ΤÎ

Report
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
ΕΒΔΟΜΑΔΑ
ΤΡΑΓΕΑ ΓΙΩΤΑ
ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ
14
ΜΑΘΗΣΙΑΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Θέση σε σχέση με το V / Q

Καθορισμός και αξιολόγηση της Αναπνοής

Τοποθέτηση και αναπνοή

Τοποθέτηση και FRC

Τοποθέτηση και Πόνος
ΣΤΟΧΟΙ ΣΩΣΤΗΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ
Χαλάρωση
 Ανακούφιση από τον πόνο
 Βελτίωση αερισμού, αιμάτωσης, V/Q
 Έλεγχο δύσπνοιας
 Μείωση αναπνευστικού έργου / αποτελεσματική
λειτουργία του διαφράγματος και των επικουρικών
μυών
 Παροχέτευση

V/Q: ΤΟ ΚΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΥΨΕΛΙΔΙΚΟΥ ΑΕΡΙΣΜΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΩΣΗ

V / Q φυσιολογικό: ιδανικό = 1

↑ νεκρού χώρου δηλαδή V / Q > 1 / ισούται με το άπειρο (όταν το
μεγαλύτερο μέρος του αερισμού χάνεται)

↑ shunt / φυσιολογική παράκαμψη δηλαδή V / Q <1 / ισούται με
το μηδέν (η ποσότητα του αίματος που αποτυγχάνει να
οξυγονωθεί, όταν διέρχεται διαμέσου των πνευμόνων π.χ.
ατελεκτασία, πύκνωση)

V / Q: Είναι υψηλό στην κορυφή και χαμηλό στη βάση του
πνεύμονα

Αερισμός : καλύτερος στην κορυφή του πνεύμονα

Αιμάτωση : καλύτερη στις βάσεις
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΟΝ
ΚΥΨΕΛΙΔΙΚΟ ΑΕΡΙΣΜΟ

Βαρύτητα σε σχέση με

Ενδοτικότητα του πνεύμονα

Υπεζωκοτική πιέση (υψηλή στην κορυφή/χαμηλή στη
βάση)

Θέση του διαφράγματος

Καθιστή ή όρθια (μεγ.π.ο)

Ύπτια


Πλάγια
Παθολογικές καταστάσεις
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ
ΤΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΙΜΑΤΩΣΗ

ΒΑΡΥΤΗΤΑ

ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ

ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ V/Q

Όρθια θέση
↑ F.R.C
 ↑ V.C .
 ↑ την προσθιοπίσθια διάμετρο του θώρακα
 ↓ την καρδιακή παροχή και τη φλεβική επιστροφή
 ↓ την κυρτότητα του διαφράγματος στο τέλος της εκπνοής ( οι
θόλοι έλκονται προς τα κάτω)
 ↑ τις λιμνάζοντες εκκρίσεις στις βάσεις των πνευμόνων
 Καλύτερη έκπτυξη των βάσεων με βαθειά εισπνοή
 Καλύτερη κατανομή του αερισμού και της αιμάτωσης
στις βάσεις του πνεύμονα.
 Καλύτερος κατά λεπτό αερισμός

ΎΠΤΙΑ
↓ έκπτυξη προσθιοπίσθια / κατακόρυφη διάμετρος
του θώρακα
 ↓ F.R.C (500-1000mls μικρότερη από την όρθια)
 ↑ τις λιμνάζοντες εκκρίσεις στις οπίσθιες περιοχές
 ↑ το κλείσιμο των αεραγωγών
 ↑ την κυρτότητα του διαφράγματος στο τέλος της
εκπνοής ( στην πιο υψηλή θέση – μέγιστη τροχιά
κίνησης)
 ↑ ο κεντρικός όγκος αίματος
 Η σχέση αερισμού – αιμάτωσης παρουσιάζει
αύξηση από τις μη εξαρτώμενες (κορυφή) στις
εξαρτώμενες περιοχές (βάσεις) του πνεύμονα.

ΠΛΑΓΙΑ ΚΑΤΑΚΛΙΣΗ
↑ την προσθοπίσθια διάμετρο του θωρακικού
τοιχώματος
 ↑ τον αερισμό στις βάσεις των πνευμόνων
 ↓ F.R.C
 Ο θόλος του διαφράγματος που βρίσκεται προς τα
κάτω εκπτύσσεται περισσότερο / βελτίωση
οξυγόνωσης
 Διευκολύνεται η έκπτυξη του ημιθωρακίου που
βρίσκεται από πάνω

ΑΝΑΡΡΟΠΗ ΘΕΣΗ
↑ ο κεντρικός όγκος αίματος
 Προωθεί την έκπτυξη των βάσεων
 Αυξάνει τη δύσπνοια ?

