Od|ywianie ryb, karmienie i dodatki paszowe

Report
Kurs-06
Dodatki żywieniowe dla ryb pasze
Autorzy, redaktorzy i moderatorzy :
Dr. Kemal ÇELİK, Baver Coşkun,
Dr. Ahmet Uzatıcı
Çanakkale Onsekiz Mart University, TR
Jeżeli ryby nie spożywają odpowiednich
rodzajów pasz, może to doprowadzić do braku
przyrostu i ostatecznie spowoduje ich śmierć.
tak więc
W hodowli ryb w niewoli, nie ma nic
ważniejszego niż prawidłowe żywienie ryb
Dlatego przed każdą próbą rozpoczęcia
działalności hodowlanej w sektorze rybnym
warto zadać sobie jedno podstawowe
pytanie
Czym i jak mam karmić moje
ryby?
Ogólnie w hodowli ryb, żywienie ma kluczowe
znaczenie, ponieważ pasze stanowią 40-50%
kosztów produkcji.
Żywienie ryb awansowało znacząco w ostatnich
latach dlatego tak ważny jest rozwój nowych,
zrównoważonych diet komercyjnych promujących
zdrowy i optymalny wzrost ryb.
w bardziej tradycyjnych formach produkcji
zwierzęcej, żywienie odgrywa kluczową rolę w
intensywnej akwakulturze, ponieważ wpływa nie
tylko na obniżenie kosztów produkcji, ale także na
wzrost ryb oraz na zdrowie człowieka i produkcję
odpadów.
Badania w ciągu ostatnich dwóch dekad
poszerzają naszą wiedzę na temat wymagań
pokarmowych hodowanych ryb.
Ta zmiana jest związana z ich naturalnymi
nawykami żywieniowymi, ryby są sklasyfikowane
jako roślinożerne, wszystkożerne i mięsożerne.
Do głównych grup składników odżywczych
należą
pasze
które
zawierają
białka,
węglowodany i tłuszcze które organizm ryb
potrzebuje do zwiększenia metabolizmu oraz
produkcji energii potrzebnej dla wielu procesów
fizjologicznych i aktywności fizycznej.
Gatunki roślinożerne i wszystkożerne wymagają
mniej protein niż niektóre gatunki mięsożerne.
Gatunki mięsożerne są bardzo wydajne przy
zastosowaniu diety białkowo-lipidowej, które
przekładają na energię, jednak są one mniej
wydajne przy użyciu węglowodanów w diecie.
Białka w żywieniu ryb
Jak dobrze wiadomo białko jest najdroższym
elementem pokarmu dla ryb, ważne jest, aby
dokładnie określić zapotrzebowanie na białko do
każdego gatunku i wielkości ryb hodowlanych.
W 10 niezbędnych aminokwasów, które muszą być
dostarczone przez dietę, należą do nich: metionina,
arginina, treonina, tryptofan, histydyna, izoleucyna,
lizyna, leucyna, walina i fenyloalanina.
Poziom białka w karmie powinna się wahać w
przedziale: średnio 18-20% dla krewetek morskich, od
28 do 32% dla suma, 32-38% dla tilapii, 38-42% dla
okonia.
Białka w żywieniu ryb c.d.
Wymagania białkowe zazwyczaj są wyższe dla mniejszych
ryb. W czasie wzrostu ryb, ich zapotrzebowanie na białko
zwykle zmniejsza się.
Zapotrzebowanie na białko również zmienia środowisko
hodowlane, temperaturę wody i jakość wody, a także
kompozycję genetyczną.
Ryby, jak inne zwierzęta, potrzebują białka i aminokwasów do
syntezy mającej na celu rozwój ciała ryb. Aminokwasy, które
muszą być dostarczone w pożywieniu nazywane są
"podstawowymi" lub "niezbędnymi" aminokwasami.
Ilościowe wymagania żywieniowe dla dziesięciu niezbędnych
aminokwasów zostały określone dla wielu gatunków ryb.
Białka w żywieniu ryb c.d.
Dieta zawierająca składniki mineralne oraz białko lub
zrównoważone mieszaniny aminokwasów jest niezbędna
do prawidłowego rozwoju ryb skutkująca właściwym
wzrostem i stanem zdrowia. Jednakże, dostarczanie
nadmiernych poziomów protein jest zarówno
ekonomicznie, jak i ekologicznie, najbardziej
kosztownymi składnikami pokarmowymi. Nadmiar
białka zwiększa wydalanie odpadów azotowych przez
ryby. Ryb roślinożerne i wszystkożerne wymagają
diety bogatej w od 25 do 35 % białka; gatunki
mięsożerne wymagają od 40 do 50 % surowego
białka.
Węglowodany w żywieniu ryb
Skrobie i węglowodany (cukry) to najbardziej ekonomiczne i
relatywnie tanie źródła energii w diecie zwierząt.
Chociaż nie jest to konieczne, węglowodany zawarte są w
dietach akwakultury w celu zmniejszenia kosztów pasz i ich
aktywności wiązania podczas produkcji paszy.
