub obu umawiających się
państw powodują lub spowodują jej opodatkowanie, które jest
niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji, wówczas
może ona, niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych
w prawie wewnętrznym tych państw, przedstawić swoją sprawę
właściwemu organowi tego państwa, w którym ma ona miejsce
zamieszkania lub siedzibę lub (jeżeli w danej sprawie mają
zastosowanie postanowienia artykułu 24 ustęp 1) właściwemu
organowi tego umawiającego się państwa, którego jest obywatelem.
Sprawa winna być przedłożona w ciągu trzech lat, licząc od dnia
pierwszego urzędowego zawiadomienia o działaniu powodującym
opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji.
Postępowanie polubowne –
działanie organu
Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i jeżeli nie może
spowodować zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby
przypadek ten uregulować w drodze porozumienia polubownego z
właściwym organem drugiego umawiającego się państwa, tak aby
zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą konwencją.
Osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie wprowadzone w
życie
bez
względu
na
terminy
przewidziane
przez
ustawodawstwo wewnętrzne umawiających się państw
Postępowanie polubowne wykładnia
Właściwe organy umawiających się państw będą wspólnie czynić
starania, aby w drodze porozumienia polubownego usuwać trudności
lub wątpliwości, które mogą powstać przy interpretacji lub
stosowaniu umowy.
Mogą one również wspólnie uzgodnić, w jaki sposób można zapobiec
podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach, które nie są
uregulowane w niniejszej konwencji
Arbitraż w ramach postępowania
polubownego
Jeżeli
a) osoba przedłożyła sprawę właściwemu organowi jednego
umawiającego się państwa w oparciu o fakt, że działania jednego lub
obu umawiających się państw spowodowały dla tej osoby
opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji,
oraz że
b) właściwe organy nie mogą osiągnąć porozumienia rozstrzygającego
w tej sprawie w ciągu dwóch lat, licząc od dnia przedstawienia
sprawy właściwemu organowi drugiego umawiającego się państwa,
to wszelkie nierozstrzygnięte kwestie powstałe w wyniku tej sprawy
będą przedłożone do arbitrażu, jeżeli dana osoba tego zażąda.
Ograniczenia arbitrażu
Jednakże te kwestie nierozstrzygnięte nie powinny być przedłożone
do arbitrażu, jeżeli decyzja w tych kwestiach została już wydana
przez sąd lub trybunał administracyjny jednego z umawiających się
państw.
Jeżeli osoba, której sprawa dotyczy bezpośrednio, nie zakwestionuje
porozumienia polubownego, na mocy którego jest stosowane
orzeczenie arbitrażowe, to dane orzeczenie wiąże oba umawiające
się państwa i musi być stosowane bez względu na terminy
przewidziane przez prawo wewnętrzne tych państw. Właściwe
organy wewnętrzne umawiających się państw uregulują w drodze
porozumienia polubownego z zastosowaniem niniejszego ustępu
Wymiana informacji - zakres
Właściwe organy umawiających się państw będą wymieniały takie
informacje, które mogą mieć istotne znaczenie dla stosowania
postanowień niniejszej konwencji albo dla wymiaru lub wdrażania
wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków, bez względu
na ich rodzaj i nazwę, nałożonych przez umawiające się państwa lub
ich jednostki terytorialne albo organy lokalne w zakresie, w jakim
opodatkowanie to nie jest sprzeczne z konwencją.
Wymiana informacji nie jest ograniczona zakresem podmiotowym i
przedmiotowym konwencji.
Wymiana informacji – zasada
poufności
Wszelkie informacje uzyskane przez umawiające się państwo stanowiły
tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie
z ustawodawstwem wewnętrznym tego państwa i będą mogły być
ujawnione jedynie osobom lub organom (w tym sądom albo organom
administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem,
egzekucją lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie
podatków lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub
organy będą wykorzystywać informacje wyłącznie w takich celach.
Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym
lub w postanowieniach sądowych
Wymiana informacji - ograniczenia
Państwo nie jest zobowiązane do:
a) stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z
ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego
umawiającego się państwa;
b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na
podstawie własnego ustawodawstwa albo w ramach normalnej
praktyki administracyjnej tego lub drugiego umawiającego się
państwa;
c) udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową,
gospodarczą, przemysłową, kupiecką lub zawodową albo
działalność handlową, lub informacji, których udzielanie byłoby
sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public)
Wymiana informacji –
ograniczenia odmowy
Jeżeli umawiające się państwo występuje o informację zgodnie z
niniejszym artykułem, drugie umawiające się państwo użyje środków
służących zbieraniu informacji, aby ją uzyskać, nawet jeżeli to drugie
umawiające się państwo nie potrzebuje tej informacji dla
własnych celów
Państwo nie może odmówić dostarczenia informacji wyłącznie z takiego
powodu, że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji
finansowej, przedstawiciela, agenta lub powiernika albo dotyczy
interesów właścicielskich danej osoby
Pomoc w poborze podatków zasada
Umawiające się państwa będą udzielały sobie wzajemnie pomocy w
egzekucji ich wierzytelności podatkowych.
Pomoc ta nie jest ograniczona
przedmiotowym Konwencji.
zakresem
podmiotowym
i
„wierzytelność podatkowa” kwota należna z tytułu podatków bez
względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych w imieniu umawiających
się państw lub ich jednostek terytorialnych, o ile takie opodatkowanie
nie jest sprzeczne z niniejszą umową lub innym międzynarodowym
porozumieniem, którego umawiające się państwa są stronami,
łącznie z odsetkami, karami administracyjnymi i kosztami egzekucji
lub kosztami środków zabezpieczających związanych z taką kwotą
Zabezpieczenie należności
podatkowych
Jeżeli wierzytelność podatkowa umawiającego się państwa jest
wierzytelnością, w odniesieniu do której to państwo może na mocy
jego prawa podjąć środki zabezpieczające dla potrzeb tej egzekucji,
to na wniosek właściwego organu tego państwa taka wierzytelność
podatkowa
będzie
przyjęta
w
celu
podjęcia
środków
zabezpieczających przez właściwy organ drugiego umawiającego się
państwa.
Pomoc w egzekucji postępowanie
Postępowanie odnośnie do istnienia, wymagalności lub kwoty
wierzytelności podatkowej umawiającego się państwa może być
prowadzone jedynie przed sądami lub organami administracyjnymi
tego państwa (państwo wierzytelności).
