Δρ. Τσέλιου Π. - Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

Report
ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ
ΣΤΑ
ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΚΑ
ΚΑΙ
ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ
Δρ. ΤΣΕΛΙΟΥ ΠΑΡΘΕΝΟΠΗ
Διευθύντρια Βιοπαθολόγος
Κέντρο Αιμοδοσίας Γ.Ν.Πατρών «Ο Άγιος Ανδρέας»
ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ
ΑΙΜΗ + ΣΦΑΙΡΙΝΗ
ΣΙΔΗΡΟΥΧΟΣ ΧΡΩΣΤΙΚΗ
Η σφαιρίνη αποτελεϊται από 4 πρωτεϊνικές αλυσίδες . ανά δύο όμοιες ( ζεύγη)
ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ Α
( περίπου 98% )
α 2 β2
ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ Α2 ( περίπου 2,5% )
α 2 δ2
ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ F
α2 γ2
:
ΕΜΒΡΥΪΚΗ
ΓΟΝΙΔΙΑ
Γενετικά στοιχεία των χρωμοσωμάτων ευρισκόμενα
στον πυρήνα των κυττάρων. Προσδιορίζουν τους
χαρακτήρες που κληρονομούμε
ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ
Βλάβη στα γονίδια
πχ
Μετάλλαξη ( αντικατάσταση των βάσεων στην
Αλληλουχία του DNA)
ή
Αποκοπή ολόκληρων τμημάτων
ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ
ΑΝΑΙΜΙΑ
(ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΑ )
Οφείλεται σε Γ Ε Ν Ε Τ Ι Κ Η Β Λ Α Β Η .
Αφορά
τα
γονίδια
που
είναι
υπεύθυνα
για
την
δημιουργία
των α ή β αλυσίδων.
Προκύπτει σοβαρή ελάττωση ή
κατάργηση των α λυσίδων α ή β.
α - Μεσογειακή Αναιμία
β- Μεσογειακή Αναιμία
Ανάλογα με τον
Γενετικό φαινότυπο
Η γενετική βλάβη μπορεί να αφορά μεταβολή όχι μόνο στην ποσότητα
αλλά και στην ποιότητα των αλυσίδων, με αποτέλεσμα την δημιουργία
μίας παθολογικής αιμοσφαιρίνης π χ
α ι μ ο σ φ α ι ρ ί ν η S που
Χαρακτηρίζει την Δ ρ ε π α ν ο κ υ τ τ α ρ ι κ ή Α ν α ι μ ί α .
Ο Αμερικανός παιδίατρος Cooley μαζί με τον Lee, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε
την Μεσογειακή Αναιμία σε παιδιά μεταναστών από τις μεσογειακές χώρες ,το 1925
Ο Έλληνας γιατρός Κ α μ ι ν ό π ε τ ρ ο ς από την Ιεράπετρα της Κρήτης ήταν
αυτός που διαπίστωσε πρώτος ότι η πάθηση είναι κ λ η ρ ο ν ο μ ι κ ή , μελετώντας
τους γονείς των ασθενών αυτών που βρέθηκαν να παρουσιάζουν και αυτοί κάποιες
ανωμαλίες στο αίμα τους
Η β – Μεσογειακή Αναιμία ή β – Θαλασσαιμία είναι η Σ Υ Χ Ν Ο Τ Ε Ρ Η
