Prezentacja Power Point

Report
Przekonująca liczba badań pokazuje
jednoznacznie, że terapia grupowa jest
bardzo skuteczną forma psychoterapii a
pod względem zdolności zapewniania
istotnych korzyści co najmniej dorównuje
psychoterapii indywidualnej.

Irvin Yalom autor
Psychoterapii grupowej na
podstawie swojego
doświadczenia wyróżnia 11
czynników terapeutycznych. Proces terapii
jest nieskończenie złożony dlatego też
Yalom zdaje sobie sprawę z tego, że jego
podział nie jest ustalony raz na zawsze.

Yalom wymienia 11 czynników terapeutycznych:
1. Zaszczepianie nadziei
2. Uniwersalność
3. Udzielanie informacji
4. Altruizm
5. Korektywna rekapitulacja pierwotnej grupy rodzinnej
6. Rozwój umiejętności społecznych
7. Naśladowanie
8. Uczenie się interpersonalne
9. Spójność grupy
10. Katharsis
11. Czynniki egzystencjalne z czego w rozdziale 1, który
był przedmiotem mojej prezentacji opisuje 7.

Zaszczepienie nadziei jest jednym z
najistotniejszych czynników leczących.
Nadzieja utrzymuje pacjenta w terapii a
także sama w sobie ma terapeutyczne
działanie. Czynnik ten pojawia się jeszcze
przed rozpoczęciem terapii kiedy terapeuta
wzmacnia pozytywne oczekiwania,
koryguje negatywne wyobrażenia i
przedstawia jasne i przekonujące
wyjaśnienie uzdrawiających właściwości
grup.

Nadzieja rośnie kiedy pacjenci mogą
obserwować u innych członków terapii
(najczęściej podobnych do nich) poprawę.
Nadzieja jest elastyczna- określa się na
nowo i dopasowuje do aktualnych
warunków, stając się nadzieją na
pocieszenie , na odzyskanie godności, na
utworzenie więzi z innymi lub na
zmniejszenie dolegliwości fizycznych.
Fundamentalne znaczenie ma także wiara
w siebie i skuteczność swojej grupy.
Przykład:
 Zaszczepienie nadziei może okazać się
czynnikiem leczącym np. w grupie
anonimowych alkoholików. Jeden z
pacjentów widząc, że innemupodobnemu do niego pod względem
sytuacji rodzinnej, finansowej czy pod
względem wieku utrzymuje abstynencję
już od 20 lat może także mieć nadzieje,
że i jemu się to uda.


Poczucie uniwersalności pozwala
zmniejszyć niepokój pacjentów, którzy
wstępują do grupy z myślą, ze są gorsi
od innych, że ich problemy czy myśli są
nie do zaakceptowania. Brak
wyjątkowości pacjentów sprawia im
ulgę. Spotykają się bowiem w gronie, w
którym każdy ma własne problemy
przez co zmniejsza się również poczucie
izolacji.

Poczucie uniwersalności ma
zdecydowanie większy wpływ w
psychoterapii grupowej, gdyż w
indywidualnej terapeuci w małym
stopniu decydują się na informowanie
pacjenta o swoich własnych
doświadczeniach. Pacjenci dzięki
takiemu czynnikowi terapeutycznemu
jak uniwersalność czują się przede
wszystkim mniej osamotnieni.
Przykład:
 Członkowie dla grup osób molestowanych
seksualnie mogąc podzielić się swym
doświadczeniem z innymi osobami
molestowanymi, co często robią po raz
pierwszy, mogą także podzielić się
poczuciem wstydu, złości czy żalu.
Członkowie takich grup mogą poznać inne
osoby, które przeżywają podobne emocje
związane z molestowaniem.


Przekazywanie wiedzy jest czynnikiem, który
często zaczyna budować więź między
pacjentami nim zaczną działać inne
czynniki. Często terapeuci stosują
psychoedukację w celu zwiększenia wiedzy
pacjentów na jakiś temat a tym samym
zmniejszenie leku związanego z nieznanym
czy zwiększenia poczucia kontroli,
zmniejszenia przygnębienia a także
zwiększyć skuteczność poznawania siebie.

Wiele grup kładzie nacisk na udzielanie
informacji. Proces edukacyjny zazwyczaj
nie dzieje się wprost. Terapeuci udzielają
informacji na tematy, które właśnie
dzieją się podczas procesu grupowego.
Wiedza taka pozwala pacjentom często
lepiej samodzielnie rozpoznawać i
nazywać emocje, radzić sobie ze
stresem czy żyć z bólem.
Przykład:
 Podczas treningu interpersonalnego
nauczyłam się metody relaksacyjnej.
Prowadzący zastosował ją po dość
wyczerpującym ćwiczeniu, która okazuje
się bardzo przydatna w stanach
jednoczesnego zmęczenia i myślenia o
innych sprawach, które uniemożliwiają
zaśnięcie. Trening relaksacyjny okazuje
się wówczas bardzo pomocny.