Żadne nie mogą być rozumiane jako tworzące lub przyznające prawo do
wszczęcia postępowania przed jakimkolwiek sądem lub organem
administracyjnym drugiego umawiającego się państwa (państwa
egzekucji)
Pomoc w egzekucji - ograniczenia
Państwo nie jest zobowiązane do:
stosowania
środków
administracyjnych
sprzecznych
z
ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego
umawiającego się państwa;
b) podejmowania działań sprzecznych z porządkiem publicznym (ordre
public);
c) udzielania pomocy, jeżeli drugie umawiające się państwo nie podjęło
wszelkich
stosownych
czynności
egzekucyjnych
lub
zabezpieczających, zależnie od przypadku, na podstawie jego
ustawodawstwa lub praktyki administracyjnej;
d) udzielania pomocy w przypadkach, w których obciążenie
administracyjne dla tego państwa jest wyraźnie nieproporcjonalne
do korzyści, jakie może z tego odnieść drugie umawiające się
państwo.
a)
Członkowie misji dyplomatycznych
i urzędów konsularnych
Żadne postanowienia niniejszej konwencji nie naruszają przywilejów
podatkowych przysługujących pracownikom dyplomatycznym lub
urzędnikom konsularnym na podstawie ogólnych zasad prawa
międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych
Podatki pośrednie w prawie
międzynarodowym
Podatki pośrednie a podwójne
opodatkowanie
• Brak znamion podwójnego podatkowania
• Podatek „obciąża” towar a nie osobę
Zasada miejsca przeznaczenia do konsumpcji
• Opodatkowanie definitywnie następuje tam, gdzie
produkt zostaje przeznaczony do konsumpcji
Definicja pojęcia
Międzynarodowa współpraca w sprawach podatkowych
wszelkie formy współpracy w sprawach podatkowych, polegające w
szczególności
na
wymianie
informacji,
przeprowadzaniu
równoległych
kontroli,
przeprowadzaniu
postępowań
administracyjnych na wniosek właściwego organu innego państwa
czy obecności upoważnionych urzędników w siedzibie organu
przekazującego informacje, podejmowanej przez właściwe organy co
najmniej dwóch państw w zakresie szeroko rozumianych spraw
podatkowych, na każdym etapie kontroli, określania, ustalania,
poboru lub egzekucji zobowiązań podatkowych
Sprawa podatkowa
sprawy z zakresu zobowiązań podatkowych, należące do
właściwości nie tylko organów podatkowych sensu stricte, ale
również innych organów administracji finansowej, którym na mocy
szczególnych ustaw powierzono określone zadania w tym zakresie
Przesłanki współpracy
Efektywność opodatkowania
Sprawiedliwość opodatkowania
Optymalizacja przestrzeni gospodarczej
• Zapobieganie unikaniu i uchylaniu się od opodatkowania
• Eliminowanie podwójnego opodatkowania
Formy współpracy
Wymiana informacji
Pomoc prawna
Pomoc przy doręczeniach
Obecność w urzędach i uczestniczenie w postępowaniach podatkowych
Kontrola równoległa
Postępowanie polubowne (procedura wzajemnego porozumiewania)
Rodzaje wymiany informacji
Wymiana informacji
Z urzędu
Spontaniczna
Na wniosek
Automatyczna
Sensu stricto
ustrukturyzowana
Zakres przedmiotowy
Informacje, które mogą mieć istotne znaczenie dla
administracji i stosowania prawa wewnętrznego
• Informacje, które mają istotne znaczenie dla określenia, wymiaru i
poboru takich podatków, dla windykacji i egzekucji zaległości
podatkowych, dochodzeń lub ścigania w sprawach podatkowych
Podatki
• Podatek dochodowy od osób fizycznych
• Podatek dochodowym od osób prawnych
• Podatek od towarów i usług
Formy współpracy
Wymiana
informacji na
wniosek
Formy
współpracy
Kontrola
podatkowa za
granicą
Procedura
wzajemnego
porozumiewania
Wymiana informacji
Na wniosek
Obowiązek pozyskania informacji przez państwo
proszone (także od banków)
Także pomoc prawna (zeznania świadków i
dokumenty)
Wymogi wniosku
a) Dane identyfikujące osobę, w sprawie której prowadzone jest postępowanie lub
dochodzenie;
b) Oświadczenie o żądanej informacji, obejmującej jej istotę i formę w jakiej Strona
wnioskująca chciałaby otrzymać informację od Strony proszonej o pomoc;
c) Cel podatkowy, dla którego informacje są wnioskowane;
d) Podstawy do przypuszczeń, że wnioskowane informacje są przechowywane przez
Stronę proszoną o pomoc, są w posiadaniu lub pod kontrolą osób znajdujących się we
właściwości Strony proszonej o pomoc;
e) W zakresie, w jakim jest to znane, nazwisko (nazwę) i adres każdej osoby, która
przypuszczalnie może być w posiadaniu żądanych informacji;
f) Oświadczenie, że wniosek jest zgodny z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną
Strony wnioskującej oraz że gdyby wnioskowane informacje znajdowały się na jej
terytorium, wówczas właściwy organ Strony wnioskującej mógłby je uzyskać zgodnie z
jej ustawodawstwem lub normalną praktyką administracyjną, oraz że wniosek jest
zgodny z postanowieniami niniejszej Umowy;
g) Oświadczenie, że Strona wnioskująca wykorzystała na swoim terytorium wszelkie
dostępne środki w celu uzyskania informacji, z wyjątkiem tych, które pociągałyby za
sobą niewspółmierne trudności.
Odpowiedź na wniosek
Przekazanie informacji w najkrótszym możliwym terminie
Potwierdzenie pisemne otrzymania wniosku i powiadomienie o nieprawidłowościach
stwierdzonych we wniosku, o ile takie wystąpią, w terminie 60 dni od dnia otrzymania
wniosku
Jeżeli właściwy organ nie jest w stanie uzyskać i przekazać informacji w terminie 90 dni
od dnia otrzymania wniosku, informuje niezwłocznie Stronę wnioskującą, wyjaśniając
przyczyny zwłoki, istotę przeszkód lub przyczyny odmowy udzielenia informacji
Kontrola podatkowa za granicą
Zezwolenie przedstawicielom właściwego organu innego
państwa na pobyt na terytorium innego państwa, w celu
przesłuchiwania osób i badania dokumentów
Zezwolenie przedstawicielom właściwego organu państwa
na obecność w trakcie odpowiedniej części kontroli
podatkowej prowadzonej na terenie innego państwa
Odmowa współpracy
Wniosek został sporządzony niezgodnie z Umową
Strona wnioskująca nie wykorzystała wszelkich dostępnych na jej terytorium
środków w celu uzyskania informacji, z wyjątkiem przypadku, w którym
zastosowanie tych środków pociągałoby za sobą niewspółmierne trudności
Ujawnienie żądanej informacji byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym Strony
proszonej o pomoc (ordre public) lub ujawniałoby tajemnicę handlową,
gospodarczą, przemysłową, kupiecką lub zawodową albo działalność handlową
Procedura wzajemnego
porozumiewania
W przypadku pojawienia się między Stronami
problemów lub wątpliwości dotyczących
wykonania lub interpretacji niniejszej Umowy,
właściwe organy dołożą starań w celu
rozwiązania problemu w drodze wzajemnego
porozumienia
• Strony mogą wzajemnie uzgodnić procedury
• Organy mogą się porozumiewać bezpośrednio
• Państwa mogą uzgodnić inne formy rozwiązywania sporów
Porozumienia zawarte przez Polskę
- Andora – 15.01.2012
- Wyspy Bahama –
28.01.2013
- Belize – 16.05.2013
- Bermudy – 25.11.2013
- Dominika – 10.02.2012
- Wyspy Dziewicze
- Gibraltar – 31.01.2013
-
Grenada – 19.07.2012
Guernsey – 6.12.2011
Jersey – 2.12.2011
Kajmany – 29.11.2013
Liberia – 7.08.2013
Wyspa Man – 7.03.2011
San Marino – 31.03.2012
Zakres podmiotowy
Zakres podmiotowy nie jest w zasadzie
ograniczony
Dotyczy osób podlegających opodatkowaniu
na terenie jednego z umawiających się państw
Zakres przedmiotowy
Podatki dochodowe
Obrotowe
• podatek od wartości dodanej i podatek od sprzedaży
Podatki konsumpcyjne
• akcyzy
Podatki od majątku
• np. od nieruchomości
Inne formy opodatkowania związane np. z użytkowaniem lub posiadaniem pojazdów
mechanicznych
Formy współpracy
Wymiana
informacji
Formy
Pomoc w
egzekucji
Doręczanie
dokumentów
Jednoczesne
kontrole
podatkowe
Kontrola
podatkowa za
granicą
Wymiana informacji
Wszelkie informacje mogące
mieć istotne znaczenie dla
stosowania lub wdrażania
ustawodawstwa wewnętrznego
Formy wymiany informacji
Na żądanie
Formy wymiany
informacji
Automatyczna
Spontaniczna
Wymiana informacji na żądanie
Państwo przekaże na żądanie wszelkie informacje
dotyczące konkretnych osób lub transakcji
Państwo ma obowiązek podjęcia właściwych
kroków w celu dostarczenia żądanych informacji.