Υπάρχουν διάφορες διαβαθμίσεις όσον αφορά την κλινική της βαρύτητα
Αυτό εξαρτάται από το εάν έχουμε
πλήρη κατάργηση της λειτουργίας του γόνου β
(δεν γίνεται σύνθεση αλυσίδων)
ή μείωση της λειτουργίας , μεγάλη ή μικρή, οπότε
συντίθενται κάποιες μικρές ποσότητες αλυσίδων β, ανεπαρκείς όμως.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ
Μ είζων
3
ΔΙΑΒΑΘΜΙΣΕΙΣ
β – Μεσογειακή
Αναιμία
(ΟΜΟΖΥΓΟΣ)
Ενδιάμεση
β – Μεσογειακή
Αναιμία
Ετερόζυγη
β – Μεσογειακή
Αναιμία
Μ είζων β – Μεσογειακή Αναιμία
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ
ΧΡΟΝΙΑ
ΒΑΡΕΙΑ
Α Ι Μ Ο ΛΥ Τ Ι Κ Η Α Ν Α Ι Μ Ι Α
ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ
ΚΛΙΝΙΚΗ
ΕΙΚΟΝΑ
Η πλήρης ή μερική έλλειψη των β – αλυσίδων
οδηγεί σε περίσσεια των α – αλυσίδων
Αυτό σημαίνει πλήρη ή μερική έλλειψη
Αιμοσφαιρίνης Α
Τα συμπτώματα εμφανίζονται τα
δύο πρώτα χρόνια της ζωής
( 6 – 24 μήνες )
Εναλλακτικά δημιουργούνται γ – αλυσίδες που
μαζί με τις α – αλυσίδες σχηματίζουν
Αιμοσφαιρίνη F
Οι α – αλυσίδες που πλεονάζουν
κατακρημνίζονται στα ερυθροκύτταρα με
αποτέλεσμα την
Χρόνια Αιμόλυση
Η αναιμία ερεθίζει τον μυελό των οστών προς
δημιουργία νέων ερυθροκυττάρωνπου όμως είναι
παθολογικά και καταστρέφονται γρήγορα .
Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος
που λέγεται Ανεπιτυχής Ερυθροποίηση
Υπερπαραγωγή ερυθροποιητικού ιστού
Βαρειά Αναιμία
Hb 1–7 gr/dl
Έ ντονη Ωχρότητα, Ίκτερος
Σκούρο χρώμα του δέρματος
Διόγκωση ήπατος και σπληνός
Οστικές αλλοιώσεις
ΚΡΙΤΗΡΙΑ
ΕΝΑΡΞΗΣ
Μ Ε ΤΑ Γ Γ Ι Σ Ε Ω Ν
Ε ΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Γενική Αίματος, Hb < 7 gr/dl σε δύο διαδοχικές εξετάσεις εντός 15 ημερών
Ηλεκτροφόρηση Αιμοσφαιρίνης
Χρωματογραφία (HPLC)
Εξετάσεις μοριακής βιολογίας (μελέτη αλυσίδων)
Κ Λ ΙΝ ΙΚ Η Ε ΙΚΟΝ Α
Παθολογικό προσωπείο
Καθυστέρηση στην ανάπτυξη
Παθολογικά κατάγματα
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΟΜΟΖΥΓΗ β- ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ
Πριν από την πρώτη μετάγγιση γίνεται τ α υ τ ο π ο ί η σ η τ ω ν ΑΒΟ , Rh
και των άλλων Αντιγονικών συστημάτων ( Kell, Kidd, Duffy, MNSs κλπ).
Ορολογικός και Μοριακός έλεγ χος λοιμώξεων
( H B V, H C V, H I V, H T LV, C M V )
Εμβολιασμός έναντι της Ηπατίτιδας Β .

