Zielona herbata jako źródło glinu w naszej diecie. Poster.

Report
S
ac
ó
w
C
h
t
n
emi
e
d
iU
tu
skie go w Ki
e
ow
l
c
“KALCYT”
an
t
u
J
a
e
na K
t
y
s
r
oc
e
w
h
ni
Chrabąszcz Mirosława, Dusik Małgorzata
Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy
Jana Kochanowskiego w Kielcach, Instytut Chemii
oło Nauko
w
h*K
e
Historia herbaty zielonej
Jak głosi legenda po raz pierwszy herbatę zieloną spożył
cesarz chiński Shen Nong, któremu kilka uschniętych listków z
krzewu wpadło do gorącej wody. Jednak trudno ustalić
początki, wiadomo, że zapiski dotyczące tego napoju sięgają
VIII p.n.e.
Herbata jest napojem powszechnie spożywanym na całym
świecie, który przyrządza się z odpowiednio spreparowanych
liści krzewu herbacianego. Jest ona źródłem licznych związków
(flawonoidy, alkaloidy, polifenole), w tym również witamin,
antyoksydantów,
aminokwasów
oraz
mikroelementów
wpływających pozytywnie na organizm człowieka.
www.wspodnicy.pl
Właściwości
Herbata wykazuje zwiększoną tolerancję na glin, który może
gromadzić w liściach w dużych ilościach. Zawartość tego
pierwiastka zależy od rodzaju herbaty i waha się w granicach
od 500 do 20000 ppm [1]. Glin w niewielkich ilościach działa
osłaniająco na błony śluzowe żołądka i dwunastnicy. Średnia
dzienna dawka pobierana przez dorosłego człowieka wynosi
ok. 45 mg, a bezpieczna ok. 7 mg na kg masy ciała. Nadmiar
glinu w diecie jest niepożądany [2], prowadzi bowiem do
wapnienia tkanek miękkich, niedokrwistości oraz zaburzeń
neurologicznych.
Podwyższone
zawartości
glinu
w
uszkodzonych komórkach mózgu u chorych na Alzheimera
mogą świadczyć jego pośrednim wpływie na rozwój choroby
[3].
0.21
Flosana
0.12
Twinnings
G.T.&Orange
0.06
Sir Roger h.
liściasta
0.11
Z miodem
Z cytryną
Z cukrem
Zaparzana
0.21
0.18
0.21
0.23
0.23
0.24
0.26
Tesco G.T.
0.18
Lipton Clear
G.T.
0.22
0.19
0.23
0
0.1
0.2
26,9815
www. bigazeta.pl
Metodyka badań
0.26
0.29
0,20
0.21
0.23
Al
13
Celem
przeprowadzonych
badań
było
oznaczenie zawartości glinu w naparach
różnych
rodzajów
zielonych
herbat
dostępnych na polskim rynku oraz wpływu
dodatków (cukru, miodu, cytryny) na proces
parzenia. Glin w uzyskanych naparach
oznaczono
metodą
spektrofotometryczną
wykorzystując jego zdolność do tworzenia
barwnych kompleksów z eriochromocyjaniną.
Intensywność powstałego zabarwienia była
proporcjonalna
do
stężenia
badanego
pierwiastka w powstałym naparze.
mg/l
0.3
0.4
Literatura:
[1] Márcia Reto & Maria Eduardo Figueira &Helder Mota Filipe & Cristina M. M.
Almeida 2007 Chemical Composition of Green Tea (Camellia sinensis) Infusions
Commercialized in Portugal Springer Science 62:139–144
[2] Availability of aluminium from tea and coffee 1997 Mario Muller á Manfred
Anke á Heike Illing-Gunther Springer 205:170-173
[3] Kabata- Pendias A. – Biogeochemia pierwiastków śladowych, Warszawa
Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999.
[4] www.eyeliner.pl
Wyniki
Największe zawartości glinu znajdowały się
w herbatach: Lipton Clear Green Tea oraz
Green Tea natural Tesco. Znaczne ilości glinu
zaobserwowano
dodatkiem
cukru
w
przypadku
herbaty
firmy
Flosana.
W pozostałych herbatach zawartość glinu
wahała się od 0,06 mg/l (Twinnings Green Tea
& Orange) do 0,26 mg/l (tab. 1).

similar documents