Automatyczna wymiana informacji
Wymaga
wcześniejszego
uzgodnienia
procedury
pomiędzy zainteresowanymi
państwami
Spontaniczna wymiana informacji
a)
b)
c)
d)
e)
Przesłanki:
podstawy do przypuszczeń, że w innym państwie może mieć miejsce utrata
podatków;
osoba podlegająca podatkom uzyskuje zniżkę lub zwolnienie od podatku w
jednym państwie, co może spowodować podwyższenie jej podatku lub
powstanie dla niej obowiązku podatkowego w innym państwie;
transakcje handlowe między osobą podlegającą podatkom w jednym
państwie a osobą podlegającą opodatkowaniu w innym państwie
prowadzone są poprzez jeden lub więcej krajów w taki sposób, że na
obszarze jednej lub drugiej albo obu Stron może powstać uszczuplenie
podatków;
państwo ma podstawy do przypuszczeń, że zaniżenie podatków może
powstać w wyniku fikcyjnego transferu zysków w ramach grup
przedsiębiorstw;
przekazane informacje umożliwią państwu zgromadzenie informacji, które
mogą mieć znaczenie dla ustalenia zobowiązań podatkowych w innym
państwie.
Jednoczesne kontrole podatkowe
Porozumienie między dwiema lub więcej
Stronami w sprawie jednoczesnej kontroli na
własnym
terytorium
w
sprawach
podatkowych, dotyczącej konkretnej osoby
lub konkretnych osób, co do których
posiadają wspólny interes w wymianie
odnośnych informacji uzyskanych tą drogą
• Wymaga odrębnego ustalenia procedur
Kontrola podatkowa za granicą
Udział w odpowiedniej
części kontroli podatkowej
•Państwo informuje o miejscu i
dacie przeprowadzenia kontroli
Pomoc w egzekucji i
zabezpieczeniu
Na prośbę Państwa wnioskującego Państwo proszone podejmie
niezbędne działania w celu egzekucji roszczeń podatkowych
pierwszego wspomnianego Państwa w taki sposób, jakby były one
jego własnymi roszczeniami podatkowymi
Obejmuje co do zasady roszczenia, co do których egzekucji istnieje
podstawa w Państwie wnioskującym i które, jeżeli nie uzgodniono
inaczej między zainteresowanymi Stronami, nie są kwestionowane
Na wniosek Państwa wnioskującego Państwo proszone podejmie w celu
egzekucji kwoty podatku środki zabezpieczające, nawet gdy
roszczenie jest kwestionowane lub gdy nie ma jeszcze podstawy
do egzekucji
Do wniosku należy dołączyć
Oświadczenie, że roszczenie podatkowe dotyczy podatku, do którego
ma zastosowanie konwencja, a w przypadku egzekucji - oświadczenie,
że roszczenie podatkowe nie jest lub nie może być kwestionowane
Urzędową kopię dokumentu prawnego, zezwalającego na egzekucję
roszczenia w Państwie wnioskującym
Każdy inny dokument wymagany dla egzekucji lub dla podjęcia
środków zabezpieczających
Terminy
Termin przedawnienia określa się wg prawa państwa wnioskującego
Czynności egzekucyjne dokonane przez Państwo proszone, które zgodnie z prawem
tego Państwa mogłyby spowodować zawieszenie lub przerwanie terminu
przedawnienia będą miały również taki sam skutek na mocy prawa Państwa
wnioskującego
Prośba nie zostanie uwzględniona po upływie 15 lat od daty pierwotnego dokumentu
zezwalającego na egzekucję
Dostarczanie dokumentów
Na prośbę Państwa wnioskującego
Państwo proszone dostarczy adresatowi
dokumenty, w tym dokumenty związane
z decyzjami sądowymi wywodzącymi się
z Państwa wnioskującego, które dotyczą
podatków objętych konwencją
Sposoby doręczeń
W sposób określony przez prawo wewnętrzne państwa udzielającego
pomocy w zakresie dostarczania dokumentów o zasadniczo podobnym
charakterze
W możliwie dopuszczalnym zakresie, w sposób żądany przez Państwo
wnioskujące lub w sposób możliwie zbliżony do dopuszczanego przez
jego własne prawo
Państwo może dostarczyć dokumenty w drodze bezpośredniej przesyłki
pocztowej pod adresem osoby na terytorium drugiego państwa
Art. 147 Ordynacji podatkowej
§ 1. W razie wyjazdu za granicę na okres co najmniej 2 miesięcy, strona
obowiązana jest do ustanowienia pełnomocnika do spraw doręczeń.
§ 2. Obowiązek, o którym mowa w § 1, dotyczy również osób fizycznych
będących nierezydentami w rozumieniu przepisów prawa dewizowego.
§ 3. Ustanowienie pełnomocnika do spraw doręczeń zgłaszane jest
organowi podatkowemu właściwemu w sprawie.
§ 4. W razie niedopełnienia obowiązków przewidzianych w § 1-3 pismo
uważa się za doręczone:
1) pod dotychczasowym adresem - w przypadku, o którym mowa w § 1;
2) pod adresem ostatniego czasowego pobytu - w przypadku, o którym
mowa w § 2.