Gotowanie skrobi w czasie procesu wytłaczania umożliwia
bardziej biologiczną dostępność dla ryb.
Celuloza i inne węglowodany włókniste występujące w
elementach konstrukcyjnych rośliny są niestrawne dla
żołądków zwierząt w tym również ryb. W rzeczywistości, ilość
surowego włókna spożywanego przez ryby wynosi zwykle
poniżej 7 %.
Lipidów w żywieniu ryb
Lipidy są składnikiem odżywczym wysoko energetycznym, które można
wykorzystać do częściowych zapasów jako substytut białka w żywieniu ryb w
sektorze akwakultury.
Tłuszcze dostarczają dwa razy więcej energii oraz białek i węglowodanów.
Lipidy zazwyczaj stanowią około 15% diety ryb, do zasilania w substancje
pokarmowe niezbędne są nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) i służą
jako transportery dla witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
Najnowszą tendencją w karmieniu ryb jest stosowanie wyższych poziomów
lipidów w diecie. Mimo, że zwiększenie stężenia lipidów w diecie może
obniżyć wysokie koszty karmienia ryb po przez częściowe oszczędzenie
białka w paszy. Dużym problemem w skarmianiu ryb jest nadmierne
odkładanie tłuszczu w wątrobie może ono zmniejszać jakość zdrowotną ryb.
Lipidy pokarmowe dostarczają również niezbędne kwasy tłuszczowe, które
nie mogą być zsyntetyzowane przez organizm. Kwasy tłuszczowe z kwasu
linolenowego (n-3) ​są bardziej istotne dla zdrowia ryb niż kwas linolowy (n-6)
.
Mikroelementy-Minerały
Jak wiadomo, elementy nieorganiczne jak minerały są
niezbędne w diecie ryb dla prawidłowego funkcjonowania
ich organizmu. Minerały można podzielić na dwie główne
grupy: makro-minerały i mikro-minerały, w oparciu o ilości
wymagane w diecie i ilości obecne w rybach. Typowe
makro-minerały to: sód, chlorek, potas i fosfor. Minerały te
regulują równowagę osmotyczną i pomagają w tworzeniu
kości. Mikro-minerały (pierwiastki śladowe) są wymagane
w niewielkich ilościach jako składniki systemów enzymów i
hormonów. Typowe minerały śladowe to: miedź, chrom,
jod, cynk i selen. Ryba może wchłonąć wiele minerałów
bezpośrednio z wody przez skrzela i skórę, co pozwala im
w pewnym stopniu zrekompensować braki składników
mineralnych w diecie.
Mikroelementy-Minerały
Mikroelementy składają się z elementów nieorganicznych,
które organizm potrzebuje do różnych celów, jak
wspomniano wyżej. Chlorki sodu i potasu, są ważnymi
elektrolitami zaangażowanymi w osmoregulację i
równowagę kwasowo-zasadową w organizmie ryb.
Magnez jest zaangażowany w homeostazie wewnątrz-i
zewnątrzkomórkowej
jak
również
w
oddychania
komórkowym. Mikro-minerały (znane również jako
mikroelementy) obejmują one: kobalt, chrom, miedź, jod,
żelazo, mangan, selen i cynk. Zaburzenia rozwoju i niska
wydajność
paszy
może
zaowocować
brakiem
mikroelementów, które mogą wystąpić po dłuższym
okresie karmienia.
witaminy:
Witaminy są niezbędne dla prawidłowego rozwoju zwierząt
lądowych oraz ryb.
Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach są metabolizowane i
złożone z związków lipidów, a więc ryba może przez długi
czas nie potrzebować witamin w swojej diecie zanim nie
nastąpią oznaki niedoboru witamin w karmie dla ryb.
Witaminy rozpuszczalne w wodzie nie są przechowywane
w znacznych ilościach w organizmie, więc objawy
niedoboru pojawiają się zwykle w ciągu kilku tygodni w
młodej, szybko rozwijającej się rybie.
Trawienie i metabolizm ryb:
• Składniki odżywcze dla ryb są w gotowych paszach
rozkładane przez enzymy trawienne i płyny, a następnie
wchłaniane przez przewód pokarmowy do krwi.
• Proces trawienia u ryb jest podobny jak u innych zwierząt
monogastrycznych,
obejmuje
procesy
fizjologiczne,
właściwości fizyczne i chemiczne w przewodzie pokarmowym.
• Te same podstawowe procesy metaboliczne przetwarzające
aminokwasy, węglowodany i lipidy w energię zaobserwowano u
ryb i zwierząt lądowych.
• Metabolizowanie jest korzystne dla węglowodanów i lipidów
wykorzystywanych do produkcji energii poprzez zastosowanie
w diecie tak, aby białka (aminokwasy) można było zastosować
do syntezy tkanki.