ΚΑΘΙΣΤΗ




Καλύτεροι πνευμονικοί
όγκοι
Αυξημένο
αναπνευστικό έργο
Οι θόλοι του
διαφράγματος χαμηλά
Καλύτερος κατά λεπτό
αερισμός
ΧΑΛΑΡΗ ΚΑΘΙΣΤΗ ΘΕΣΗ
Πλεονέκτημα στο
διάφραγμα
 Μειωμένο
αναπνευστικό έργο
 Καλοί πνευμονικοί
όγκοι

ΠΡΗΝΗΣ
Μεγαλύτεροι πνευμονικοί όγκοι από την καθιστή
θέση
 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες
περιπτώσεις, για να βελτιωθεί η οξυγόνωση και το
έργο της αναπνοής κυρίως σε μωρά, σε ασθενείς
με ARDS

ΚΛΙΝΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
Ασθενής με παράδοξη αναπνοή και υποφέρει από
 Πνευμονία
 Κάταγμα πλευρών 4 – 8 με Δ.Κ.Λ και Δ.Μ.Λ
ατελεκτασία
 Αρ. υπεζωκοτική συλλογή
ΘΕΣΕΙΣ για καλύτερο V/Q
V/Q
– ΗΛΙΚΙΑ
Παιδιά
 Ο αερισμός είναι καλύτερος στη μη
εξαρτώμενη περιοχή / κορυφή του πνεύμονα
 Αιμάτωση : καλύτερη στην εξαρτημένη
περιοχή / βάση του πνεύμονα
Μωρά και μικρά παιδιά
 Αερισμός / Αιμάτωση είναι καλύτερα στη μη
εξαρτώμενη περιοχή / κορυφή του πνεύμονα
ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΕΡΓΟ







Απαιτείται να παραχθεί έργο από τους αναπνευστικούς
μυς για να μετακινηθεί ο αέρας στο αναπνευστικό
σύστημα
Εξαρτάται από :
Ελαστικές αντιστάσεις , θωρακικού τοιχώματος –
πνεύμονες
Ιστικές αντιστάσεις , μεταξύ θωρακικού τοιχώματος –
πνεύμονες και σπλάχνων
Βρογχικές αντιστάσεις (σύνολο αντιστάσεων στο
τραχειοβρογχικό δέντρο)
Μύες που συμμετέχουν
Θέση διαφράγματος
Πόνος
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ


o
o
o
o
Πρότυπο αναπνοής
ρυθμός(12/min στην ηρεμία), εντοπισμός, σε ανάπαυση
και δραστηριότητα, borg scale
Έλεγχος ζωτικών σημείων
Χρώμα – κεντρικά και περιφερικά
SpO2
Υποκειμενικός
ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΕΡΓΟ
Γιατί η χαλάρωση ↓ Α.Ε;
- μειώνει το άγχος
- μειώνει την κατανάλωση ενέργειας

Ο ρόλος ελέγχου της αναπνοής
- μειώνει το έργο των αναπνευστικών μυών
- αίσθηση του ελέγχου
- χρησιμοποιείται κατά την ηρεμία και
κατά τη διάρκεια της άσκησης
- πρέπει να γίνει με ευαισθησία

ΔΥΣΠΝΟΙΑ
Το αίσθημα της δυσάρεστης αναπνοής
 Εισπνευστική
 Εκπνευστική
 Μικτή
 Οξεία
 Χρόνια
 Ηρεμίας
 Προσπάθειας
 Τεστ ομιλίας (1/1 και 1/6)
 Τεστ βάδισης (6,12 λεπτά)
ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ
Αυξημένη αντίσταση των αεραγωγών
 Μειωμένη ενδοτικότητα πνεύμονα / θωρακικού
τοιχώματος
 Αδυναμία των αναπνευστικών μυών
 Αυξημένος μεταβολικός ρυθμός
 Χαμηλή καρδιακή παροχή / ισχαιμία
 Αναιμία
Μειώνει την ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου
 Άλλες παθήσεις
π.χ. πνευμονικό οίδημα

ΈΛΕΓΧΟΣ ΔΥΣΠΝΟΙΑΣ
Θέσεις χαλάρωσης
 Διαφραγματική αναπνοή
 Αναπνοή με μισόκλειστα χείλη
 Ασκήσεις αναπνευστικών μυών

ΘΕΣΕΙΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ
Καθιστός, με κλίση προς τα εμπρός και τα χέρια
υποστηριζόμενα στους μηρούς
 Ομοίως, σε μαξιλάρι
 Χαλαρή καθιστή θέση
 Όρθιος, υποστηριζόμενος σε τοίχο
 Όρθιος, με κλίση προς τα εμπρός και υποστήριξη
σε υψηλό τραπέζι
 Πλάγια κατάκλιση
 Πλάγια κατάκλιση με ανασηκωμένη την πλάτη


similar documents