Wniosek – wymogi formalne
Wniosek winien zawierać następujące dane:
a) władzę lub agencję, która zainicjowała wniosek dokonany przez właściwy
organ;
b) nazwisko, adres lub inne szczegóły pomocne w identyfikacji osoby, w
odniesieniu do której wniosek został złożony;
c) w przypadku wniosku o dostarczenie informacji - formę, w jakiej Państwo
wnioskujące pragnie uzyskać informacje na swoje potrzeby;
d)
w przypadku wniosku o udzielenie pomocy w celu egzekucji lub
zastosowania środków zabezpieczających - istotę roszczenia podatkowego,
składniki roszczenia podatkowego i mienie, z którego roszczenie
podatkowe może być zaspokojone;
e) w przypadku żądania dostarczenia dokumentów - istotę i przedmiot
dokumentu, który ma być dostarczony;
f) stwierdzenie, czy wniosek jest zgodny z prawem i praktyką administracyjną
Państwa wnioskującego
Odpowiedź na wniosek
Jeżeli żądanie udzielenia pomocy jest przyjęte, Państwo proszone
notyfikuje możliwe jak najszybciej Państwu wnioskującemu podjęte
działanie i wynik udzielonej pomocy
Jeżeli żądanie zostanie oddalone, Państwo proszone notyfikuje możliwie
jak najszybciej Państwu wnioskującemu taką decyzję i jej przyczyny
Jeżeli w związku z wnioskiem o udzielenie informacji Państwo wnioskujące
określiło formę, w jakiej pragnie uzyskać informacje, a Państwo proszone
jest w stanie to uczynić, Państwo to dostarczy informacji w żądanej formie
Ograniczenia współpracy
Państwo nie ma obowiązku:
a) podjęcia działań sprzecznych z jego własnym ustawodawstwem lub praktyką administracyjną albo ustawodawstwem
lub praktyką administracyjną Państwa wnioskującego;
b) podjęcia działań, które byłyby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public);
c) dostarczenia informacji, których nie można uzyskać na mocy jego własnego ustawodawstwa lub jego praktyki
administracyjnej albo na mocy ustawodawstwa Państwa wnioskującego lub jego praktyki administracyjnej;
d) udzielenia informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową, kupiecką lub zawodową
albo tryb działalności przedsiębiorstwa, lub informacji, których ujawnienie byłoby sprzeczne z porządkiem
publicznym (ordre public);
e) udzielenia pomocy administracyjnej, jeżeli uzna ono, że opodatkowanie w Państwie wnioskującym jest sprzeczne z
powszechnie przyjętymi zasadami lub postanowieniami konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
lub każdej innej konwencji, jaką Państwo proszone zawarło z Państwem wnioskującym;
f) udzielenia pomocy administracyjnej dla celów stosowania lub egzekwowania przepisów prawa podatkowego Państwa
wnioskującego, lub jakichkolwiek wymogów z tym związanych, które prowadziłyby do dyskryminacji obywatela
Państwa proszonego w porównaniu do obywatela Państwa wnioskującego, znajdujących się w takich samych
okolicznościach;
g) udzielenia pomocy administracyjnej, jeżeli Państwo wnioskujące nie wykorzystało wszystkich uzasadnionych
środków dostępnych zgodnie z jego ustawodawstwem lub praktyką administracyjną, z wyjątkiem przypadku, w
którym zastosowanie tych środków pociągałoby za sobą niewspółmierne trudności;
h) udzielenia pomocy w egzekucji w przypadkach, kiedy obciążenie administracyjne dla tego Państwa jest w sposób
oczywisty nieproporcjonalne do korzyści możliwych do uzyskania przez Państwo wnioskujące.
Poufność
Każda informacja, uzyskana przez Stronę na podstawie
niniejszej konwencji, będzie traktowana jako poufna i
będzie chroniona w taki sam sposób, jak informacja
uzyskana na mocy prawa krajowego tej Strony oraz, w
zakresie potrzebnym do zapewnienia niezbędnego
poziomu ochrony danych osobowych, zgodnie z
zasadami ochrony, które mogą zostać określone przez
Państwo wnioskujące jako wymagane zgodnie z jego
wewnętrznym ustawodawstwem.
Przedsiębiorstwa powiązane
Jeżeli:
a) przedsiębiorstwo umawiającego się państwa uczestniczy
bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale
przedsiębiorstwa drugiego umawiającego się państwa albo
b) te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w
zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa umawiającego
się państwa i przedsiębiorstwa drugiego umawiającego się państwa
jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma
przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków handlowych lub
finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki, które różnią
się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne
przedsiębiorstwa, wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z
przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z powodu tych warunków ich
nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i
odpowiednio opodatkowane.
Przedsiębiorstwa powiązane
Jeżeli umawiające się państwo włącza do zysków własnego
przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowuje również zyski
przedsiębiorstwa drugiego umawiającego się państwa, z tytułu
których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim
państwie, a zyski w ten sposób połączone są zyskami, które
osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego państwa, gdyby warunki
ustalone między oboma przedsiębiorstwami były takie jak między
przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie państwo dokona
odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego w tym
państwie. Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio
uwzględnione inne postanowienia niniejszej konwencji, a właściwe
organy umawiających się państw będą w razie konieczności
porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.
Ustalanie ceny
rynkowej
Zasada długości
ramienia
Metoda
podziału reguł
Zasada długości ramienia (arm’s
length)
Ceny ustalane w transakcjach między
podmiotami powiązanymi powinny – dla
celów podatkowych – opierać się na cenach,
jakie ustaliłyby miedzy sobą podmioty
niepowiązane w transakcjach tego samego
rodzaju na warunkach tego samego rodzaju
na otwartym rynku.
Metoda podziału reguł
Podstawa – całość dochodu
osiągniętego przez podmioty
powiązane
• Przychody przedsiębiorstwa
• Wydatki z tytułu wynagrodzeń
• Majątek przedsiębiorstwa
Skutki regulacji
korekta
• Ustalenie podstawy opodatkowania wg zasady długości
ramienia
Korekta odpowiadająca
• Dokonanie korekty podstawy opodatkowania w innym
państwie, w którym siedzibę ma przedsiębiorstwo powiązane
Korekta wtórna
• Ukryta dywidenda lub nieformalne wniesienie kapitału
Cena transferowa = 100
cena rynkowa = 150
Korekta:
Korekta odpowiadająca
Korekta wtórna
Państwa A
- Przychód
deklarowany: 100
- Koszt deklarowany:
50
- Dochód: 50
Państwo B
- Koszt deklarowany:
100
- Przychód
deklarowany: 200
- Dochód: 100
Państwo B
Spółka tego państwa
ma zwiększone
koszty mimo
nieponiesienia
wydatku
-
-
Korekta
Dochód: 100
-
Korekta
odpowiadająca
dochód: 50
Rola OECD
Raport z 1979 r.
• Prezentacja problemów i stanowisk
Raport z 1984 r.
• Procedura wzajemnego porozumiewania
• Ceny transferowe w sektorze bankowym
• Ustalanie zcentralizowanych kosztów
Raport z 1979 r.
1) Prymat zasady długości ramienia
2) Niełączenie cen transferowych z zagadnieniem nadużycia prawa
3) Ochrona wpływów podatkowych nie może prowadzić do
podwójnego opodatkowania
4) Korekta na podstawie metody porównywalnej ceny niekontrolowanej
5) Kolejne metody to: metoda rozsądnej marży i metoda ceny
odprzedaży
6) Dopuszczenie innych metod szacowania dochodu
7) Wybrana metoda nie może być niezgodna z MK OECD
8) Punktem wyjścia winno być badanie rzeczywistej transakcji
9) Podmioty winny dysponować swobodą kontraktową z podmiotami
powiązanymi tak jak z podmiotami niepowiązanymi
Wytyczne OECD z 1995 r.
1995:
- Rozdział I – zasada długości ramienia
- Rozdział II - metody transakcyjne
- Rozdział III – pozostałe metody
- Rozdział IV – stanowisko administracji podatkowej
- Rozdział V – dokumentacja
- Rozdział VI – szczególne postanowienia dotyczące własności
intelektualnej
- Rozdział VII - szczególne postanowienia dotyczące usług
wewnętrznych
- Rozdział VIII – Uprzednie porozumienia cenowe
- Rozdział IX – zagadnienia dotyczące restrukturyzacji przedsiębiorstw
Zasada długości ramienia
Prymat zasady długości ramienia
Założenie, że przedsiębiorstwa nie stosują cen transakcyjnych
Przyznanie prawa do negocjowania cen w ramach przedsiębiorstw
powiązanych („twarde negocjacje”)
Ustalenie ceny rynkowej wymaga indywidualnego badania każdej sprawy
Metody transakcyjne
Metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej
• Porównanie cen w transakcjach sprzedaży towarów lub świadczenia usług
między podmiotami powiązanymi do cen uzgodnionych w
porównywalnych transakcjach między podmiotami niepowiązanymi
zawieranych na porównywalnych warunkach
Metoda ceny odsprzedaży
• Cena odsprzedaży to cena uzyskana przez podmiot powiązany w wyniku
odsprzedaży towarów (usługi) niezależnemu podmiotowi, pomniejszona o
odpowiednią marżę
Metoda rozsądnej marży
• Marżę zysku ustala się na poziomie marży, jaką ten podmiot stosuje w
porównywalnych transakcjach z podmiotami niezależnymi.