Μετάγγιση Φ ρ έ σ κ ο υ Α ί μ α τ ο ς < 7 ημερών ή
< 14 ημερών αν οι ασκοί περιέχουν προσθετικό διάλυμα

της

Κατά φαινότυπο Rhesus, ως προς τα αντιγόνα D, C, c, E, e

Αρνητικό ως προς το αντογόνο Kell

Χορηγούνται Σ υ μ π υ κ ν ω μ έ ν α

Λευκαφαιρεμένα

Πλυμμένα
ίδιας ομάδας κατά ΑΒΟ
Ερυθρά
Αιμοσφαίρια
σε ασθενείς με αλλεργικές αντιδράσεις
Μ ε τ α γ γ ί ζο ν τ α ι 1 0 – 1 5 m l ε ρ υ θ ρ ώ ν / K g Β ά ρ ο υ ς σ ώ μ α τ ο ς
Σ Τ Ο Υ Σ Κ Α ΡΔ Ι Ο Π Α Θ Ε Ι Σ :
Μ ε τ α γ γ ί ζο ν τ α ι 5 m l ε ρ υ θ ρ ώ ν / K g Β ά ρ ο υ ς σ ώ μ α τ ο ς
Δ Ι Α Ρ Κ Ε Ι Α Μ Ε ΤΑ Γ Γ Ι Σ Η Σ : 2 – 3 Ω Ρ Ε Σ / Μ Ο Ν Α Δ Α
ΠΡΙΝ ΑΠΌ ΚΆΘΕ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ :
 Έ λ ε γ χ ο ς Α ν τ ι ε ρ υ θ ρ ο κ υ τ τ α ρ ι κ ώ ν Α ν τ ι σ ω μ ά τ ω ν για την
πιθανή παρουσία α λ λ ο α ν τ ι σ ω μ ά τ ω ν
 Έλεγχος Συμβατότητας ΔΟΤΗ – ΔΕΚΤΗ
( Ε Ρ Υ Θ ΡΑ Α Ι Μ Ο Σ Φ Α Ι Ρ Ι Α Α Σ ΚΟ Υ - Ο Ρ Ο Σ Α Σ Θ Ε Ν Ο Υ Σ
 Μ έ τ ρ η σ η τ η ς τ ι μ ή ς τ η ς H b πριν και μετά την μετάγγιση
Ηb π ρ ο μ ε τ ά γ γ ι σ η ς
9 – 10 gr/dl (όχι λιγότερο)
11 – 12 gr/dl (καρδιοπαθείς)
Hb μ ε τ ά μ ε τ ά γ γ ι σ η
14 - 15 gr/dl (όχι περισσότερο)
ΑΠΟΣΙΔΗΡΩΣΗ
Η θεραπεία της Αποσιδήρωσης πρέπει να αρχίζει μεταξύ της 10ης και 20ης μετάγγισης
Η ρύθμιση και ο έλεγχος της πορείας της αποσιδήρωσης γίνεται με δύο εξετάσεις :
Μέτρηση της Φεριτίνης του ορού
Δοκιμασία Αποσιδήρωσης με Desferal
Συλλέγονται 3 – 4 δείγματα ούρων 24ώρου μετά την χορήγηση διαφορετικών
δόσεων Desferal και μετράται η αποβολή του σιδήρου
Η Φεριτίνη δεσμεύει σίδηρο στις αποθήκες του ήπατος και γενικά στους ιστούς
Το ποσό της Φεριτίνης που κυκλοφορεί στο αίμα είναι ανάλογο με το ποσό του
Αποθηκευμένου σιδήρου
Τα μικρά παιδιά έχουν φυσιολογικές τιμές Φεριτίνης 100 – 400 ng/ml πριν την έναρξη
των μεταγγίσεων
Ένα παιδί που μεταγγίζεται και δεν κάνει αποσιδήρωση θα έχει :
στα 2 χρόνια :
Φεριτίνη ≈ 2.000
στα 5 χρόνια :
Φεριτίνη ≈ 7.000
στην εφηβεία :
Φεριτίνη ≈ 10.000
αργότερα :
Φεριτίνη
> 15.000
NTINA ΠΟΛΙΤΗ : ΘΕΡΑΠΕΙΑ Μ.Α
H έλλειψη της κατάλληλης θεραπείας
ΦΡΕΣΚΟ ΑΙΜΑ,
ΤΑΥΤΟΣΗΜΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
ΚΑΤΆ ΦΑΙΝΟΤΥΠΟ RHESUS
Σε συνδυασμό με την έλλειψη αποσιδήρωσης ή μη σωστής εφαρμογής της έχει σαν
