Narodziny lotnictwa wojskowego

Report
Narodziny lotnictwa wojskowego
Wiesław Zdziabek
Sterowce
Niemiecki balon obserwacyjny.
Balony umożliwiały obserwację
na odległość ok. 15 km.
Obsługa miała połączenie
telefoniczne z dowództwem, co
umożliwiało korygowanie ognia
artyleryjskiego.
Silniki lotnicze
Silnik rotacyjny
Silnik rzędowy
Pierwsze samoloty w służbie wojska
Samolot typu „Wright
Farman IV
Bleriot XI
Antoinette VII
Nieuport IV
Albatros B.I
Zdjęcia lotnicze pozwalały na dokładne
rozpoznanie umocnień polowych nieprzyjaciela
Royal Aircraft Factory F.E.2B
F.E.2B był brytyjskim samolotem
wielozadaniowym. Był samolotem dwupłatowym
o konstrukcji drewnianej z ażurowym kadłubem.
Gondola kadłuba była kryta częściowo drewnem,
częściowo płótnem. Samolot miał silnik ze
śmigłem pchającym, dzięki czemu możliwe było
zamontowanie w nim karabinu maszynowego
strzelającego do przodu.
Bristol "Scout C"
Bristol „Scout” był dwupłatem
konstrukcji drewnianej. Z blachy
aluminiowej wykonane były tylko osłona
silnika i pokrycie kadłuba po kabinę.
Pozostała część kadłuba pokryta była
płótnem.
Fokker E III
Fokker E.III był niemieckim jednopłatowcem
wyposażonym w solnik rotacyjny. Samolot
ten był standardowo uzbrojony w
pojedynczy zsynchronizowany karabin
maszynowy. Fokker E.III był jednopłatem o
konstrukcji mieszanej. Prostokątny kadłub
tworzyła kratownica spawana z rur
stalowych, usztywniona drutem. Kadłub był
kryty głównie płótnem, jedynie przednia
część kratownicy przed kabiną kryta była
blachą duralową.
Nieuport 11
Nieuport 11 był zbudowanym w 1915 r.
francuskim półtorapłatem. Jego napęd
stanowił silnik rotacyjny, dzięki któremu
samolot osiągał prędkość ponad 160 km/ha.
Rozmieszczenie karabinów maszynowych w samolotach Nieuport
Sopwith „Triplane”
Sopwith
„Triplane”
to
brytyjski
jednomiejscowy myśliwiec z okresu I wojny
światowej w układzie trójpłatowca. Jego
uzbrojenie strzeleckie stanowił jeden
zsynchronizowany
karabin
maszynowy
Vickers. był oceniany jako maszyna łatwa i
przyjemna w pilotażu charakteryzująca się
bardzo dobrymi własnościami lotnymi.
Posiadał on tak dobrą stateczność.
Fokker Dr I
Niemiecką odpowiedzią na angielskiego Sopwith
„Triplane” był trójpłatowy myśliwiec Fokker Dr I.
Dr.1 był wolnonośnym trójpłatem z kratownicowym
kadłubem krytym płótnem. Jego uzbrojenie to 2
karabiny maszynowe strzelające przez śmigło. Był
bardzo zwrotny, dlatego świetnie sprawdzał się w walce
kołowej, natomiast osiągał mniejsze prędkości od
myśliwców dwupłatowych.
Albatros D III
Niemiecki dwupłatowy samolot myśliwski
zaprojektowany w 1916 roku. Jeden z
podstawowych niemieckich myśliwców
I wojny światowej. W pierwszej połowie roku
1917 Albatrosy dominowały na polu bitwy
nad starszymi myśliwcami Ententy,
przyczyniając się do ciężkich strat brytyjskich
w "krwawym kwietniu" 1917. Na samolocie
walczyła większość niemieckich asów
lotniczych tego okresu, m.in. Manfred von
Richthofen.
Albatros D III
SPAD 13
SPSD 13 był francuskim myśliwcem
napędzanym silnikiem rzędowym w układzie V,
chłodzonym wodą. Samolot miał
charakterystyczną sylwetkę: dwupłat z okrągłą
chłodnicą czołową, nadającą mu wygląd
samolotu z silnikiem gwiazdowym. Maszyna
charakteryzowała się solidną konstrukcją,
prostą budową ułatwiającą masową produkcję i
niezłymi osiągami. Jego uzbrojenie stanowiły
dwa karabiny maszynowe
Caudron G.IV
Caudron G.IV był francuskim dwusilnikowym
samolotem rozpoznawczym i bombowym.
Samolot posiadał bardzo charakterystyczny
ażurowy kadłub.
Niemiecki bombowiec średni Gotha G.V
Niemiecki bombowiec Gotha G.M wyposażony
był w dwa silniki pchające. Wszystkie bomby w
tej były przenoszone na podwieszeniach
zewnętrznych. W samolocie znajdowały się trzy
stanowiska strzeleckie – w tym jedno
umieszczone na dnie samolotu, z którego można
było prowadzić ogień w dół.
Rosyjski ciężki bombowiec Ilia Murowiec
Ilia Murowiec to czterosilnikowy dwupłatowiec o konstrukcji drewnianej. Kadłub, skrzydła
i usterzenie drewniane kryte płótnem. Uzbrojenie samolotu stanowiły 3 lub 4 karabiny
maszynowe Załoga: pilot, drugi pilot, mechanik pokładowy, drugi mechanik pokładowy i
artylerzysta.
Włoski ciężki bombowiec Caproni Ca.1 / Ca.3
Był to dwukadłubowy dwupłatowiec, zbudowany w oryginalnym układzie
trzysilnikowym z dwoma belkami ogonowymi. Jeden silnik znajdował się na
końcu centralnej gondoli załogi i napędzał śmigło pchające, a dwa silniki
napędzały śmigła ciągnące, znajdujące się z przodu belek ogonowych.
Ciężki bombowiec
Caproni Ca-41
Caproni Ca-41
był największym
i najdziwniejszym
samolotem
produkcji włoskiej
z czasów I wojny
światowej.
Był to dwukadłubowy trójpłat napędzany
trzema silnikami: dwoma ciągnącymi i
jednym pchającym.
Niemiecki ciężki bombowiec Staaken R.VI
Staaken R. VI firmy Zeppelin był największym seryjnie
produkowanym bombowcem I wojny światowej
(zbudowano tylko 18 egzemplarzy). Jego napęd składał
się z czterech silników mieszczących się w dwóch
gondolach i napędzających cztery śmigła – dwa ciągnące
i dwa pchające. Załoga składała się z siedmiu osób.
Samolot miał trzy stanowiska karabinów maszynowych
i zabierał 18 stukilogramowych bomb.
Obrona przeciwlotnicza
Karabin maszynowy
Reflektor przeciwlotniczy
Niemieckie działo przeciwlotnicze
Brytyjskie balony
zaporowe nad
Londynem
Sopwith „Schneider”
Hansa Brandenburg CC

similar documents