Pozostałe metody
Metoda podziału zysków
• Przypisanie zysku poszczególnym stronom transakcji,
w sposób jaki dokonałyby tego podmioty niezależne
Metoda marży transakcyjnej netto
• Badanie marży transakcyjnej netto w związku z
kosztami, sprzedażą lub środkami trwałymi, jaką
uzyskuje podmiot w transakcjach z innymi podmiotami
Stanowisko administracji
podatkowej
Ciężar dowodu
• Ciężar spoczywa na organach podatkowych
• Ciężar może być przerzucony na podatnika, jeśli nie
dysponuje dokumentacją lub składa fałszywe deklaracje
• Ciężar w szczególnych transakcjach może spoczywać na
podatnikach (transakcje z rajami podatkowymi)
Uprzednie porozumienia cenowe
• Wyznaczają kryteria określania cen transferowych
Oszacowanie
Ograniczenia
transakcji
Obowiązki
dokumentacyjne
Porozumienia w
sprawie cen
transferowych
Przedsiębiorstwa powiązane
1) podmiot krajowy bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w
zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym za granicą lub w
jego kontroli albo posiada udział w kapitale tego
przedsiębiorstwa, (nie mniej niż 5%)
2) podmiot zagraniczny bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w
zarządzaniu podmiotem krajowym lub w jego kontroli albo
posiada udział w kapitale tego podmiotu krajowego,
3) te same osoby prawne lub fizyczne równocześnie bezpośrednio
lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i
podmiotem zagranicznym lub w ich kontroli albo posiadają udział w
kapitale tych podmiotów
Konsekwencje stosowania cen
transferowych
Jeżeli w wyniku powiązań zostaną ustalone lub
narzucone warunki różniące się od warunków, które
ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w
wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo
wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby
oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały dochody danego podmiotu oraz należny podatek
określa
się
bez
uwzględnienia
warunków
wynikających z tych powiązań.
Metody szacowania dochodu
Dochody określa się, w drodze oszacowania, stosując następujące
metody:
1) porównywalnej ceny niekontrolowanej;
2) ceny odprzedaży;
3) rozsądnej marży ("koszt plus").
Jeżeli nie jest możliwe zastosowanie metod wymienionych powyżej,
stosuje się metody zysku transakcyjnego.
Przesłanki wyboru metody
szacowania dochodu
Przy wyborze metody organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej
uwzględniają w szczególności:
1) przebieg transakcji, w tym funkcje, jakie wykonują dane podmioty
w porównywanych transakcjach, biorąc pod uwagę angażowane
przez nie aktywa, obejmujące również dobra materialne i
niematerialne niezaliczone do aktywów, kapitał ludzki oraz
ponoszone ryzyka
2) dostępność
wiarygodnych
informacji,
niezbędnych
do
zastosowania wybranej metody, w szczególności dotyczących
porównywalnych transakcji lub podmiotów
3) porównywalność transakcji lub podmiotów.
Analiza porównywalności
transakcji
Określenie dochodu podmiotu powiązanego w drodze oszacowania
poprzedza analizą porównywalności
Za porównywalne uznać można takie transakcje, w których
żadna z ewentualnych różnic pomiędzy porównywanymi
transakcjami lub pomiędzy podmiotami zawierającymi te
transakcje nie mogłaby w sposób istotny wpłynąć na cenę
przedmiotu takiej transakcji na wolnym rynku lub można
dokonać racjonalnie dokładnych poprawek eliminujących
istotne efekty takich różnic
Kryteria porównywalności
Jakość produktu
Warunki umowy
Poziom rynku (hurt, detal)
Położenie geograficzne rynku
Data zawarcia umowy
Kurs waluty
Poziom ryzyka
Metoda porównywalnej ceny
niekontrolowanej
Polega na porównaniu ceny przedmiotu transakcji ustalonej w
transakcjach między podmiotami powiązanymi z ceną stosowaną w
porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne i na tej
podstawie określeniu wartości rynkowej przedmiotu transakcji
zawartej między podmiotami powiązanymi.
Porównania dokonuje się na podstawie cen, jakie stosuje dany podmiot
na danym lub porównywalnym rynku w transakcjach z
podmiotami niezależnymi (wewnętrzne porównanie cen), lub na
podstawie cen, jakie stosują w porównywalnych transakcjach inne
niezależne podmioty (zewnętrzne porównanie cen).
Metoda ceny odprzedaży
Polega na obniżeniu ceny określonej w transakcji danego podmiotu z
podmiotem niezależnym, dotyczącej dóbr lub usług nabytych
uprzednio przez ten dany podmiot od podmiotu z nim powiązanego, o
marżę ceny odprzedaży. Tak ustalona cena może być uważana za
cenę rynkową określoną w transakcji danego podmiotu z podmiotem
z nim powiązanym.
Marżę ceny odprzedaży ustala się poprzez odniesienie do poziomu
marży, jaką ten sam podmiot stosuje w porównywalnych transakcjach
zawieranych z podmiotami niezależnymi, lub marży stosowanej w
porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne.
Metoda rozsądnej marży ("koszt
plus")
Polega na ustaleniu ceny sprzedaży rzeczy i praw oraz świadczenia
usług w transakcji danego podmiotu z podmiotem powiązanym na
poziomie sumy bazy kosztowej i narzutu zysku, porównywalnych
do bazy kosztowej i narzutu zysku ustalanych pomiędzy podmiotami
niezależnymi, które uwzględniają porównywalne funkcje, ponoszone
ryzyka oraz angażowane aktywa.
Przez bazę kosztową rozumie się sumę kosztów bezpośrednio
związanych z nabyciem lub wytworzeniem we własnym zakresie
przedmiotu transakcji oraz kosztów pośrednich, z wyłączeniem
kosztów ogólnych zarządu, to jest kosztów działania jednostki jako
całości oraz kosztów zarządzania tą jednostką.
Narzut zysku w stosunku do określonej bazy kosztowej ustala się
poprzez odniesienie do poziomu zysku, jaki ten sam podmiot stosuje
w porównywalnych transakcjach z podmiotami niezależnymi, lub
zysku stosowanego w porównywalnych transakcjach przez podmioty
niezależne.
Metody zysku transakcyjnego
• Polegają na określaniu
dochodów na podstawie
zysku, jakiego racjonalnie
mógłby oczekiwać dany
podmiot uczestniczący w
transakcji.
Metoda podziału
zysków
Metoda marży
transakcyjnej netto
Metoda podziału zysków
Polega na określeniu łącznych zysków, jakie w związku z daną transakcją (transakcjami)
osiągnęły podmioty powiązane, oraz podziału tych zysków między te podmioty w takiej
proporcji, w jakiej dokonałyby tego podziału podmioty niezależne
Analiza rezydualna, tj. podział sumy zysków uzyskanych w związku z daną transakcją
• Etap pierwszy - Każdemu uczestnikowi transakcji przypisuje się zysk odpowiedni dla danego rodzaju
transakcji (funkcje, aktywa, ryzyko)
• Etap drugi - Pozostałe zyski dzielone są tak uczyniłyby to podmioty niepowiązane
Analiza udziału, tj. podział zysku w oparciu o względną wartość działań podjętych przez
każdy podmiot
Metoda marży transakcyjnej netto
Polega na badaniu marży zysku netto, jaką uzyskuje podmiot w
transakcji lub transakcjach z innym podmiotem powiązanym, i
określeniu jej na poziomie marży, jaką uzyskuje ten sam podmiot w
transakcjach z podmiotami niezależnymi, lub marży uzyskiwanej w
porównywalnych transakcjach przez podmioty niezależne.