Składniki odżywcze:
Produkty uboczne z przetwórstwa roślin i zwierząt:
Koncentraty energetyczne m.in. ziarna zbóż takich jak
kukurydza, pszenica, sorgo i śruta pszenicy i otręby
ryżowy.
Do roślinnych składników odżywczych należą również
zaliczyć produkty roślinne, takie jak oleje z soi, krokosza
barwierskiego i rzepaku oraz tłuszczów zwierzęcych,
takich jak łój wołowy, tłuszcz drobiowy, tran.
Mieszaniny olejów zwierzęcych i roślinnych, mogą także
być wykorzystywane w dietach ryb.
Produkcji pasz
Karma dla ryb może być wytwarzana w postaci subtelnie
rozdrobnionych posiłków, kruszy i granulek o różnej
wielkości i gęstości.
Większość preparatów odżywczych jest sprzedawana jako
suche produkty o 10 procentowej wilgotności lub mniej, tak
że nie muszą być one przechowywane w lodówce lub
zamrożone.
Niektóre diety pół-wilgotne (20 do 35 procent wilgoci)
dostępne są przede wszystkim do karmienia młodych ryb
mięsożernych.
Najczęstsze rodzaje produkcji pasz to granulaty, co
sprawia, że ​tonąca śruta zachowuje się jak pływak.
Pasze naturalne
W niektórych systemach hodowli, naturalna żywność
może wnieść cenny wkład w żywienie ryb.
Kiedy ryby dorosną, będą potrzebować więcej
pożywienia niż może zapewnić im to otoczenie.
W warunkach intensywnej produkcji powinny być
podane odżywcze pasze, które będą kompletne i
gotowe do zaaplikowania.
Szczególnie w systemach zamkniętej hodowli, takiej
jak stawy, klatki gdzie naturalnej żywności jest
minimalna
ilość
wykorzystywanie
odżywczo
kompletnych gotowej paszy jest niezbędna.
Pasze lecznicze
Jednym z najbardziej skutecznych sposobów
leczenia ryb z infekcji bakteryjnych, zwłaszcza w
dużych systemach hodowli, jest wykorzystanie
paszy leczniczej.
Trzy komercyjne produkty- oksytetracyklinę
antybiotyk,
sulfadimethoxine/ormetoprim
i
florfenikol- zostały zatwierdzone przez US Food
and Drug Administration (FDA) do stosowania w
hodowli ryb a tym samym nieszkodzące ludziom.
wnioski
Wszystkie składniki odżywcze niezbędne dla
wzrostu i prawidłowego funkcjonowania ryb
muszą być dostarczane w codziennej diecie dla
ryb.
Prawidłowe żywienie powinno być traktowane
jako priorytet w codziennej diecie w hodowli ryb.
Linki dla kursu nr 06
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Gatlin, D.M., III. 2002. Nutrition and fish health. In: Fish Nutrition. J.E. Halver and R.W. Hardy
(eds.), 3rd edition. London: Academic Press. pp. 671-702.
Gatlin, D.M., III and Li P. 2008. Use of diet additives to improve nutritional value of
alternative protein sources. In: Alternative Protein Sources in Aquaculture Diet. C. Lim, C. D.
Webster and C.S. Lee (eds.). New York: Haworth Press. pp. 501-522.
Halver, J.E. 2002. The vitamins. In: Fish Nutrition. Halver and R.W. Hardy (eds.), 3rd edition.
London Academic Press. pp. 61-141.
Hardy, R.W. and F.T. Barrows. 2002. Diet formulation and manufacture. In: Fish Nutrition. J.E.
Halver and R.W. Hardy (eds.), 3rd edition. London Academic Press. pp. 505-600.
Lall, S.P. 2002. The minerals. In: Fish Nutrition. J.E. Halver and R.W. Hardy (eds.), 3rd edition.
London Academic Press. pp. 259-308.
http://esuf.sdu.edu.tr/tr/genel/su-urunleri-yetistiriciligi-2848s.html
http://www.fda.gov/AnimalVeterinary/DevelopmentApprovalProcess/Aquaculture/ucm29
54.htm
Lovell, R.T. 2002. Diet and fish husbandry. In: Fish Nutrition. J.E. Halver and R.W. Hardy (eds.),
3rd edition. London Academic Press. pp.703-754.
National Research Council. 1993. Nutrient Requirements of Fish. Washington, D.C. National
Academy Press.
Sargent J.R., Bell J.G., Bell M.V., Henderson R.J. and Tocher D.R. 1995. Requirement criteria
for essential fatty acids. Journal of Applied Ichthyology, 11:183-198.
Wilson, R.P. 1994. Utilization of dietary carbohydrate by fish. Aquaculture, 124:67-80.
Dziękujemy za udział w kursie nr 6.
Projekt fishfarm został zrealizowany przy wsparciu finansowym
Komisji Europejskiej. Dokument ten odzwierciedla jedynie
stanowisko jej autora, a Komisja nie ponosi odpowiedzialności za
jakiekolwiek wykorzystanie, które mogą być wykonane z informacji
w nim zawartych "

similar documents