Udzielanie porad jest czynnikiem
terapeutycznym, który działa w
początkowym etapie życia grupy
terapeutycznej. Wynika zazwyczaj z troski o
innego pacjenta i przekonania o słuszności
swoich rad. Bezpośrednio dawanie porad
nie ma czynnika terapeutycznego, gdyż nie
zawsze owe porady okazują się słuszne,
jednak pośrednio wzmacnia to
zainteresowanie pacjentów sobą
nawzajem.

Najmniej skuteczną forma porady
okazuje się być bezpośrednia sugestia a
najbardziej skuteczną seria różnych
sugestii co do sposobów osiągnięcia
pożądanego celu.
Przykład:
 Przykładem udzielania bezpośrednich
porad może być sytuacja prowadzonej na
zajęciach grupy terapeutycznej osób,
których dzieci są uzależnione od
narkotyków. Uczestnicy wysłuchując
opowieści innego członka sugerowali mu
rozwiązania problemu sami nie radząc
sobie z własnym- podobnym- problemem
ale z drugiej strony okazywali tym samym
zainteresowanie i troskę o uczestnika.


Czynnik leczący jakim jest altruizm
odbywa się tylko w terapii grupowej.
Członkowie terapii staja się wówczas
zarówno odbiorcami jak i dawcami.
Uczestnicy zyskują poprzez dawanie- nie
tylko otrzymują pomoc w podobnych
sytuacjach ale także odkrywają
najważniejsze zasady kryjące się w
samym akcie dawania.

Dzięki altruizmowi uczestnicy uczą się, że
jeśli chcą otrzymać pomoc muszą sami ją
dawać. Pacjenci w procesie grupowym
udzielają sobie wsparcia, dzielą się ze sobą
podobnymi problemami. Często
członkowie grupy łatwiej przyjmują uwagi
od innych niż od terapeuty dlatego, że to
właśnie inni członkowie reprezentują
rzeczywisty świat. Ludzie chcą czuć, że są
potrzebni i użyteczni.
Przykład:
 Przykładem altruizmu może być chęć
pomocy Soni- pacjentce z anoreksją
przez innych pacjentów podczas
ambulatoryjnej terapii prowadzonej
przez Yaloma
 http://www.youtube.com/watch?v=05El
mr65RDg&playnext=1&list=PL63AFB3E5E3
E65263


Grupa terapeutyczna często przypomina
pacjentowi rodzinę. W jej członkach
widzi swojego ojca, matkę czy
rodzeństwo. Pacjenci często mają
niesatysfakcjonujące relacje rodzinne.
Przenoszą wówczas interakcje jakie
zachodziły z członkami rodziny na
interakcje z członkami grupy.

Ważne jest natomiast to, żeby wczesne
konflikty rodzinne ujawnione przez
pacjenta były także korektywne tzn.
takie, które będą naprawcze oraz
pozwolą ustalić nowe zasady
postępowania. Proces ten polega na
przepracowywaniu z terapeutą
wielu niedokończonych spraw z
okresu wczesnego dzieciństwa.
Przykład:
 Pacjent w osobie terapeuty może
widzieć własnego ojca. Na niego
wówczas przerzucać swój emocjonalny
stosunek, który niegdyś żywił do rodzica.


Czynnik umiejętności społecznych działa
we wszystkich grupach terapeutycznych.
Jawny nacisk na tę umiejętności może
być kładziony np. w grupach
przygotowujących hospitalizowanych
pacjentów do wypisania ze szpitala.
Członkowie grupy są wówczas proszeni o
odgrywanie roli osoby np. starającej się
o pracę.

W innych grupach dochodzi do rozwoju
tych umiejętności w sposób bardziej
pośredni. Pacjent wówczas może
dowiedzieć się, ze jego styl wypowiedzi
może być odpychający bądź poprzez
sposób siedzenia chce wyrazić swa
wyższość. Terapia grupowa pozwala
osobie dostrzec poprzez informacje
zwrotne od innych uczestników o tym
jakich umiejętnosci im jeszcze brakuje.
Przykład:
 Osoba, która ma problem z
zapraszaniem na randkę interesującej ja
osoby może być poproszona o
zaimprowizowanie takiej scenki.
Otrzymane informacje zwrotne od grupy
wpływają wówczas na rozwój
umiejętności społecznych.


Czynnik ten jest najbardziej znaczący w
początkowym etapie rozwoju grupy.
Wówczas uczestnicy identyfikują się ze
starszymi członkami grupy lub z terapeutą.
Wpływa to na możliwości
eksperymentowania z zachowaniem
jednostki i z jego otwartością. Proces ten
może mieć trwały wpływ terapeutyczny,
dowiedzenie się kim nie jesteśmy stoi na
drodze do dowiedzenia się jacy jesteśmy.

Na zasadzie modelowania mogą być
nabywane także bardziej złożone
zachowania takie jak począwszy od
tonu głosu podobnego do tonu głosu
terapeuty aż po wydawanie podobnych
sądów i opinii. Naśladowanie odgrywa
istotna rolę w terapii widza, która polega
na poprawie dzięki obserwacji pacjenta
mającego podobne problemy.
Przykład:
 Poprzez obserwacje i modelowanie
pacjent widząc sukcesy z radzeniem
sobie w stresujących sytuacjach w pracy
tez zaczyna stosować podobne techniki
we własnej pracy podczas trudnych
sytuacji.


similar documents