Marżę transakcyjną netto określa się poprzez odliczenie od przychodu
osiągniętego w wyniku transakcji kosztów poniesionych w celu
osiągnięcia tego przychodu, w tym także kosztów ogólnych zarządu.
Korekta zobowiązań podatkowych
w związku stosowaniem cen
transferowych
Minister Finansów może dokonać korekty dochodów i zmiany wysokości
zobowiązań podatkowych
Warunki:
- Wniosek podatnika
-
Dochody podatnika będącego podmiotem krajowym są przez
administrację podatkową innego kraju włączone do dochodów
podmiotu zagranicznego oraz odpowiednio opodatkowane w
związku z określeniem przez tę administrację warunków, jakie byłyby
uzgodnione między podmiotami niezależnymi
Wszczęcie postępowania
polubownego (procedury
wzajemnego porozumiewania)
Wniosek podatnika
• nie później niż przed upływem trzech lat
• od doręczenia podatnikowi lub podmiotowi
z nim powiązanemu protokołu kontroli albo
decyzji podatkowej
• które prowadzą lub mogą prowadzić do
podwójnego opodatkowania
Wniosek
Elementy formalne wniosku
• dane identyfikacyjne podmiotu krajowego oraz podmiotów powiązanych
• opis stanu faktycznego sprawy
• określenie roku podatkowego, którego wniosek dotyczy;
• kopie decyzji podatkowych, protokołów kontroli lub innych dokumentów
świadczących o zaistnieniu podwójnego opodatkowania;
• informacje dotyczące wszczętych przez podatnika lub podmioty powiązane, o
których mowa w pkt 1, postępowań podatkowych lub sądowych, łącznie z
wyrokami sądowymi wydanymi w sprawie;
• uzasadnienie wniosku
• oświadczenie podmiotu krajowego o gotowości bezzwłocznego udostępnienia
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych pełnej dokumentacji
oraz udzielenia wszelkich informacji mogących mieć wpływ na wynik sprawy
Analiza Ministra Finansów
Wszczęcie procedury
• Jeżeli w ocenie Ministra Finansów wniosek jest uzasadniony
• Sprawa nie może być przez niego załatwiona w ramach
procedur krajowych, w sposób uwzględniający wniosek
podmiotu krajowego,
Postępowanie Ministra Finansów
• Minister Finansów Informuje o tym właściwe organy innych
państw, których ten wniosek dotyczy
• Minister Finansów informuje podmiot krajowy o wszczęciu
procedury wzajemnego porozumiewania.
Obowiązki dokumentacyjne
Podmioty są zobowiązanie do prowadzenia dokumentacji obejmującej:
1) określenie funkcji, jakie spełniać będą podmioty uczestniczące w transakcji
(uwzględniając użyte aktywa i podejmowane ryzyko)
2) określenie wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją
oraz formę i termin zapłaty
3) metodę i sposób kalkulacji zysków oraz określenie ceny przedmiotu
transakcji
4) określenie strategii gospodarczej oraz innych działań w jej ramach - w
przypadku gdy na wartość transakcji miała wpływ strategia przyjęta przez
podmiot
5) wskazanie innych czynników - w przypadku gdy w celu określenia wartości
przedmiotu transakcji przez podmioty uczestniczące w transakcji
uwzględnione zostały te inne czynniki
6) określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do sporządzenia
dokumentacji korzyści związanych z uzyskaniem świadczeń - w przypadku
umów dotyczących świadczeń (w tym usług) o charakterze niematerialnym.
Zakres obowiązku
Obowiązek prowadzenia dokumentacji obejmuje
transakcję lub transakcje między podmiotami
powiązanymi, w których łączna kwota (lub jej
równowartość) wynikająca z umowy lub
rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna
kwota wymagalnych w roku podatkowym
świadczeń przekracza równowartość:
• 30.000 euro - w przypadku świadczenia usług, sprzedaży lub
udostępnienia wartości niematerialnych i prawnych, albo
• 50.000 euro - w pozostałych przypadkach
Rodzaje porozumień
Jednostronne
Porozumienie
Dwustronne
Wielostronne
Porozumienie jednostronne
Minister Finansów, na
prawidłowość wyboru
transakcyjnej między:
wniosek podmiotu krajowego, uznaje
i stosowania metody ustalania ceny
1) powiązanymi ze sobą podmiotami krajowymi lub
2)
podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a
tym podmiotem zagranicznym, lub
3)
podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a
innymi podmiotami krajowymi powiązanymi z tym samym
podmiotem zagranicznym
Porozumienie dwustronne
Minister Finansów
1. na wniosek podmiotu krajowego,
2. po uzyskaniu zgody władzy podatkowej właściwej dla podmiotu
zagranicznego powiązanego z wnioskodawcą,
3. uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny
transakcyjnej między podmiotem krajowym powiązanym z
podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym
Porozumienie wielostronne
W przypadku gdy porozumienie dotyczy
podmiotów zagranicznych z więcej niż
jednego państwa, jego zawarcie wymaga
zgody władz podatkowych państw,
właściwych dla podmiotów zagranicznych,
z którymi ma być dokonywana transakcja
Zakres porozumienia
Porozumienie obejmuje transakcje, które zostaną dokonane po
złożeniu wniosku o zawarcie porozumienia, jak i transakcje, których
realizację rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku
Porozumienia nie zawiera się w zakresie transakcji, których realizację
rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku o zawarcie porozumienia,
a które w dniu złożenia wniosku są objęte postępowaniem
podatkowym, kontrolą podatkową, postępowaniem kontrolnym
prowadzonym
przez
organ
kontroli
skarbowej
lub
postępowaniem przed sądem administracyjnym.
II GSK 421/08
„porozumienie w sprawie ustalania cen transakcyjnych
obejmuje transakcje, które zostaną dokonane po złożeniu
wniosku o zawarcie porozumienia, jak i transakcje,
których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia
wniosku, natomiast nie obejmuje transakcji ostatecznie
zrealizowanych przed doręczeniem decyzji w sprawie
porozumienia, o jakiej mowa w art. 20i § 1 Ordynacji
podatkowej. Ostateczne zrealizowanie oznacza przede
wszystkim jednoznaczne i ostateczne określenie ceny
transakcyjnej. ”
Obowiązki wnioskującego
Przedstawienie:
1) propozycji stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej,
2) opisu sposobu stosowania proponowanej metody w odniesieniu do
transakcji, która ma być przedmiotem porozumienia,
3) okoliczności mogących mieć wpływ na prawidłowe ustalenie ceny
transakcyjnej
4) dokumentów mających istotny wpływ na wysokość ceny
transakcyjnej, a w szczególności tekstów umów, porozumień i
innych dokumentów wskazujących na zamiary stron transakcji;
5) propozycji okresu obowiązywania porozumienia;
6) wykazu podmiotów powiązanych, z którymi ma być dokonywana
transakcja, wraz z ich zgodą na przedłożenie organowi właściwemu
w sprawie porozumienia wszelkich dokumentów dotyczących
transakcji i złożenia niezbędnych wyjaśnień.