Αποτέλεσμα να ελαττώνεται το διάστημα μεταξύ των μεταγγίσεων
Υ Π Ε Ρ Μ Ε ΤΑ Γ Γ Ι Σ Η - Υ Π Ε Ρ Φ Ο Ρ Τ Ω Σ Η Τ Ο Υ Ο Ρ Γ Α Ν Ι Σ Μ Ο Υ Μ Ε Σ Ι Δ Η Ρ Ο
Κ Α Ι Ε Ν Α Π Ο Θ Ε Σ Η Τ Ο Υ Σ ΤΑ Δ Ι Α Φ Ο ΡΑ Ο Ρ Γ Α Ν Α
Κ Α ΡΔ Ι Α Κ Η Α Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α
Η Π ΑΤ Ι Κ Ε Σ Ε Π Ι Π Λ Ο Κ Ε Σ , Χ Ο Λ Ο Λ Ι Θ Ι Α Σ Η , Χ Ο Λ Ο Κ Υ Σ Τ Ο Π Α Θ Ε Ι Α
ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
EΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΕΣ
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
Εμφανίζονται ολοένα και πιο συχνά στους πάσχοντες, διότι έχει αυξηθεί η διάρκεια ζωής
 Κα θ υ σ τ έ ρ η σ η σ ω μ α τ ι κ ή ς α ν ά π τ υ ξ η ς λ όγω των αραιών μεταγγίσεων
 Καθυστέρηση της ήβης δηλαδή της εμφάνισης των
χαρακτηριστικών του φύλου
 Υ π ο γ ε ν ν η τ ι σ μ ό ς λόγω της υπερφόρτωσης των ενδοκρινών αδένων με σίδηρο
Α ΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ : Ορμονική θεραπεία και Συστηματική Αποσιδήρωση
 Διαβήτης
ΑΞ ΙΟΣΗ ΜΕΙΩΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Σήμερα έχει αυξηθεί σημαν τικά το προσδόκιμο επιβίωσης
Ολοένα και περισσότεροι πάσχοντες παντρεύονται και κάνουν παιδιά
Ενδιάμεση β – Μεσογειακή Αναιμία
Εμφανίζεται μετά τον έκτο χρόνο της ζωής
Τα συμπτώματα είναι πιο ήπια
Μέτρια Αναιμία
(Hb 7-10 gr/dl)
H ανάπτυξη σε ύψος είναι φυσιολογική
Χωρίς ιδιαίτερα ενδοκρινολογικά προβλήματα
Αποφυγή των μεταγγίσεων
Εξατομικευμένη Θεραπεία
ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΕΞΙΑΣ
Η Ι Κ Α Ν Ο Τ Η Τ Α Γ Ι Α Δ ΡΑ Σ Τ Η Ρ Ι Ο Τ Η Τ Ε Σ
Η Φ Υ Σ Ι Ο Λ Ο Γ Ι Κ Η Α Ν Α Π Τ Υ Ξ Η Σ ΤΑ Π Α Ι Δ Ι Α
Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΑΝΩΜΑΛΙΩΝ
Είναι οι Καθοριστικοί
Παράγοντες για την
Α Ν Α Γ Κ Α Ι Ο Τ Η ΤΑ
Μ Ε ΤΑ Γ Γ Ι Σ Ε Ω Ν
ΤΩΝ
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
ΣΤΗΝ
ΜΕΤΑΓΓΙΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ
ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΑ
 Ελάττωση της Hb < 5 mgr/dl
 Ελάττωση της Hb με εκσεσημασμένη αύξηση
του σπλήνα με ρυθμό 3 cm / έτος
 Ελαττωμένη ανάπτυξη
 Ελαττωμένη αντοχή στην άσκηση
 Προβλήματα στην ανάπτυξη των δευτερογενών
χαρακτηριστικών του φύλου.