Zakończenie postępowania
Postępowanie kończy się wydaniem decyzji, która zawiera:
1) oznaczenie podmiotów objętych porozumieniem;
2) wskazanie wartości transakcji objętych porozumieniem;
3) wskazanie rodzaju, przedmiotu transakcji objętych porozumieniem
oraz okresu, którego ono dotyczy;
4) wskazanie metody ustalania ceny transakcyjnej, algorytmu kalkulacji
ceny oraz innych reguł stosowania metody;
5) określenie istotnych warunków będących podstawą stosowania
metody, o której mowa w pkt 4, z uwzględnieniem podziału ryzyka,
pełnionych funkcji przez podmioty oraz marży realizowanej przez
podmioty, o których mowa w pkt 1;
6) termin obowiązywania decyzji (nie dłuższy niż 5 lat)
Czas trwania postępowania
1. Postępowanie w sprawie porozumienia jednostronnego powinno
być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu
6 miesięcy od dnia jego wszczęcia
2. Postępowanie w sprawie porozumienia dwustronnego powinno być
zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu roku
od dnia jego wszczęcia.
3. Postępowanie w sprawie porozumienia wielostronnego powinno
być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu
18 miesięcy od dnia jego wszczęcia.
Opłata
Wysokość opłaty od wniosku w sprawie porozumienia wynosi 1 procent
wartości transakcji będącej przedmiotem porozumienia, przy czym
dla porozumienia:
1) jednostronnego:
a) dotyczącego wyłącznie podmiotów krajowych - wynosi nie
mniej niż 5.000 zł i nie więcej niż 50.000 zł,
b) dotyczącego podmiotu zagranicznego - wynosi nie mniej niż
20.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł;
2)
dwustronnego lub wielostronnego - wynosi nie mniej niż 50.000 zł i
nie więcej niż 200.000 zł.
Dywidendy
Dywidendy, wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w umawiającym
się państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w
drugim umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym
drugim państwie (państwo rezydencji odbiorcy dywidendy)
Jednakże dywidendy te mogą być opodatkowane także w tym
umawiającym się państwie (państwo źródła), w którym spółka
wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego
państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce
zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się państwie, to
podatek tak wymierzony nie może przekroczyć:
a) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna
niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki
wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 25%,
b) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Opodatkowanie dywidend
Państwo B
Podatek od
dochodu z
dywidendy
Podatek od
dochodu
spółki B
Państwo A
Spółka A
Dywidenda
Spółka B
Metoda unikania opodatkowania
Art. 23A MK (metoda zwolnienia):
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym
się państwie osiąga dochód z dywidend lub odsetek, który może
być opodatkowany w drugim umawiającym się państwie, wówczas
pierwsze państwo zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu
tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w tym drugim
państwie.
Jednak takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, która
została obliczona przed dokonaniem odliczenia, i która odpowiada tej
części dochodu, która została osiągnięta z tego drugiego państwa
Skutek umowy:
spółka A pomniejsza podatek AA o
podatek AB (AA – AB). Ponosi też
koszt podatku BB
Państwo B
Podatek od
dochodu z
dywidendy –
podatek AA
Podatek od
dochodu
spółki B podatek BB
Państwo A
Spółka A
Dywidenda
Spółka B
Zwolnienie w państwie rezydencji
spółki zależnej
Zyski, które spółka zależna
wypłaca
swojej
spółce
dominującej, są zwolnione z
podatku potrącanego u źródła
dochodu.
Eliminowanie podwójnego
opodatkowania ekonomicznego
W przypadku gdy spółka dominująca, na mocy powiązania spółki
dominującej z jej spółką zależną, otrzymuje zyski podzielone,
państwo członkowskie spółki dominującej :
a) powstrzymuje się od opodatkowania takich zysków; albo
a) opodatkowuje te zyski, upoważniając jednocześnie spółkę
dominującą do odliczenia od kwoty podatku należnego części
podatku dochodowego od osób prawnych odnoszącej się do tych
zysków i zapłaconej przez spółkę zależną i każdą
podporządkowaną
spółkę
zależną
w
granicach
kwoty
odpowiedniego należnego podatku
Skutek dyrektywy:
1. całkowite zwolnienie z podatku od dywidend w
państwie A i B
2. Zwolnienie dywidendy w państwie B oraz
opodatkowanie dywidendy w państwie A z
odliczeniem podatku zapłaconego w państwie B
(AA-BB)
Państwo B
Podatek od
dochodu z
dywidendy –
podatek AA
Podatek od
dochodu
spółki B podatek BB
Państwo A
Spółka A
Dywidenda
Spółka B
Zaliczenie podatku od dywidend
wypłacanych z terytorium poza UE
Jeżeli spółki „krajowe” osiągają również dochody (przychody) poza
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym
państwie opodatkowaniu w rozliczeniu za rok podatkowy dochody
(przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym
państwie.
Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku
obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie
przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.
Unikanie podwójnego
opodatkowania ekonomicznego
W przypadku gdy:
1) spółka posiadająca osobowość prawną mająca siedzibę lub zarząd na
terytorium Polski uzyskuje dochody (przychody) z tytułu dywidend oraz
2) dochody (przychody) te uzyskiwane są z tytułu udziału w zyskach spółki
podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium państwa,
z którym Polska posiada obowiązującą umowę o unikaniu podwójnego
opodatkowania, niebędącego państwem członkowskim UE lub innym
państwem należącym do EOG albo Konfederacją Szwajcarską, oraz
3) spółka „polska” posiada w kapitale spółki „zagranicznej” bezpośrednio nie
mniej niż 75% udziałów (akcji)
- odliczeniu podlega również kwota podatku od dochodów, z których zysk
został wypłacony, zapłaconego przez spółkę „zagraniczną” w państwie
jej siedziby, w części odpowiadającej udziałowi spółki „krajowej” w
wypłaconym zysku spółki „zagranicznej”
Zwolnienie dywidendy wypłacanej
z terytorium UE
Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) uzyskiwane przez
spółki „krajowe” z tytułu dywidend wypłacanych przez osoby prawne mające
siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli
spełnione są łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym dywidendę jest spółka podlegająca w innym niż
Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim UE lub w innym państwie
należącym do EOG opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości
swoich dochodów
2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend jest spółka będąca
podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) spółka „krajowa” posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji)
w kapitale spółki „zagranicznej”
4) spółka „krajowa” nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
dochodowym od całości swoich dochodów
Opodatkowanie u źródła
Podatek
dochodowy
od
dochodów
(przychodów) z dywidend oraz innych
przychodów z tytułu udziału w zyskach osób
prawnych mających siedzibę lub zarząd na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala
się w wysokości 19% uzyskanego przychodu.