 Κύηση
 Λοίμωξη
 Ειδικές επιπλοκές (καρδιακή ανεπάρκεια, πνευμονική υπέρταση
θρομβώσεις, έλκη κνημών, πριαπισμός)
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ
Πριν από την πρώτη μετάγγιση γίνεται τ α υ τ ο π ο ί η σ η τ ω ν ΑΒΟ , Rh
και των άλλων Αντιγονικών συστημάτων ( Kell, Kidd, Duffy, MNSs κλπ).
Ο ρ ο λ ο γ ι κ ό ς κ α ι Μ ο ρ ι α κ ό ς έ λ ε γ χ ο ς λ ο ι μ ώ ξ ε ω ν (HBV, HCV, HIV,
HTLV,CMV)
Εμβολιασμός έναντι της Ηπατίτιδας Β .
Χορήγηση συμβατών ερυθροκυττάρων ως προς το σύστημα
Rhesus ( D,C,c,E,e ) και σύσ τημα Kell , HbS ARNHTIKA
H χορήγηση ερυθρών σύμφωνα με τον εκτεταμένο φαινότυπο
του
ασθενούς
εφαρμόζεται
μόνο
αν
εμφανισθούν
αλλοαντισώματα
Η αρχική θεραπεία σκοπεύει στην διόρθωση της αναιμίας μέσω της μετάγγισης ΣΕ
Τιμή Hb μετά την μετάγγιση : < 11 gr/dl
Αποφεύγονται οι επιπλοκές από την υπερφόρτωση της κυκλοφορίας και της
Υπεργλοιότητας του αίματος
Για τους ασθενείς με τιμή Hb > 9gr/dl απαιτείται ε λ ά τ τ ω σ η τ η ς HbS
Εφαρμογή Α φ α ι μ α ξ ο μ ε τ ά γ γ ι σ η ς
Οι τακτικές μεταγγίσεις βελτιώνουν την αναιμία με αποτέλεσμα να :
 Προλαμβάνονται τ α Α γ γ ε ι ο α π ο φ ρ α κ τ ι κ ά ε π ε ι σ ό δ ι α που οδηγούν σε
Οξύ Θωρακικό Σύνδρομο, Εγκεφα λικά επεισόδια κλπ
 Καταστέλλεται η σύνθεση ελαττωματικών ερυθροκυττάρων, εμποδίζοντας έτσι
την αιμόλυση και την υπερπηκτικότητα
 Προλαμβάνεται ή θεραπεύεται η Πνευμονική Υπέρταση
ΠΟΙΕΣ ΕΊΝΑΙ ΟΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΤΗΝ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ
ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ
ΟΞΕΙΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ
Εμφανίζεται 5-6 ημέρες μετά από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού ή του
Γαστρεντερικού συστήματος
ΤΙΜΗ Hb = 3 – 7 gr/dl
O Π α ρ β ο ϊ ό ς Β 1 9 είναι ο κύριος υπεύθυνος . Είναι ά μ ε σ α κ υ τ τ α ρ ο τ ο ξ ι κ ό ς
στις πρόδρομες μορφές των ερυθροκυττάρων, προκαλώντας
Παροδική κατασ τολή της ερυθροποίησης
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Μετάγγιση Αίματος
χωρίς
Υπερμετάγγιση
ΤΙΜΗ Hb όχι μεγαλύτερη από 10 gr/dl
ΟΞΕΙΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ
Λόγω Σπληνικού Εγκλωβισμού
ΤΥΠΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Ξαφνική αδυναμία, ωχρότητα, ταχυκαρδία, ταχύπνοια και αίσθημα κοιλιακής πληρότητας
Εμφανίζεται από την ηλικία των 3 μηνών ή και 5 εβδομάδων έως 5 ετών
Πτώση της Hb > 2 gr/dl
Διόγκωση του σπλήνα
Θ Ν Η Τ Ο Τ Η ΤΑ 1 2 % Μ Ε Σ Α Σ Ε Λ Ι Γ Ε Σ Ω Ρ Ε Σ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Άμεση εισαγωγή στο νοσοκομείο
Μετάγγιση Αίματος
χωρίς
Υπερμετάγγιση
ΟΞ Υ Ι Σ Χ Α Ι Μ Ι Κ Ο Ε Γ Κ Ε Φ Α Λ Ι Κ Ο Ε Π Ε Ι Σ Ο Δ Ι Ο
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Αφ α ι μ α ξ ο μ ε τ ά γ γ ι σ η
Ώστε να ελαττωθεί η Hb S < 30 %
Tιμή Hb : 10 gr/dl
ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Α φ α ι μ α ξ ο μ ε τ ά γ γ ι σ η σε μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις (καρδιοθωρακική,
νευροχειρουργική ) στην αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
HbS < 30 %
Α π λ ή μ ε τ ά γ γ ι σ η α ί μ α τ ο ς σε μικρού ή μεσαίου κινδύνου επεμβάσεις
Τιμή Ηb προεγχειρητικά : 10 gr/dl
ΟΞΥ
Θ Ω ΡΑ Κ Ι ΚΟ Σ Υ Ν Δ Ρ Ο Μ Ο
Είναι κατάσταση υψηλού κινδύνου για εμφάνιση αναπνευστικής ανεπάρκειας
Θεωρείται ως πιθανή διάγνωση σε κάθε πάσχοντα από ΔΑ που εμφανίζει
Αναπνευστικά προβλήματα
ΑΙΤΙΑ
Λοίμωξη, Λιπώδης εμβολή, Πνευμονικά έμφρακτα
Η Κ Λ Ι Ν Ι Κ Η Ε Ι Κ Ο Ν ΑΗΗΗΗΞΗΞΗΓ
ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ
Πυρετός, δύσπνοια, συμπτώματα από το αναπνευστικό γενικά
Α/α Θώρακος : Νέες πνευμονικές διηθήσεις
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ :
Αφαιμαξομετάγγιση
Σ Υ Ν Δ Ρ Ο Μ Ο Υ Π Ε Ρ Α Ι Μ Ο ΛΥ Σ Η Σ
Είναι επιπλοκή ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ
Συμβαίνει κατά την διάρκεια επώδυνων κρίσεων, ύστερα από επιβραδυνόμενες
αιμολυτικές αντιδράσεις
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Ό Χ Ι Μ Ε ΤΑ Γ Γ Ι Σ Η Α Ι Μ ΑΤ Ο Σ
Χορήγηση κορτιζόνης , γ-σφαιρίνης , ανοσοκατασταλτικών
ΣΠΛΗΝΕΚΤΟΜΗ
Γίνεται στις περιπτώσεις εκείνες όπου οι πάσχοντες δεν μεταγγίζονται ικανοποιητικά
Και ζουν πολλά χρόνια με χαμηλή αιμοσφαιρίνη
Υπερπλασία του μυελού των οστών λόγω της υπερλειτουργίας
Βράχυνση του χρόνου ζωής των ερυθροκυττάρων διότι είναι παθολογικά και
Καταστρέφονται
Διόγκωση του σπλήνα λόγω Υπερλειτουργίας αυτού
Διόγκωση του ήπατος ανάπτυξη χολολίθων
Η βαριά αναιμία κουράζει την καρδιά Καρδιακή Ανεπάρκεια
Ο σπλήνας που υπερλειτουργεί καταστρέφει , εκτός από τα ερυθρά, τα λευκά και
Τα αιμοπετάλια
ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΣΠΛΗΝΕΚΤΟΜΗ ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ
ΑΣΘΕΝΕΙΣ. ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΕΊΝΑΙ ΜΙΚΡΟ ( οι ανάγκες για μετάγγιση δεν
μεταβάλλονται σημαντικά)
Ο κίνδυνος των σοβαρών λοιμώξεων αντιμετωπίζεται με τον εμβολιασμό κατά του
πνευμονιοκόκκου και προφυλακτική χορήγηση πενικιλλίνης πριν και μετά
την επέμβαση, εφ’όρου ζωής.

similar documents