Zwolnienie od podatku u źródła
Zwalnia się od podatku dochodowego dochody (przychody) z dywidend oraz
inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są
łącznie następujące warunki:
1) wypłacającym dywidendę jest spółka będąca podatnikiem podatku
dochodowego,
mająca
siedzibę
lub
zarząd
na
terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej
2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend
„krajowych” osób
prawnych, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w
innym państwie członkowskim UE lub w innym państwie należącym do
EOG, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów,
3) Spółka „zagraniczna” posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
(akcji) w kapitale spółki „krajowej”
4) Spółka uzyskująca dochód nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów
Skutki stosowania przepisów
krajowych
Zasada – zaliczenie podatku zapłaconego u źródła (eliminacja
podwójnego opodatkowania prawnego)
W przypadku spółek z udziałem 75% (poza UE) odliczenia dotyczy
także podatku od dochodu, z którego dywidenda była wypłacona
(eliminacja podwójnego opodatkowania ekonomicznego)
Zwolnienie z podatku od dywidend (u źródła i w państwie rezydencji),
gdy obie spółki mają siedzibę w UE i udział wynosi co najmniej 10%
Raje
podatkowe
Unikanie
opodatkowania
Niedostateczna
kapitalizacja
Treaty
shopping
Pojęcie raju podatkowego
Państwo lub wyodrębnione dla celów
podatkowych terytorium (jurysdykcja
podatkowa), na którym zniesiono
opodatkowanie dochodu lub stworzono
preferencyjne warunki opodatkowania
dochodu
Rodzaje rajów podatkowych
Państwa (terytoria), w których nie występuje opodatkowanie dochodu
Państwa (terytoria), w których dochód opodatkowany jest według
niskich stawek podatkowych
Państwa, w których dochód opodatkowany jest według przeciętnych
stawek, lecz stworzone zostały szczególne preferencje dla inwestorów
Wykaz rajów podatkowych
1) Księstwo Andory;
19)
2) Anguilla - Terytorium Zamorskie Zjednoczonego
20)
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
3) Antigua i Barbuda;
21)
4) Aruba/Sint-Maarten/Curacao - Terytoria Królestwa
22)
Niderlandów;
23)
5) Wspólnota Bahamów;
24)
6) Królestwo Bahrajnu;
25)
7) Barbados;
8) Belize;
26)
9) Bermudy - Terytorium Zamorskie Zjednoczonego
27)
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
10) Brytyjskie Wyspy Dziewicze - Terytorium Zamorskie
28)
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
29)
Północnej;
30)
11) Wyspy Cooka - Samorządne Terytorium Stowarzyszone 31)
z Nową Zelandią;
32)
12) Wspólnota Dominiki;
33)
13) Gibraltar - Terytorium Zamorskie Korony Brytyjskiej;
34)
14) Grenada;
35)
15) Sark - Terytorium Zależne Korony Brytyjskiej;
16) Hongkong - Specjalny Region Administracyjny Chińskiej 36)
Republiki Ludowej;
17) Kajmany - Terytorium Zamorskie Zjednoczonego
37)
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
18) Republika Liberii;
Księstwo Liechtensteinu;
Makau - Specjalny Region Administracyjny Chińskiej
Republiki Ludowej;
Republika Malediwów;
Republika Wysp Marshalla;
Republika Mauritiusu;
Księstwo Monako;
Montserrat - Terytorium Zamorskie Zjednoczonego
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
Republika Nauru;
Niue - Samorządne Terytorium Stowarzyszone z Nową
Zelandią;
Republika Panamy;
Niezależne Państwo Samoa;
Republika Seszeli;
Federacja Saint Kitts i Nevis;
Saint Lucia;
Saint Vincent i Grenadyny;
Królestwo Tonga;
Turks i Caicos - Terytorium Zamorskie Zjednoczonego
Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych - Terytorium
Nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych;
Republika Vanuatu.
Ustawodawstwo antyrajowe
Opodatkowanie dywidendy
Włączenie dochodów do dochodów spółek macierzystych
Wyłączenie transakcji z kosztów uzyskania przychodów (odmowa uznania
podatku naliczonego)
Obowiązki dokumentacyjne
Obowiązki dokumentacyjne
Podmioty są zobowiązanie do prowadzenia dokumentacji obejmującej:
1) określenie funkcji, jakie spełniać będą podmioty uczestniczące w transakcji
(uwzględniając użyte aktywa i podejmowane ryzyko)
2) określenie wszystkich przewidywanych kosztów związanych z transakcją
oraz formę i termin zapłaty
3) metodę i sposób kalkulacji zysków oraz określenie ceny przedmiotu
transakcji
4) określenie strategii gospodarczej oraz innych działań w jej ramach - w
przypadku gdy na wartość transakcji miała wpływ strategia przyjęta przez
podmiot
5) wskazanie innych czynników - w przypadku gdy w celu określenia wartości
przedmiotu transakcji przez podmioty uczestniczące w transakcji
uwzględnione zostały te inne czynniki
6) określenie oczekiwanych przez podmiot obowiązany do sporządzenia
dokumentacji korzyści związanych z uzyskaniem świadczeń - w przypadku
umów dotyczących świadczeń (w tym usług) o charakterze niematerialnym.
Zakres obowiązku
Obowiązek sporządzenia dokumentacji obejmuje transakcję, w związku z którą
zapłata należności wynikająca z takiej transakcji dokonywana jest
bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce
zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym
szkodliwą konkurencję podatkową, jeżeli łączna kwota (lub jej
równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku
podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń
przekracza równowartość 20.000 euro.
Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnicy są
obowiązani do przedłożenia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia
doręczenia żądania tej dokumentacji przez te organy.
Pojęcie niedostatecznej
kapitalizacji
Powoływanie przez spółkę mającą siedzibę
na terenie jednego państwa spółki na
terenie innego państwa spółki o najniższym
możliwym
kapitale
zakładowym
i
finansowanie jej działalności z pożyczek
udzielanych przez spółkę macierzystą
Skutki niedostatecznej kapitalizacji
Unikania ryzyka gospodarczego
Wysokie koszty podatkowe prowadzonej działalności
gospodarczej (koszty odsetek od udzielonych pożyczek)
Transferowanie potencjalnego zysku do kraju spółki
macierzystej
Przeciwdziałanie niedostatecznej
kapitalizacji
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej
udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25%
udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy)
posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki,
jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy)
tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec
innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w
kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie
trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w
jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną
na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do
spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej
spółdzielni
W przypadku pożyczek udzielonych przez
A lub B spółce C odsetki od kwoty ponad
300.000 nie stanowią kosztów uzyskania
przychodów
Spółka A
• 25 %
udziałów
w spółce B
Spółka B
• 25 %
udziałów
w spółce A
Spółka C
• Kapitał
zakładowy
spółki C =
100.000
Przeciwdziałanie niedostatecznej
kapitalizacji
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:
odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce,
jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz)
posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia
spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców
(akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów
(akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25%
udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec
spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność
wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka
(kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień
zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni,
członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni;
W przypadku pożyczek udzielonych przez B
spółce C odsetki od kwoty ponad 300.000 nie
stanowią kosztów uzyskania przychodów
Spółka A
Spółka B
pożyczka
Spółka C
Kapitał
zakładowy
100.000
Pojęcie
Tworzenie
łańcucha
podmiotów
rejestrowanych
w
poszczególnych
państwach
wykorzystywanego
do
przepływu dochodu, majątku lub
kapitału w możliwie najkorzystniejszy
sposób
Możliwe korzyści
Redukcja opodatkowania w państwie źródła
Redukcja opodatkowania w państwie rezydencji
beneficjenta zysku
Redukcja opodatkowania w państwie rezydencji
faktycznego beneficjenta zysku
Mechanizm treaty shopping
Kraj A
Regularne
opodatkowanie
dochodu
Kraj B
(korzystna umowa
z A lub C)
Kraj C
Metody krajowe
Metody zapobiegania
unikaniu
opodatkowania
Metody umowne
Krajowe sposoby przeciwdziałania
unikaniu opodatkowania
Nadużycie prawa
Wykładnia prawa
Treść czynności przed jej formą
Cel działalności
Czynność pozorna
Klauzule generalne
Umowne sposoby
przeciwdziałania unikaniu
opodatkowania
Zakład
Zasada długości ramienia
Właściciel należności
Spółki artystyczne

similar documents